مانچینی، اسپالتی و حالا گتوزو: باید بروی رئیس!
به گزارش "ورزش سه"، این بار احتمال شکستن رئیس وجود دارد. ایتالیا برای سومین بار پیاپی با جام جهانی وداع کرد و گابریله گراوینا که زمانی پس از عبور از موانع متعدد گفته بود: «من مانند یک نی هستم و به این سادگی نمیشکنم»، حالا در میان بیرحمانهترین طوفان دوران مدیریتش قرار گرفته است.
او فعلاً زمان خریده و نیاز به تأمل و بهویژه گفتگو با شورای فدراسیون دارد، اما بسیاری در حال حاضر انتظار کنارهگیری او را دارند.
رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا هرگز اجازه نداده کسی به جای او تصمیم بگیرد و این یک امتیاز برای او محسوب میشد، اما امروز که ناامیدی تا این حد عمیق است، این سوال پیش میآید که آیا او قدرت ادامه دادن دارد؟
در ماههای منتهی به این پلیآف نفرینشده، گراوینا هیچ نشانهای از نیت خود بروز نداده بود و برخی جملات حسابشدهاش، فضای مانور را برای او باز گذاشته بود؛ مانند زمانی که در پایان نوامبر گفت: «آیا سرنوشت فدراسیون به تیم ملی گره خورده است؟ قانونی در این باره وجود ندارد، ما بر اساس اصل دموکراسی عمل میکنیم و من ۹۸ درصد آرا را کسب کردهام.» هرچند او در ادامه افزوده بود: «اما تأملاتی بر اساس مسئولیتپذیری و مسائل شخصی باید انجام شود.»
تأملات و تصمیم نهایی
بنابراین انتخاب با اوست. گفتگو با شورای فدراسیون حیاتی خواهد بود. نیازی به گفتن نیست که او در حال حاضر از اعتماد تقریباً تمام اعضا برخوردار است، لذا تصور رأی عدم اعتماد بسیار دشوار به نظر میرسد، هرچند هیچچیز غیرممکن نیست. فرضیه انتصاب کمیسر ویژه نیز با توجه به اساسنامه کمیته ملی المپیک ایتالیا، سختتر از آن است که به نظر میآید. دنیای سیاست ممکن است اقداماتی انجام دهد، اما گراوینا همواره بر استقلال ورزش تأکید کرده است. دو سال پیش، پس از یوروی ناامیدکننده با اسپالتی، او گفته بود: «انتقاداتی وجود دارد که آزاردهنده است، بهویژه انتقادات ابزاری که خواستار استعفا هستند. امکان ندارد کسی از بیرون، چه سیاستمدار و چه دیگران، دنیای ما را اداره کند. من با کار کردن با مشکلات روبرو میشوم و از مسئولیت فرار نمیکنم.»
حمایت چفرین
او مدتی پیش اصلاحات فوتبالی خود را آغاز کرده بود که اکنون شکل منسجمی به خود گرفته است، اما انتخابِ ادامه دادن با اسپالتی، امروز بیش از هر زمان دیگری اشتباه به نظر میرسد. در مورد «خسارات بزرگتر از وضع موجود»، برخی ممکن است به میزبانی یورو ۲۰۳۲ توسط ایتالیا فکر کنند. الکساندر چفرین در کنار اوست و بیدلیل نبود که امشب در ورزشگاه حضور داشت؛ داشتن حمایت رئیس یوفا در چنین شرایطی هرگز ضرر ندارد.
چهار سال پیش هم، پس از شکست مقابل مقدونیه شمالی، گراوینا قاطعانه گفته بود: «من هنوز انرژی زیادی دارم. آیا پروژه ادامه مییابد؟ قطعاً بله. میدانم روزهایی خواهد بود که سعی میکنند ما را بیثبات کنند، اما من باید از این تیم ملی محافظت کنم.»
فراتر از طوفان
گراوینا از سال ۲۰۱۸ تاکنون در برابر هر طوفانی مقاومت کرده است: طوفانهای ورزشی، اقتصادی (بحران کووید) و حتی قضایی (پرونده اتهام پولشویی در سولمونا). او هر بار قویتر بازگشته و علیرغم دشمنان سرسختش، پابرجا مانده است. اما آنچه امشب در زنیتسا اتفاق افتاد، وزنه بسیار سنگینی است. کشور خسته و خشمگین است. آیا او باز هم مقاومت خواهد کرد؟
منبع: گاتزتا دلو اسپورت
