آل‌استار امسال بوی خون و رقابت می‌داد!

به گزارش ورزش سه، آل‌استار امسال رویدادی بود که فراتر از یک نمایش تبلیغاتی و بازی نمایشی به یک نبرد گلادیاتوری تمام‌عیار تبدیل شد. هفتاد و پنجمین بازی آل‌استار در شهر لس‌آنجلس، با فرمتی جدید و حضور سه تیم در قالب چهار مسابقه ۱۲ دقیقه‌ای برگزار شد تا «دفاع» و «رقابت» پس از سال‌ها به کالبد این مسابقه بازگردد. ۴۸ دقیقه از خالص‌ترین نوع بسکتبال که در آن خبری از قدم زدن‌های نمایشی نبود و هر مالکیت توپ، حکم یک فینال زودهنگام را داشت.

همه چیز از اراده ویکتور ومبانیاما آغاز شد. ستاره جوان اسپرز که کل هفته را صرف تبلیغ برای بازی جدی کرده بود، از همان ثانیه اول مسابقه اول مثل یک جنگجو وارد زمین شد. انرژی بی‌پایان او در بلاک‌شات‌ها و تلاش برای هر ریباند، اتمسفر سالن را تغییر داد. ومبانیاما ثابت کرد که آل‌استار جای پیاده‌روی نیست. این فشار باعث شد تا سایر تیم‌ها هم مجبور شوند به این سطح از شدت برسند یا از صحنه حذف شوند. آنتونی ادواردز پس از بازی تایید کرد: «همه این‌ها تقصیر ومبی بود؛ او این فضا را خلق کرد و ما را بیدار کرد.»

‏ستارگان جوان آمریکا (USA Stars) 35 - 37 تیم جهان (World)
در این مسابقه که به وقت اضافه کشیده شد، اسکاتی بارنز با یک شوت میان‌برد تماشایی در لحظات حساس، پیروزی را برای جوانان آمریکا به ارمغان آورد. ومبانیاما برای تیم جهان همه کار کرد، اما درخشش جوانانِ جویای نام آمریکا اجازه نداد ارتش بین‌المللی با پیروزی شروع کند.

اگر بخواهیم بهترین نمایش انفرادی شب را انتخاب کنیم، بدون شک قرعه به نام کوای لنارد می‌افتد. لنارد که در ورزشگاه اختصاصی تیمش بازی می‌کرد، در تنها ۱۲ دقیقه حضور در زمین، ۳۱ امتیاز کسب کرد! او ۶ سه‌امتیازی از ۷ اقدام خود را به گل تبدیل کرد و با ربودن یک پاس قطری در لحظات پایانی، پیروزی تیمش را تضمین کرد. کوای پس از بازی با همان لحن سرد همیشگی‌اش گفت: «این مثل بسکتبال خیابانی است؛ ۱۲ دقیقه می‌جنگی و بعد به سراغ حریف بعدی می‌روی.»

تیم آمریکا (USA Stripes) 40 - 42 ستارگان جوان آمریکا (USA Stars)
در این نبرد داخلی، تجربه کهنه‌کارها بر جوانی غلبه کرد. دی‌آرن فاکس با یک شوت سه‌امتیازی دقیق در ثانیه‌های پایانی یک بازر بیتر وحشتناک را به سمت سبد شلیک کرد، پیروزی را برای تیم Stripes رقم زد تا هیجان به اوج برسد.

‏تیم آمریکا (USA Stripes) 45 - 48 تیم جهان (World)

این مسابقه حکم مرگ و زندگی را برای تیم جهان داشت. ومبانیاما بار دیگر با تمام وجود جنگید، اما خستگی و فشار دفاعی تیم Stripes مانع از درخشش یوکیچ و دانچیچ شد. در ثانیه‌های پایانی، ومبانیاما فرصت داشت تا با یک سه‌امتیازی بازی را به تساوی بکشاند، اما توپ او روی حلقه چرخید و بیرون افتاد تا تیم جهان رسماً از تورنمنت حذف شود.

‏ستارگان جوان آمریکا (USA Stars) ۴۷ - ۲۱ تیم آمریکا (USA Stripes)

تیم USA Stars با رهبری آنتونی ادواردز و تایریس مکسی، از همان ابتدا با پرس تمام‌زمین، تیم با تجربه‌ها را فلج کرد. ادواردز و مکسی به تنهایی ۱۷ امتیاز در فینال کسب کردند و با سرعت سرسام‌آور خود اجازه ندادند بازیکنانی مثل کوین دورانت و کوای لنارد حتی فرصت شوت‌زنی پیدا کنند. فشار بازی‌های قبلی بر ساق پاهای تیم Stripes سنگینی می‌کرد و آن‌ها در برابر طوفان جوانان آمریکا کاملاً خلع سلاح شدند. نتیجه ۴۷ بر ۲۱، یکی از مقتدرانه‌ترین پیروزی‌های تاریخ آل‌استار را رقم زد تا تیم USA Stars جام قهرمانی را در میان تشویق بی‌امان هواداران بالای سر ببرد.

آل‌استار 2026 در نهایت با قهرمانی تیم USA STARS به پایان رسید و آنتونی ادواردز ستاره این تیم توانست عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست بیاورد، اما چیزی که توجه‌ها را جلب کرد فرمت جدی این مسابقات بود و سه تیم با حضور فوق‌ستاره‌هایشان با تمام وجود جنگیدند و خبری از بازی نمایشی نبود.