مارال: استقلالی بودن رسم خانوادگی ماست!

به گزارش "ورزش سه"، یکی از مهمترین اخبار ورزشی کشور در روزهای پس از جنگ را تیم فوتسال زنان استقلال به خود اختصاص داد. این تیم زیر نظر شهناز یاری به قهرمانی لیگ برتر دست پیدا کرد. آن هم در فاصله سه هفته مانده به پایان رقابت‌ها. البته اگر جنگ نشده بود قطعا استقلالی‌ها خیلی زودتر از این قهرمانی را جشن گرفته بودند منتها از آنجا که بازی هفته نوزدهم مقابل نماینده مشهد در اوایل اسفند ناتمام ماند و با صدور رأی انضباطی 0-3 به سود آبی‌ها، روز گذشته قهرمانی این تیم قطعی شد.

نکته مهم برای قهرمانی استقلال، آمارهای خارق العاده این تیم است. آنها با 52 امتیاز و تفاضل گل 63 به این موفقیت رسیدند. جالب اینجاست که مارال ترکمان خانم گل این دوره از مسابقات با 22 گل زده و 18 پاس گل به تنهایی روی 40 گل از 71 گل استقلال تاثیر مستقیم داشته است تا اینگونه خود را به عنوان بهترین بازیکن تیم قهرمان معرفی کند. البته مارال در آخرین بازی استقلال مقابل نماینده مشهد نیز یک گل و یک پاس گل داشت اما با توجه به صدور رأی انصباطی، در آمارش لحاظ نشد.

این چهارمین قهرمانی متوالی مارال است. ستاره 23 ساله فوتسال زنان در سالهای گذشته با پیکان و پالایش نفت آبادان هم قهرمان شده بود اما حالا برای اولین بار با تیم محبوبش به این مهم دست یافته است. همین هم بهانه‌ای شد تا خبرنگار ما با او به گفتوگو بپردازد:

* تاثیرگذاری روی 40 گل از 71 گل تیم قهرمان فوق العاده است. رکورد بهتر از این هم داشتی؟
بعید می‌دانم. اگر اشتباه نکنم این بیشترین گل زده من در تمام سالهایی است که بازی کردم. البته به این تعداد پاس گل ثبت کرده بودم که آن هم برای کل فصل بود و امسال تا پایان فصل می‌توانستم این آمار و حتی تعداد گل را افزایش دهم.

* چرا فوتبالیست نشدی؟
اتفاقا با فوتبال شروع کردم. رفتم و بازی هم کردم اما فکر کردم در فوتسال می‌توانم موفق‌تر باشم. در واقع وقتی فوتسال را در سطح پیشرفته تجربه کردم خیلی بیشتر دوستش داشتم.

* درباره شادی گل معروفی که داری توضیح میدهی؟
نمی‌دانم بخدا. همینجوری بود (با خنده). اولین بار فی‌البداهه انجامش دادم و چون مورد استقبال دوست و اطرافیان قرار گرفت ادامه‌اش دادم.

* خیلی دوست داشتیم این شادی گل را در جام جهانی هم ببینیم. آن مسابقات چطور بود؟
واقعا سطح بالایی داشت و ما هم در گروه سختی قرار داشتیم. من خودم چند سال است که در تیم ملی هستم و بازی‌ها و تورنمنت‌های متعددی تجربه کرده بودیم اما جام جهانی به معنای واقعی یک چیز دیگر بود. از 16 سالگی تا الان که در تیم ملی بزرگسالان حضور دارم هیچ رقابتی در این سطح نداشته‌ایم.

* درون خانواده فقط خودت استقلالی هستی؟
نه همه اعضای خانواده من طرفدار استقلال هستیم. حتی پدر و مادر.

* حتی مهدی که بازیکن سپاهان بود؟
بله مهدی هم استقلالی است. او الان در هوادار بازی می‌کند و اتفاقا یکی از دلایل اصلی علاقه مندی من به فوتبال بود. هرچند فرصت نشد خودش بازیکن استقلال شود.

* اسطوره خاصی هم برای خودت داری؟
از وقتی من فوتبال دیدن را شروع کردم، رونالدو و مسی در اوج بودند و هر دو نفرشان را دوست داشتم و خیلی علاقه مند بودم کاراکتر فوتبالی من تلفیقی از مسی و رونالدو باشد. برای فوتسال ایران نیز سعید احمدعباسی به نظرم بازیکن کاملی است و چون هم‌پستی هستیم بازی او را می‌پسندم.

* از اینکه این مسیر را انتخاب کردی راضی هستی؟
نمی‌توانم بگویم راضی هستم. شاید دستمزد که در فوتسال زنان ایران جریان دارد در خور و شایسته نیست. فقط همان است که به ورزش و این رشته علاقه داریم. انشاالله بعد از این شرایط همه چیز درست شود.

* سقف اهدافت کجاست؟
دوست دارم روزی لژیونر شوم. هرچند اگر در کشور خودمان اوضاع پرداختن به فوتسال زنان بهتر شود دوست دارم همینجا بازی کنم. اگر قرار باشد لژیونر شوم دوست دارم به اسپانیا بروم. خودمم که طرفدار بارسلونا هستم (باخنده). لیگ اسپانیا بهترین لیگ دنیاست که فوتسال زنان را اداره می‌کند و خیلی دوست دارم آنجا بازی کنم. لازمه این هدف تلاش زیاد است و شاید من هنوز نصف راه را هم نرفته باشم.

* صحبت پایانی.
به همه خانواده هایی که در این جنگ عزیزشان را از دست دادند تسلیت عرض می‌کنم. خدا به آنها صبر بدهد و سایه جنگ را از روی کشور بردارد. این قهرمانی ما هرچند راحت به دست نیامد اما آنطور که باید از آن لذت نبردیم چون در شرایط خوبی این اتفاق نیفتاد. امیدوارم از حالا به بعد کشورمان آنقدر کشور خوبی باشد که بتوانیم همه چیزی را در آن جشن بگیریم.