فارست 0-1 لیورپول | درامای بابانوئل در سیتی گراند

‏به گزارش ورزش سه، اما آنچه عصر امروز در استادیوم سیتی گراند گذشت، یکی از دراماتیک‌ترین مسابقات این فصل لیگ برتر انگلیس بود. شاگردان آرنه اشلوت که در نبود ستاره‌ای به اهمیت ویرتز، نود دقیقه تمام مقابل دیوار دفاعی ناتینگام فارست و تاکتیک‌های هوشمندانه ویتور پریرا زجر کشیده بودند، در وقت‌های تلف شده به شکلی باورنکردنی از جهنم جان سالم به در بردند تا رقابت در صدر جدول داغ‌تر از همیشه دنبال شود. لیورپول با گل دقیقه 90+7 مک‌آلیستر 1-0 پیروز شد و سه امتیاز را به حساب خود واریز کرد.

‏ غیبت ستاره‌های کلیدی باعث شده بود تا لیورپول در نیمه نخست عملاً فلج شود؛ به طوری که محمد صلاح، فوق‌ستاره مصری، یکی از بی‌اثرترین بازی‌های دوران حضورش در لیورپول را پشت سر گذاشت و پس از ۷۷ دقیقه بدون حتی یک شلیک به چارچوب، جای خود را به جوانان جویای نام داد.

‏ فارست برتر اما بدشانس

‏خبر مصدومیت بدموقع ویرتز پیش از بازی، مثل یک سطل آب سرد روی پیکر قرمزهای آنفیلد بود. در نیمه اول، فارست با حمایت هوادارانش حاکم مطلق بود. ضربه کات‌دار الیوت اندرسون که با اختلاف ناچیزی به بیرون رفت و موقعیت‌های خطرناکی که کالوم هادسون اودوی خلق کرد، بارها قلب هواداران لیورپول را به لرزه انداخت.

‏برای تیمی که به دنبال سومین برد پیاپی بود، سپری کردن یک نیمه با تنها ۳ لمس توپ در محوطه جریمه حریف، یک ناامیدی بزرگ محسوب می‌شد. لیورپول تیمی نشان می‌داد در غیاب طراح اصلی‌اش، هیچ ایده‌ای برای نفوذ به لایه‌های دفاعی فارست ندارد.

‏مک‌آلیستر؛ فرشته نجات در دقیقه 7+۹۰

‏ در حالی که همه منتظر سوت پایان با نتیجه تساوی بودند، فشار بی‌امان لیورپول بالاخره جواب داد. در دقیقه ۹۱، یک بار توپ توسط مک‌آلیستر وارد دروازه شد اما VAR به دلیل برخورد توپ به آرنج ستاره آرژانتینی، شادی را در گلوی اشلوت و هوادارانش خشکاند. اما این پایان کار نبود.

‏در دقیقه ۹۷، روی ارسال تماشایی سوبوسلای و ضربه سر فن‌دایک که توسط اورتگا برگشت داده شد، الکسیس مک‌آلیستر مثل یک شکارچی قهار در ریباند حاضر شد تا تور دروازه را بلرزاند. استرس به اوج رسید؛ باز هم پای ویدیو چک به میان آمد. زانوها می‌لرزید و نفس‌ها در سینه حبس شده بود. پس از کش و قوس‌های فراوان، خط‌کشی‌های نیمه‌خودکار نشان داد که اولا آینا، مدافع فارست، تنها به اندازه یک استوک آفساید را پر کرده است.

‏سوال بزرگ اینجاست؛ چطور تیمی که کل بازی را تحت فشار بود، در ده دقیقه پایانی ورق را برگرداند؟ پیروزی در لحظات مرگبار، دی‌ان‌ای تیمی است که می‌خواهد قهرمان شود. در حالی که لیورپول در نیمه اول تنها ۲ شوت داشت، در نیمه دوم با تعویض‌های اشلوت و حضور کیه‌زا و انگومو‌ها، ورق برگشت.

‏البته درخشش آلیسون بکر در مهار ضربات هادسون اودوی و سنگاره را نباید نادیده گرفت که لیورپول را در بازی نگه داشت. اما یک چیز قطعی است؛ زمان به سرعت گذشت و وقتی در دقیقه ۱۰۰ سوت پایان زده شد، اشلوت فهمید که برای قهرمانی، گاهی داشتن یک مک‌‌آلیستر و چند میلیمتر شانس برای پر شدن آفساید توسط کفش حریف، از هر تاکتیکی کارسازتر است. لیورپول در ساحل رودخانه ترنت، از یک بازی کسل‌کننده، حماسه‌ای ساخت که تا مدت‌ها در یادها خواهد ماند.