پایان خوش سفر طولانی به آنسوی آتلانتیک
عراق جشن و پایکوبی را حلال اعلام کرد!
به گزارش ورزش سه، ساعت ۶ صبح روز سهشنبه به وقت عراق، میلیونها نفر در این کشور مقابل تلویزیونها میخکوب شده بودند. دو ساعت بعد، تمام عراق در شادی غرق شد. تیم ملی فوتبال این کشور پس از ۴۰ سال انتظار طاقتفرسا، با پیروزی ۲ بر ۱ برابر بولیوی در ورزشگاه مونتری مکزیک، جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را به دست آورد.
این صعود تاریخی که شیرازهاش راگراهام آرنولد (سرمربی استرالیایی که ۱۸ ماه پیش از هدایت ساکروز استرالیا کنار رفته بود) سامان داد، پایانی بر کارزاری ۲۸ ماهه و ۲۱ بازی بود. آرنولد که این مأموریت را «یکی از سختترینها در فوتبال جهان» توصیف کرده بود، پس ازپیروزی گفت: «از اینکه ۴۶ میلیون عراقی را خوشحال کردیم، بسیار خوشحالم».
عراق در مرحله سوم مقدماتی آسیا در گروه B با ۱۵ امتیاز سوم شد و به مرحله چهارم رفت. مسیر صعود اما هموار نبود. فراتر اززمین، بحرانهای منطقهای کار را سختتر کرد. به دلیل تنشها و بسته شدن حریم هوایی، بیشتر بازیکنان سفری سهروزه را با خودرو از بغداد به اردن و سپس هوایی به مکزیک آغاز کردند. آرنولد حتی درخواست به تعویق افتادن بازی را داده بود، اما شاگردانش نشان دادند که از روحیهای بالا برای جنگندگی تا آخرین لحظه برخودار هستند.
در جریان این بازی، علی الحمادی (دقیقه ۱۰) و ایمن حسین (دقیقه ۵۳) گلزنی کردند تا عراق به عنوان چهلوهشتمین و آخرین تیم راهیافته به جام جهانی معرفی شود . شیرهای بینالنهرین در گروه I این رقابتها با تیمهای فرانسه، نروژ و سنگال همگروه هستند.
دقایقی پس از سوت پایان بازی، خیابانهای بغداد و شهرهای عراق مملو از جمعیت شد. مردم با پرچم عراق، خودروها و رقص و پایکوبی، این پیروزی را جشن گرفتند. در شهرهایی مانند سیدنی استرالیا نیز اجتماعات بزرگ هواداران عراقی شکل گرفت.
به گزارش منابع محلی، محمد شیاعال سودانی، نخستوزیر عراق، به پاس این دستاورد تاریخی، روزهای چهارشنبه ۱ و پنجشنبه ۲ آوریل ۲۰۲۶ (۱۲ و ۱۳ فروردین ۱۴۰۵) را تعطیل رسمی اعلام کرد تا مردم بتوانند به جشن وپایکوبی بپردازند.
آخرین حضور عراق در جام جهانی به سال۱۹۸۶ برمیگشت که آن هم در خاک مکزیک بود. اکنون، پس از ۴۰ سال و در همان سرزمین، بار دیگر پای عراق به بزرگترین رویداد فوتبالی جهان باز شد تا برگ زرین دیگری در تاریخ ورزش این کشور رقم بخورد.
امشب بغداد نمیخوابد. امشب عراق در تب فوتبال میسوزد. انتظاری که چهار دهه طول کشید، بالاخره به پایان رسید.
عباس بهارمست
