فصل سوم: ایران، کابوس همیشگی کاستاریکا

به گزارش "ورزش سه"، کمتر کسی آن را به یاد دارد، اما هر بار که کاستاریکا مقابل ایران قرار گرفته، مسیر طولانی بوده و داستان کوتاه. آن‌قدر کوتاه که فقط به دو فصل می‌رسد. اما همین دو فصل حرف‌های زیادی برای گفتن دارند.

فصل اول در آستانه جام جهانی ۲۰۰۶ نوشته شد. ماه مارس بود، در تهران، و هر دو تیم ایران و کاستاریکا در حال آماده‌سازی برای آن رقابت بزرگ بودند. در آن دیدار، تیم آسیایی از همان ابتدا برتری خود را تحمیل کرد و در نهایت با درخشش بازیکنانی مانند علی دایی و وحید هاشمیان که تفاوت را رقم زدند، ۳-۲ پیروز شد.

کاستاریکا که تحت هدایت الکساندره بورخس گیمارش بود، دیر واکنش نشان داد و با گل‌های کارلوس هرناندز و دنی فونسکا اختلاف را کم کرد، اما هرگز به بازی برنگشت. این مسابقه یک پیام واضح داشت: در خاک ایران، این تیم قدرت زیادی دارد. این بازی بخشی از آماده‌سازی برای جام جهانی آلمان بود؛ جایی که هر دو تیم عملکرد چندان درخشانی نداشتند و از مرحله گروهی فراتر نرفتند.

دو سال بعد، فصل دوم از راه رسید. در سال ۲۰۰۸، بار دیگر در خاک ایران، دو تیم در یک دیدار دوستانه مقابل هم قرار گرفتند. این بار داستان متفاوت بود. بدون گل، بدون برتری خاصی از سوی یکی از تیم‌ها، بدون هیجان در نتیجه: تساوی بدون گل. مسابقه‌ای بسته‌تر و تاکتیکی‌تر، در دوره‌ای که کاستاریکا تحت هدایت ارنان مدفورد وارد مرحله‌ای جدید شده بود. یک برد برای ایران و یک تساوی، کاستاریکا بدون حتی یک پیروزی مقابل ایران وارد فصل سوم می‌شود. یک تاریخچه کوتاه اما با روندی مشخص.

حالا، در ۳۱ مارس فصل سوم آغاز خواهد شد. بار دیگر در زمین بی‌طرف (ترکیه)، در چارچوب آماده‌سازی بین‌المللی، و با این حس که کاستاریکا فرصتی برای جبران دارد: پایان دادن به این روند منفی کوچک برابر حریفی که اگرچه از نظر جغرافیایی دور است، اما همیشه حریفی سرسخت و دردسرساز بوده است. 

در این تقابل، بیش از آمار و ارقام، نوشتن یک خط جدید در داستانی که صفحات زیادی ندارد، اهمیت دارد و هر بار که این کتاب داستان باز می‌شود، چیزی جذاب از خود به جا می‌گذارد.