لواندوفسکی نصف لالیگا را به بارسلونا داد

به گزارش "ورزش سه"، لواندوفسکی در دقایق پایانی و با ضربه‌ای که پس از دفع توپ به او رسید، سرنوشت لالیگا را تا حد زیادی تعیین کرد. او و گاوی چرخه حملات بارسلونا را کامل کردند، در حالی که در سمت مقابل، سیمئونه از جمله به بازیکنان آکادمی مثل مورسیو روی آورد که آن‌ها هم با همان شایستگی هم‌تیمی‌هایشان بازی کردند.

شاید نتیجه از همین‌جا قابل توضیح باشد؛ و البته از نیمه دومی که بارسلونا در آن برتری عددی داشت. با اینکه در کل بازی هرگز کاملاً راحت نبود، اما حالا با نیمی از قهرمانی در جیب از زمین خارج شد. کانسلو ضربه زد، موسو دفع کرد، لواندوفسکی ظاهر شد و منطق فوتبال پیروز شد.

فضای رسانه‌ای پیش از بازی مدام این را القا می‌کرد که اتلتیکو قرار است به رئال مادرید لطمه بزند و مقابل بارسا کم‌کاری کند، اما چند ساعت قبل از شروع بازی در متروپولیتانو، این خود رئال بود که با از دست دادن امتیاز مقابل مایورکا به خودش ضربه زد و شرایطی را رقم زد که بارسا مجبور نباشد با تمام قوا وارد میدان شود. برد در این بازی عملاً قهرمانی را قطعی می‌کرد، اما حتی مساوی هم وضعیت را تقریباً بدون تغییر نگه می‌داشت.

برای سیمئونه چنین حرف‌هایی اهمیتی ندارد؛ او با توجه به شرایط تیم و مصدومیت‌ها، ترکیبی را انتخاب کرد که برای آینده مناسب باشد. بازیکنانی که در تعطیلات ملی در تمرین مانده بودند، در کنار آن‌هایی که کمتر در تیم‌های ملی بازی کرده بودند، ترکیبی غیرمعمول را شکل دادند؛ ترکیبی که نه برای بازی چهارشنبه و نه برای فینال نخواهد بود. خولین آلوارز و سورلوث در ترکیب تبودند، همان‌طور که در سمت مقابل هم نه لواندوفسکی و نه فران تورس از ابتدا بازی نکردند؛ انگار مهاجمان از ابتدا «ممنوع» بودند.

در ترکیب اتلتیکو، قرار دادن نیکو برای مهار لامین یامال تصمیمی عجیب به نظر می‌رسید. حتی بهترین نسخه یامال هم لازم نبود تا این انتخاب اشتباه جلوه کند. او خیلی زود دو بار فرمین را در موقعیت گل قرار داد، هرچند بدون نتیجه. نیکو هم خیلی زود کارت گرفت، جایی که مجبور شد برای متوقف کردن ضدحمله دست به خطا بزند.

با این حال، اتلتیکو نمایشی خوب نشان داد و حتی گریزمان دو موقعیت عالی داشت؛ یکی که پس از عبور از کوبارسی و آرائوخو به شکلی ضعیف تمام شد، و دیگری که روی پاس بائنا به بیرون رفت. آن‌ها سعی داشتند از فضاهای پشت خط دفاعی جلوکشیده بارسا استفاده کنند تا اینکه پس از برخورد توپ یامال به تیر دروازه، یک پاس بلند از لنگله و تک‌به‌تک موفق جولیانو سیمئونه گل اول را به همراه داشت. حتی پیش از شروع مجدد بازی، فلیک با آوردن برنال به جای آرائوخو، اریک را عقب‌تر برد.

بارسلونا خیلی زود پاسخ داد؛ رشفورد با حرکت فردی و یک-دو با اولمو گل تساوی را زد. درست قبل از پایان نیمه، نیکو دوباره یامال را سرنگون کرد و کارت گرفت. سپس وی‌ای‌آر وارد عمل شد؛ برخی فکر می‌کردند آفساید گرفته می‌شود و برخی انتظار پنالتی داشتند، اما در نهایت داور تصمیم غیرمنتظره‌ای گرفت: کارت قرمز مستقیم برای خطایی که در بهترین حالت می‌توانست کارت زرد دوم باشد.

در ابتدای نیمه دوم، کارت جرارد مارتین هم تغییر کرد؛ این بار از قرمز به زرد. خطای او روی مچ پای آلمادا واضح بود، اما وی‌ای‌آر تصمیم متفاوتی گرفت. سیمئونه برای جلوگیری از کاهش بیشتر نفرات، ترجیح داد به بازیکنان جوان میدان بدهد. بازی عملاً به سود بارسلونا پیش می‌رفت، هرچند آن‌ها هم برنال را به دلیل مصدومیت از دست دادند. در نهایت، این موسو بود که تا حدی مانع سنگین‌تر شدن نتیجه شد. برای اتلتیکو، حضور بازیکنانی مثل پدری و یامال در زمین خبر خوبی نبود، و برای بارسلونا، تقریباً همه‌چیز به نفع‌شان پیش رفت و در نهایت با گل لواندوفسکی پیروز شدند.