
به گزارش "ورزش سه"، در ورزشگاه فاضل ووکری در پریشتینا ۱۴ هزار نفر جا میگیرند، اما این سهشنبه «اگر امکانش بود ۱۰۰ هزار نفر هم وارد میشدند»، این را فرانکو فودا، سرمربی تیم ملی کوزوو میگوید؛ کشوری که امشب ساعت ۲۲:۱۵ به وقت تهران با تاریخ روبهرو میشود. تیم ملی کوزوو که تنها کمی بیش از یک دهه است وارد چرخه رقابتهای یوفا شده، برای کسب بلیت حضور در جام جهانی آینده به مصاف ترکیه میرود. این رویدادی منحصربهفرد برای تیمی جوان است که هرگز در جام جهانی بازی نکرده، کشوری که تلاش میکند، از جمله از طریق فوتبال، بهطور کامل در نهادهای بینالمللی پذیرفته شود.
بخش بزرگی از سازمان ملل و ناتو استقلال کوزوو را که در سال ۲۰۰۸ پس از سالها جنگ اعلام شد، به رسمیت شناختهاند، اما کشورهایی مانند صربستان، روسیه، چین و پنج عضو اتحادیه اروپا، از جمله اسپانیا، آن را نمیپذیرند؛ اسپانیا در این موضع همراه با یونان، رومانی، اسلواکی و قبرس است.
فودا برای آرام کردن هیجان هوادارانی که پس از پیروزی مقابل اسلواکی در نیمهنهایی (کشوری که خود استقلال کوزوو را به رسمیت نمیشناسد) بهشدت هیجانزده شدهاند، گفت:«ما به تاریخسازی نزدیک هستیم؛ فقط یک بازی فاصله داریم، اما با حریفی بزرگ و با بازیکنان باکیفیت روبهرو هستیم. هواداران ما بسیار احساسی هستند، باید مراقب باشیم که این موضوع باعث اشتباه نشود. تنها راه موفقیت حفظ آرامش است.»
ترکیه استقلال کوزوو را به رسمیت میشناسد، اما فضای پریشتینا بسیار احساسی و پرهیجان خواهد بود؛ نبردی با حالوهوای شبهجنگی که از سوی مسئولان کشور هم تشویق شده است. آژیم آدمی، رئیس فدراسیون فوتبال کوزوو، گفت:«گلادیاتورهای داردانی نشان دادند که کوزوو هرگز تسلیم نمیشود.» داردانیها قبیلهای بودند که در سرزمینی به نام داردانیا زندگی میکردند؛ منطقهای که جنوب صربستان، کوزووی امروزی، شمال مقدونیه و بخشی از آلبانی را در بر میگرفت.

برای کوزوو، فوتبال راهی برای معرفی خود به جهان است. آدمی افزود:«ما فقط یک قدم با تاریخ فاصله داریم. از همه هوادارانی که در ورزشگاه، در کوزوو و در میان دیاسپورا حضور داشتند، تشکر میکنیم.»
او تنها کسی نبود که چنین واکنشی نشان داد. هکورام موراتـی، وزیر اقتصاد، اعلام کرد که دولت به درخواست آلبین کورتی، نخستوزیر، پس از این پیروزی ۵۰۰ هزار یورو به تیم ملی اختصاص میدهد و در صورت برد مقابل ترکیه، این مبلغ افزایش خواهد یافت.
ودات موریقی، مهاجم مایورکا و ستاره اصلی تیم ملی کوزوو، گفت:«فقط یک قدم کوچک تا رسیدن به جام جهانی و تاریخسازی باقی مانده است. اینگونه میتوانیم شادی را به سراسر کوزوو بیاوریم.»
از فرش تا عرش
برنده دیدار کوزوو و ترکیه به گروه A جام جهانی صعود خواهد کرد؛ جایی که تیمهایی مانند استرالیا، پاراگوئه و ایالات متحده حضور دارند. با این حال، در پریشتینا فعلاً همهچیز حول احساسات ملی و هویتطلبی میچرخد. یوفا و فیفا در سال ۲۰۱۶ حضور کوزوو را در فوتبال اروپا و جهان به رسمیت شناختند و از آن زمان، هر مسابقه در مراحل انتخابی به نمادی تاریخی برای مردم این کشور تبدیل شده است؛ جایی که فوتبال به مهمترین پل ارتباطی با دیاسپورا بدل شده است.
در طول سالها، جوانان با ریشه کوزوویی در آکادمیهای فوتبال اروپا رشد کردند و در نهایت برای تیمهای ملی دیگر به میدان رفتند؛ مانند سوئیس در مورد گرانیت ژاکا و ژردان شقیری. اما به رسمیت شناخته شدن بینالمللی کوزوو در سال ۲۰۰۸ و عضویت آن در یوفا و فیفا یک دهه بعد، این امکان را فراهم کرد تا تیمی با استعداد شکل بگیرد که در سالهای اخیر روندی صعودی داشته است.

بازیکنانی مانند ودات موریقی، میلوت راشیتسا، ادون ژگرووا و فلورنت موسلییا از مهرههای کلیدی نسلی هستند که ترکیبی از ریشههای بومی و آموزش اروپایی را در خود دارد. ورود فرانکو فودا نیز تغییر بزرگی در تیم ایجاد کرد و افزایش تعداد تیمهای جام جهانی به ۴۸ تیم، این فرصت را به آنها داده تا به چیزی که زمانی غیرممکن به نظر میرسید، فکر کنند.
کوزوو مرحله مقدماتی را با شکست سنگین ۴-۰ مقابل سوئیس آغاز کرد و در آن زمان حتی رؤیای جام جهانی هم در افق دیده نمیشد. فودا میگوید:«هدف ما صعود به یورو ۲۰۲۸ بود.» اما ناگهان همهچیز تغییر کرد. آنها دو بار سوئد و یک بار اسلوونی را شکست دادند و با چند تساوی موفق شدند به پلیآف برسند. علاوه بر این، توانستند به لیگ B رقابتهای لیگ ملتها صعود کنند. این روند، نمونهای از بازسازی فوتبالی کشوری است که هنوز در تلاش است جایگاه خود را در صحنه بینالمللی پیدا کند.