
به گزارش ورزش سه، شجاع با پشتوانه دو نمایش خوب در تیم ملی، با آمادگی نسبی به این مسابقه رسیده بود و در جدال با شباب الاهلی هم همان نقش همیشگی را داشت؛ رهبر خط دفاعی تیمی که تا قبل از اتفاقات نیمه دوم، نشانهای از یک تیم مدعی را بروز داده بود. تراکتور در این مسیر تنها یک شکست خارج از خانه داشت و روندش طوری بود که میشد به ادامه ماجراجوییاش امیدوار بود.
اما نیمه دوم، همهچیز را تغییر داد. اولین صحنه بحثبرانگیز، اخراج علیرضا بیرانوند بود؛ برخوردی روی فرار سردار آزمون که با تصمیم داور به کارت قرمز ختم شد. تصمیمی که توازن بازی را بههم زد و تراکتور را ناگهان در موقعیت دشواری قرار داد.
چند دقیقه بعد، اعلام یک ضربه پنالتی با بازبینی ویدئویی، جنجال را کامل کرد؛ صحنهای که برای خیلیها قانعکننده نبود و حس بیعدالتی را پررنگتر کرد. از آن لحظه به بعد، بازی دیگر همان بازی قبل نبود.
در این میان، خلیلزاده تا آخرین لحظههای حضور در زمین تلاش کرد تیمش را سرپا نگه دارد؛ در نبردهای هوایی، در جمع کردن خط دفاع و در حفظ تمرکز بازیکنان درحالیکه دوری از روند تمرین بالاخره خود را نشان داد و او از زمین بیرون رفت تا سنگیینتر شدن شکست تراکتور را از روی نیمکت ببنید.
جالب اینکه صحنه پنالتی حتی بعد از سوت پایان هم ذهن مدافع ملیپوش تراکتوریها بیرون نیامده و در مسیر بازگشت به ایران، مدام درباره همان صحنهها حرف میزد و بهخصوص جدال هواییاش با مهاجم حریف سلطان عادل را برای اطرافیانش مرور میکرد، صحنهای که به اعتقاد او میتوانست شکل دیگری قضاوت شود.
برای تراکتور، این حذف فقط پایان یک مسابقه نبود؛ حسرت مسیری بود که میتوانست ادامه پیدا کند. تیمی که در طول رقابتها نشان داده بود ظرفیت بالایی دارد، حالا با این سوال روبهروست که اگر آن تصمیمها طور دیگری رقم میخورد، چه اتفاقی ممکن بود بیفتد.