برشا مثل ققنوس از خاکستر برخاست
باشگاه ایتالیایی گواردیولا را جذب میکند!
به گزارش ورزش سه، برخی باشگاهها هرگز نمیمیرند؛ آنها فقط برای مدتی شعلهشان فروکش میکند تا دوباره از میانه خاکستر برخیزند. داستان برشا، باشگاهی که روزگاری با هنرنمایی روبرتو باجو، ظرافت پپ گواردیولا و نبوغ آندرهآ پیرلو در ورزشگاه ماریو ریگامونتی لرزه بر اندام بزرگان ایتالیا میانداخت، حالا به یکی از رمانتیکترین قصههای فصل تبدیل شده است. تیمی که در اوایل دهه ۲۰۰۰ با هدایت کارلو مازونه، آزمایشگاه رویاپردازی بود که حتی تا فینال اینترتوتو مقابل پاری سن ژرمن هم پیش رفت.
اما این رویای شیرین با سوءمدیریتهای فاجعهبار به کابوس تبدیل شد. پس از سالها سقوط و بیثباتی، فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۵ تیشه نهایی را بر ریشه چلچلهها زد. فساد مالی و تخلفات اداری در دوران ریاست ماسیمو چلینو، خنجر را از پشت به پیکر این تیم فرو کرد. در جولای ۲۰۲۵، فدراسیون فوتبال ایتالیا به دلیل عدم رعایت ضربالاجلهای قانونی و بدهیهای مالیاتی، برشا را از فوتبال حرفهای اخراج کرد؛ سقوطی بیرحمانه که تلختر از هر شکست در مستطیل سبز بود.
با این حال، شهر اجازه نداد میراث ۱۱۴ سالهاش نابود شود. با میانجیگری شهرداری و اتحاد باشگاههای محلی، پروژهای نمادین شکل گرفت. جوزپه پاسینی، مالک باشگاه فرالپیسالو، با فداکاری امتیاز ورزشی تیمش را به قلب شهر منتقل کرد تا باشگاه جدیدی با نام «یونیون برشا» متولد شود. این فقط یک تغییر نام نبود؛ این یک عمل جراحی برای نجات روح تیمی بود که تمام استان لمباردی به آن عرق داشتند.
حالا ریگامونتی دوباره بوی روزهای باشکوه گذشته را میدهد. در جریان دیدار مقابل پرو پاتریا، یک میهمان ویژه روی سکوها بود که تمام نگاهها را به خود جلب کرد؛ پپ گواردیولا. سرمربی منچسترسیتی که بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ پیراهن آبی برشا را به تن میکرد، با استفاده از تعطیلات بازیهای ملی برای حمایت از تیم سابقش به ایتالیا بازگشت. حضور پپ در ورزشگاه، برقی از امید را در چشمان هواداران روشن کرد. گواردیولا پس از پیروزی تیم محبوبش گفت: «آفرین بچهها، شما با این برد مرا غرق در شادی کردید. برشا را به جایی که لیاقتش را دارد برگردانید.»
یونیون برشا در حال حاضر با ۵۳ امتیاز و آمار درخشان ۴۰ گل زده، در رده دوم جدول گروه A سری سی قرار دارد و سایه به سایه ویچنزا برای صعود میجنگد. تیمی که از ورشکستگی و نابودی بازگشته، حالا با تکیه بر تجربه بزرگانی چون پاسینی و درخشش جوانانی نظیر دنیس کازادوری، دوباره به سمت نور حرکت میکند. برشا شاید دیگر شکوه دوران باجو را نداشته باشد، اما حالا چیزی دارد که از هر جامی ارزشمندتر است؛ ایمانی سرسختانه که زخمهای گذشته را به وعدههای شیرین آینده تبدیل میکند.
