ماشین بسکتبال بی‌رحم در حیاط‌خلوت شخصی!

به گزارش ورزش سه،  کوای لنارد یک بار دیگر ثابت کرد که او یک ماشین بسکتبال برنامه‌ریزی شده برای نابودی حریفان است. لنارد که در سالن جدید، مدرن و اختصاصی کلیپرز یعنی اینتویت دوم بازی می‌کرد، گویی در حیاط خلوت خانه خود قدم می‌زد. او که معمولاً به کم‌حرفی و دوری از جنجال مشهور است،  نمایش او در مرحله مقدماتی مقابل تیم جهان، فراتر از استانداردهای یک بازی ستاره‌ها بود؛ او با چنان دقتی شوت می‌زد که گویی سبد برای او دو برابر بزرگتر از بقیه بازیکنان است. هواداران کلیپرز که برای تماشای ستاره محبوبشان به سالن آمده بودند، شاهد یکی از تاریخی‌ترین لحظات دوران ورزشی او بودند؛ شبی که «پنجه» دوباره باز شد تا تمام افتخارات را به تنهایی شکار کند.

‏کوای لنارد در بازی مقابل تیم جهان، آماری را ثبت کرد که بیشتر شبیه به اعداد بازی‌های ویدئویی بود تا واقعیت: ۳۱ امتیاز تنها در ۱۲ دقیقه! او ۱۱ شوت از ۱۳ اقدام خود را به گل تبدیل کرد که شامل ۶ پرتاب سه‌امتیازی موفق از ۷ تلاش بود. این حجم از امتیازگیری در چنین زمان کوتاهی، عملاً تیم جهان را که از مهره‌های تدافعی بلندقامت و قدرتمندی مثل ویکتور ومبانیاما بهره می‌برد، به زانو درآورد. لنارد نه تنها در حمله بی‌نقص بود، بلکه با ربودن توپ از لوکا دانچیچ و تبدیل آن به یک دانک تماشایی، جو سالن را به مرز انفجار رساند. شدت بازی او چنان بالا بود که حتی آنتونی ادواردز، ستاره تیم رقیب، در راهروی ورزشگاه با لحنی آمیخته به تحسین و تعجب به او گفت: «مرد، تو باید کمی آرام بگیری، اینجا فقط یک بازی دوستانه است!»

نکته خیره‌کننده در بازی لنارد، خونسردی عجیب و نگاهِ سرد او در هنگام شوت‌زنی بود. او در حالی که توسط مدافعان محاصره شده بود، با همان استایل کلاسیک و پرتاب‌های قوس‌دار، یکی پس از دیگری سبد تیم جهان را فرو می‌ریخت. این نمایش، ادامه روند درخشان او در فصل جاری NBA بود که در آن کلیپرز را به یکی از مدعیان اصلی قهرمانی تبدیل کرده است. لنارد در این بازی ثابت کرد که وقتی در سلامت کامل باشد، هیچ مدافعی در دنیا توانایی متوقف کردن او را ندارد. او با استفاده از قدرت بدنی فوق‌العاده و دست‌های کشیده‌اش، هم در ریباندها موثر بود و هم در فاز انتقالی، به سرعت برق و باد به سمت سبد حریف یورش می‌برد.

در حالی که بسیاری از ستاره‌ها در بازی آل‌استار از دفاع کردن پرهیز می‌کنند، کوای لنارد با همان جدیت بازی‌های فینال، روی هر توپ می‌جنگید. او با ربودن یک پاس عرضی در اواخر بازی، نه تنها اختلاف را به عدد ۴ رساند، بلکه با یک پرتاب سه‌امتیازی در فاصله ۲.۵ ثانیه به پایان، میخ آخر را بر تابوت تیم جهان کوبید. لنارد پس از بازی در مصاحبه‌ای کوتاه و به سبک خودش گفت: «فرمت ۱۲ دقیقه‌ای بازی‌ها باعث شد تا هر لحظه مهم باشد. من فقط سعی کردم از فرصت‌هایی که داشتم استفاده کنم و برای هواداران خودمان در این سالن جدید سنگ تمام بگذارم. بازی کردن در اینتویت دوم همیشه حس خاصی دارد.»

این عملکرد کوای لنارد، به خوبی نشان داد که چرا او با وجود تمام مصدومیت‌ها و غیبت‌های طولانی، هنوز هم وقتی در میدان است، یکی از ۵ بازیکن برتر جهان به شمار می‌رود.