پیروزی دراماتیک سبزها در قدیمی‌ترین دربی دنیا

به گزارش ورزش سه، فوتبال گاهی اوقات تمام معادلات منطقی را به سخره می‌گیرد و نبرد رنجرز و سلتیک در مرحله یک‌چهارم نهایی جام حذفی اسکاتلند، تجلی همین بی‌رحمی شیرین بود. سلتیک در شبی که حتی یک بار هم نتوانست دروازه رنجرز را در جریان بازی تهدید کند، با تکیه بر دفاعی بتنی، با دفاع با چنگ و دندان و در نهایت اعصاب پولادین در ضربات پنالتی، رقیب دیرینه را در خانه خودش با نتیجه ۴ بر ۲ از پیش رو برداشت و بلیت حضور در نیمه‌نهایی را رزرو کرد.

غیبت کالوم مک‌گرگور، کاپیتان و طراح اصلی سلتیک، از همان دقایق ابتدایی یقه مهمان را گرفت. رنجرز با استفاده از این خلاء و با انرژی و خشونت بالا، از همان سوت آغاز خیمه سنگینی روی دروازه رقیب زد و کنترل میانه میدان را به دست گرفت. یوسف چرمیتی، مهاجم زهرآلود آبی‌ها، بارها تا آستانه فروپاشی دروازه سلتیک پیش رفت، اما هر بار بی‌دقتی او در ضربات آخر یا واکنش‌های تماشایی ویلیامی سینیسالو (سنگربان سلتیک)، آه از نهاد هواداران رنجرز بلند کرد.

سلتیک کاملاً در لاک دفاعی فرو رفته بود و بازیکنانی چون آستون تراستی و دین موری، با تکل‌های بی‌نقص و از خودگذشتگی روی خط دروازه، اجازه خودنمایی به مهاجمان حریف نمی‌دادند. اوج بدشانسی رنجرز جایی بود که گل مانی فرناندز در وقت‌های اضافه توسط سیستم VAR به دلیل خطای هند مردود اعلام شد. ثبت آمار عجیب صفر شوت در چارچوب برای شاگردان اونیل در پایان ۱۲۰ دقیقه، به وضوح نشان می‌داد که آن‌ها تمام تمرکز خود را روی زنده ماندن در این جهنم گذاشته بودند.

این شکست تلخ، عرصه را بر دنی رول، سرمربی آلمانی رنجرز، تنگ‌تر از همیشه کرد. تیمی که در لیگ با ۶ امتیاز اختلاف از هارتس عقب افتاده و از رقابت‌های اروپایی هم کنار رفته، حالا جام حذفی را هم از دست داده تا ذهنیت برنده این تیم زیر سوال برود. در سوی دیگر میدان اما، مارتین اونیل ۷۴ ساله نشان داد که هنوز هم دود از کنده بلند می‌شود. هنر او در نتیجه‌گرفتن از دل بحران‌ها خارق‌العاده است و رکورد ۱۵ پیروزی در ۱۸ بازی داخلی اخیر، گواه همین مدعاست.

پس از تساوی بدون گل در ماراتن ۱۲۰ دقیقه‌ای، سرنوشت این نبرد حیثیتی به ضیافت پنالتی‌ها کشیده شد. در حالی که فشار روانی در جایگاه‌ها به اوج رسیده بود، جیمز تاورنیر، کاپیتان رنجرز، ضربه اول تیمش را به طاق تیرک افقی کوبید تا کابوس تلخ آبی‌ها کلید بخورد. در ادامه، ضربه بی‌دقت گاساما که توپ را به آسمان فرستاد، کار رنجرز را تمام کرد. در سمت مقابل، ستارگان سلتیک از جمله الکس اکسلید چمبرلین و ریو هاتاته با خونسردی مثال‌زدنی ضربات خود را به تور چسباندند تا در نهایت، توماس چوانکارا با فریب جک باتلند، ضربه نهایی را وارد کند.

صعود سلتیک در میان هیاهوی آیبروکس قطعی شد؛ هرچند هجوم و درگیری‌های شرم‌آور هواداران دو تیم در مستطیل سبز، پایان‌بندی تاریکی برای این دربی کلاسیک رقم زد. با این نمایش و این صعود، مدیران سلتیک حالا به خوبی می‌دانند؛ تمدید نکردن قرارداد اونیل برای یک فصل دیگر، یک حماقت تاریخی و نابخشودنی خواهد بود.