کارشناسی قضاوت مرد ژاپنی علیه تراکتور!

به گزارش ورزش سه، در دیدار امشب تراکتور ایران و شباب الاهلی امارات، دو صحنه جنجالی بیشترین تاثیر را در روند بازی داشت و به نوعی نتیجه مسابقه را عوض کرد؛ اول، اخراج علیرضا بیرانوند  دوم، اعلام پنالتی برای شباب الاهلی به دلیل خطای شجاع خلیل‌زاده!

اخراج بیرانوند؛ آیا واقعا موقعیت گل آشکار بود؟
در صحنه اول، خطای بیرانوند روی سردار آزمون از سوی داور به عنوان جلوگیری از موقعیت آشکار گلزنی (DOGSO) تشخیص داده شد؛ تصمیمی که منجر به کارت قرمز دروازه‌بان مبلی‌پوش تراکتور شد.
اما طبق قوانین برای اعلام چنین خطایی، چهار آیتم باید به ‌صورت همزمان وجود داشته باشد:
۱) حرکت مهاجم به سمت دروازه
۲) فاصله مناسب تا دروازه
۳) مالکیت یا احتمال مالکیت توپ
۴) وضعیت استقرار مدافعان
ضمن اینکه فیفا تأکید دارد این موقعیت باید کاملا آشکار یا به اصلاح انگلیسی‌اش OBVIOUS باشد.

در این صحنه، دو ابهام جدی وجود دارد:

اول؛ آیا سردار آزمون در لحظه خطا واقعا به سمت دروازه حرکت می‌کرد یا به سمت کناره‌ها و پرچم کرنر؟
دوم؛ آیا در این صحنه مدافعی حضور داشت؟ تصاویر نشان می‌دهد شجاع خلیل‌زاده در موقعیتی نزدیک‌تر به دروازه حضور داشته است.

نکته مهم: همین تردیدها در تشخیص «فرصت آشکار گلزنی» باعث می‌شود اصل Obvious بودن زیر سوال برود و در چنین شرایطی داور باید شدت مجازات را کاهش داده و به کارت زرد بسنده کند، نه اخراج.

پنالتی بحث‌برانگیز؛ برخوردی طبیعی یا خطا؟
در صحنه دوم هم داور برخورد شجاع خلیل‌زاده با مهاجم شباب الاهلی را خطای پنالتی تشخیص داد. در بررسی این صحنه، چند نکته کلیدی وجود دارد:

اول اینکه شجاع در زمان ضربه به توپ، کاملا بر مهاجم حریف مسلط بوده و در موقعیت بالاتری قرار داشته است.
نکته دوم؛ طبق توصیه‌های فیفا بازیکنان برای پرش نیاز به استفاده از دست‌ها دارند و نمی‌توانند دست‌ها را کاملا ثابت نگه دارند. مهم‌تر اینکه شجاع از دست، ساعد یا آرنج خود به عنوان ابزار ضربه به حریف استفاده نکرده و حرکت اضافه‌ای هم نداشته است.  
با توجه به این موارد این صحنه بیشتر یک برخورد طبیعی در جریان بازی به نظر می‌رسد و اعلام پنالتی، تصمیمی کاملا اشتباه ارزیابی می‌شود.

دو تصمیم اشتباه و تغییر واضح نتیجه 
مجموع این اتفاقات نشان می‌دهد دو اشتباه تاثیرگذار داوری، مسیر بازی را به ضرر تراکتور تغییر داده است. 
در کنار این موضوع، یک نکته دیگر هم به چشم می‌آید؛ نبود واکنش و پیگیری مؤثر در چارچوب قوانین از سوی کاپیتان یا سرپرست تیم نسبت به تصمیمات داوری، که به‌عنوان یک حلقه گمشده در مدیریت چنین شرایطی قابل توجه است.