
به گزارش ورزش سه، اوساسونا با یک نمایش خیرهکننده و کاملاً سزاوارانه، معادلات لالیگا را به هم ریخت و رئال مادریدی را به زانو درآورد که حالا ممکن است صدرنشینی خود را تا چند ساعت دیگر از دست بدهد. در شبی که السادار به جهنمی برای سپیدپوشان تبدیل شده بود، گل رائول گارسیا در دقایق پایانی، تیر خلاصی بر پیکر بیجان تیم آربلوا بود. گلی که روی اشتباه وحشتناک سبایوس و سرتوپ تحقیرآمیز گارسیا به رائول آسنسیو به ثمر رسید تا مرگ تاکتیکی رئال در یک بازی افتضاح امضا شود؛ مسابقهای که تصویر آن در راه رفتنهای بیثمر امباپه در زمین و بیاثری مطلق او در مناطق خطر خلاصه میشد.
تصویر ناامیدکننده کهکشانیها نه تنها صدر را از آنها میگیرد، بلکه در آستانه نبرد حساس لیگ قهرمانان مقابل بنفیکا، زنگ خطر را به بلندترین شکل ممکن به صدا درآورده است. با نسخهای که رئال در پامپلونا ارائه داد، حتی آینده اروپایی این تیم هم در هالهای از ابهام قرار دارد.
شطرنج لیشی؛ رئال عادلانه تسلیم شد
در السادار هیچ سورپرایزی در کار نبود، چون عدالت اجرا شد. نیمه اول کاملاً در اختیار قرمزهای پامپلونا بود و فراتر از نتیجه ۱ بر ۰، بازی دقیقاً طبق نقشههای آلسیو لیشی پیش رفت، نه آربلوا. رئال اگرچه بازی را محکم شروع کرد اما در خلق موقعیت ناتوان بود. پس از ۱۵ دقیقه ارزیابی، آنته بودیمیر با یک شلیک چپپا که تیر دروازه کورتوا را لمس کرد، کابوس مدافعان رئال را کلید زد. کورتوا یک بار مانع گلبهخودی کارراس شد و بار دیگر ضربه سر بودیمیر را مهار کرد تا توپ به تیر بخورد.

فشار اوساسونا در نهایت منجر به یک اتصال کوتاه در خط دفاعی رئال شد و ناهماهنگی آسنسیو و کورتوا روی یک توپ بلند، باعث شد گلر بلژیکی روی بودیمیر مرتکب خطا شود. جالب اینکه داور ابتدا به دلیل تمارض به بودیمیر کارت داد، اما فراخوان VAR پرده از خطای کورتوا برداشت تا مهاجم کروات با خونسردی تمام، پنالتی را به گل تبدیل کند.
امباپه مغلوب؛ وینی تنها در میانه میدان
این گل هم نتوانست رئال را بیدار کند. شاگردان آربلوا در بازیسازی فلج بودند؛ شاید به این دلیل که الکساندر آرنولد روی نیمکت بود تا کارواخال فیکس شود. غیبت فدریکو والورده در انتقالهای سریع در دقایق ابتدایی به شدت حس میشد. امباپه که به وضوح از نظر بدنی افت کرده، هیچ حرفی برای گفتن نداشت و وینیسیوس هم در محاصره روزیر بود؛ مدافعی که با تکیه بر بازوانش و البته چراغ سبز داور، وینی را از کار انداخته بود.
با شروع نیمه دوم، ویکتور مونیوز پرچمدار اوساسونا شد و بارها کارواخال را در جناح راست رئال به چالش کشید و تحقیر کرد. این پدیده جوان به تنهایی کل سیستم دفاعی مادرید را که در غیاب رودیگر به شدت لرزان به نظر میرسید، به هم ریخت.

تعویضهای بیثمر و تبر لیشی بر ریشه رئال
ورود آرنولد و براهیم دیاز بارقههایی از امید ایجاد کرد. رئال بالاخره از جناح وینیسیوس راهی به دروازه پیدا کرد اما امباپه هر دفعه در جایی که باید باشد، نبود! در نهایت خودِ وینی بود که روی نفوذ تماشایی فدریکو از چپ، مثل یک شماره ۹ کلاسیک گل تساوی را زد.

اما در تصمیمی غیرقابل باور، آربلوا در حالی که هیچ مصدومیتی در کار نبود، والورده -بهترین بازیکنش- را از زمین بیرون کشید. خروج فدریکو و ورود گونزالو باعث شد رئال با آرامشی کاذب بازی کند که در نهایت به فاجعه منجر شد. در ادامه جائو گالان یک توپ را از روی خط دروازه (شوت امباپه) بیرون کشید ولی رئال در حملاتش تداوم نداشت. تا اینکه رائول گارسیا پاداش تصمیم شجاعانه لیشی برای بیرون کشیدن گلزنش را داد. یک گل فوقالعاده که پاداش نمایش عالی اوساسونا و تنبیه سختی برای صدرنشین ناامید بود.
