اختراع لوئیس انریکه: یک بوسکتس جدید!
به گزارش "ورزش سه"، پیاسجی در حالی به مقطع حساس و پایانی فصل رسیده که لوئیس انریکه با زنجیرهای از غایبان، بهویژه در خط میانی، دست و پنجه نرم میکند.
فابیان روئیز بازگشته، اما ویتینیا مصدوم و از لیست خارج شده است؛ در این خلاء، لوکاس برالدو به عنوان پاسخی غیرمنتظره ظهور کرده است.
این بازیکن ۲۲ ساله برزیلی به عنوان مدافع میانی به باشگاه پیوست. آنجا پست تخصصی او بود، یا دستکم تنها پستی بود که برایش در نظر گرفته شده بود.
مشکل اینجاست که پیاسجی مدافع میانی کم ندارد؛ پاچو، مارکینیوش و زابارنی تقریباً تمام وظایف دفاعی را بین خود تقسیم کردهاند و برالدو به ندرت فرصت بازی پیدا میکرد. لوئیس انریکه با تکیه بر ذکاوت خود، به او در مرکز زمین میدان داد؛ جایی که این بازیکن از یک گزینه اضطراری، به چیزی شبیه به یک راهکار واقعی تبدیل شده است.
سه بازی پیاپی حضور در ترکیب اصلی، ۹۰ دقیقه بازی در هر مسابقه و احساسی که لحظه به لحظه بهتر میشود. او در مقابل آنژه نیز یک گل زد و یک پاس گل داد. عملکرد کسی که در «اتاق فرمان» تیم فضایی را پیدا کرده که در خط دفاعی از او دریغ شده بود، آن هم درست زمانی که تصمیمات مربی بیش از هر وقت دیگری وزن پیدا میکند.
لوچو نمایه متفاوتی را میبیند
لوئیس انریکه وقتی با سوالی درباره پست جدید برالدو روبرو شد، بیحاشیه پاسخ داد: «او بیشتر یک بوسکتس است تا یک ویتینیا. در آن پست زیاد بازی خواهد کرد. او میداند چگونه بازی را به جلو حرکت دهد. برای من، او مرد میدان بود. معمولاً هافبکهایی را که از خط دفاع میآیند دوست ندارم، اما او متفاوت است.»
مقایسه با بوسکتس صرفاً یک عبارت تزئینی نیست؛ این مقایسه دقیقاً همان چیزی را تعریف میکند که لوچو از او میخواهد: کسی که به بازی نظم دهد، توپ را با معیار درست به جلو ببرد و تیم را در میانه میدان حفظ کند، بدون اینکه نیازی به خودنمایی بیش از حد با توپ داشته باشد. او دیگر یک مدافع میانی نیست که از روی اجبار ارتقا یافته باشد، بلکه فوتبالیستی است که سرمربی اسپانیایی اکنون با دید دیگری به او مینگرد؛ نگاه به کسی که شاید بهترین نسخه خود را جایی پیدا کرده که کمتر کسی به دنبالش بود.
