کمپانی: کان با دست و پای شکسته به جام جهانی می‌رفت

به گزارش ورزش سه، ونسان کمپانی حالا بیش از هر زمان دیگری در مونیخ احساس پادشاهی می‌کند. پیروزی پنج‌گله در بندر هامبورگ نه تنها بایرن را در یک قدمی سینی نقره‌ای بوندسلیگا قرار داد، بلکه با یک اتفاق تاریخی همراه بود؛ شکسته شدن رکوردی که برای دهه‌ها دست‌نخورده باقی مانده بود. کمپانی که تیمش را به یک ماشین گلزنی بی‌رحم تبدیل کرده، در نشست خبری پس از بازی با چهره‌ای که شادی از سر و رویش می‌بارید از اتمسفر حاکم بر رختکن تیمش گفت و به شوخی‌های رسانه‌ای درباره اولیور کان و جمال موسیالا واکنش نشان داد.

نکته جالب توجه در صحبت‌های کمپانی، اشاره او به اتحاد تیمی بود. ونسان تاکید کرد که بایرنِ فعلی فراتر از یک تیم فوتبال، شبیه به یک خانواده بزرگ است که در آن حتی بازیکنان نیمکت‌نشین هم برای موفقیت تیم از جان مایه می‌گذارند.

اتمسفر تیم و اتحاد در باشگاه
من ساده‌لوح نیستم و می‌دانم وقتی پیروز می‌شوید، همه چیز آسان‌تر به نظر می‌رسد. اما معتقدم ما تمام تلاش‌مان را می‌کنیم تا واقعا یک خانواده باشیم. امروز اوضاع خوب است، اما ما حتی زمانی که شرایط چندان ایده‌آل نبود هم همین روحیه را حفظ کردیم. به دلیل این اتحاد است که حس می‌کنم تیم بهترین روزها را سپری می‌کند و شاید دقیقا به همین دلیل است که این روزها داریم به این موفقیت‌ها می‌رسیم. ما همیشه با یک ترکیب ثابت بازی نمی‌کنیم، اما تمام تیم رقابت‌طلب هستند و از همدیگر حمایت می‌کنند.

لئون گورتزکا و شکستن رکورد تاریخی گلزنی

به تیم هم گفتم؛ اگر فقط یک نفر باشد که به خودش ایمان داشته باشد، آن یک نفر لئون است. این واقعیت که او امشب این رکورد تاریخی را شکسته و آن را از چنگ مهاجمان ما درآورده، به نوعی شخصیتش را نشان می‌دهد؛ چون او همیشه به خودش باور دارد. لئون یک الگوی عالی برای بازیکنان جوان ماست. من واقعا خوشحالم چون همین دیروز با آقای اولی هوینس درباره اینکه چگونه این رکورد را بشکنیم صحبت می‌کردیم. این رکورد برای مدتی طولانی پابرجا بود و همین، جشن گرفتن برای شکستنش را شیرین‌تر می‌کند. تیم ما به گلزنی شناخته می‌شود و این بخشی از دی‌ان‌ای بایرن است. بچه‌ها باید به این موضوع افتخار کنند، اما کار ما همچنان ادامه دارد.

توصیه اولیور کان به موسیالا برای نرفتن به جام جهانی
(با خنده) من اولی کان را در تمرینات دیده‌ام و می‌توانم با اطمینان بگویم که او خودش حتی با دست و پای شکسته هم به جام جهانی می‌رفت. بنابراین شنیدن این حرف‌ها از زبان او کمی عجیب و البته خنده‌دار است.