
به گزارش "ورزش سه"، سانتاماریا که در سال ۱۹۲۹ در مونتهویدئو متولد شد، فوتبال را در باشگاه ناسیونال آغاز کرد و با درخشش در خط دفاع توجه تیم ملی اروگوئه را جلب کرد. سانتاماریا در جام جهانی ۱۹۵۴ و سپس ۱۹۵۸ حضور داشت و همین عملکرد دیدنی باعث شد رئال مادرید در سال ۱۹۵۷ او را جذب کند.
سانتاماریا طی ۹ فصل حضور در رئال مادرید، ۳۳۷ بازی انجام داد و نقشی کلیدی در تیم افسانهای دهه پنجاه داشت. او در فتح پنج دوره نخست جام باشگاههای اروپا سهم داشت و خود چهار عنوان از این جامها را بالای سر برد، از جمله قهرمانی ششم در سال ۱۹۶۶ که به تیم "یِییِس" تعلق داشت.

او همچنین شش قهرمانی لیگ، یک جام بین قارهای و یک کوپا دل ری را به دست آورد. سانتاماریا علاوه بر موفقیت در رئال، به قدری در اسپانیا جا افتاد که بین سالهای ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲ شانزده بازی برای تیم ملی این کشور انجام داد و در جام جهانی ۱۹۶۲ نیز حضور داشت.
پس از بازنشستگی در سال ۱۹۶۶، وارد عرصه مربیگری شد و ابتدا در ردههای پایه رئال مادرید فعالیت کرد. سپس در سال ۱۹۶۸ هدایت تیم ملی المپیک اسپانیا را در بازیهای مکزیک بر عهده گرفت.
در سال ۱۹۷۱ به اسپانیول پیوست و طی هفت فصل، رکورددار تعداد بازیهای مربیان این باشگاه شد و حتی در فصل ۷۳-۱۹۷۲ تا آستانه قهرمانی لیگ پیش رفت. او در سال ۱۹۸۰ دوباره مربی تیم المپیک شد و همان سال به عنوان سرمربی تیم ملی اسپانیا برای جام جهانی ۱۹۸۲ منصوب شد. پس از پایان این رقابتها، از مربیگری کناره گرفت.
سانتاماریا همواره از رئال مادرید با عشق فراوان یاد میکرد و معتقد بود باشگاه همه چیز را به بازیکنانش میدهد. او فلسفه رئال را بر پایه مسئولیت، تلاش همیشگی و ممنوعیت تسلیم شدن میدانست. با درگذشت او، یکی از اسطورههای واقعی تاریخ باشگاه و فوتبال جهان از میان رفت.