
به گزارش ورزش سه، روز گذشته تیم ماچیدا زلویا ژاپن با نتیجه یک بر صفر برابر الاهلی شکست خورد تا یک بار دیگر نمایندگان ژاپن از پیروزی مقابل حریفان غربی در دیدار نهایی ناکام بمانند، این در حالی است که فصل گذشته کاوازاکی فرونتاله به الاهلی باخته بود و دو فصل پیش نیز یوکوهاما مارینوس مقابل العین بازنده شده بود. سه فینال، سه شکست؛ آماری که برای یکی از منظمترین لیگهای آسیا اصلاً قابل قبول نیست.
در نگاه اول، نتایج بهوضوح نشان میدهد فاصله قدرت بین باشگاههای ژاپنی و رقبای غرب آسیا، بهویژه تیمهای سعودی، بیشتر شده است. سرمایهگذاری سنگین، جذب ستارههای بینالمللی و افزایش کیفیت فنی، باعث شده تیمهایی مثل الاهلی در لحظات تعیینکننده دست بالا را داشته باشند؛ چیزی که در بازی دیروز هم بهخوبی دیده شد.

اما مشکل فقط به پول ختم نمیشود. یکی از بحثهای جدی در فوتبال ژاپن، محدودیت استفاده از بازیکنان خارجی است. طبق قوانین فعلی، تیمها تنها اجازه دارند پنج بازیکن خارجی را در فهرست هر مسابقه قرار دهند؛ عددی که در مقایسه با برخی لیگهای رقیب، محدودکننده محسوب میشود و دست مربیان را برای رقابت در سطح قارهای میبندد.
از طرف دیگر، سبک بازی سنتی تیمهای جیلیگ مبتنی بر نظم، سرعت و کار گروهی در برابر تیمهایی که ترکیبی از فیزیک بالا و کیفیت فردی دارند، در فینالها کمتر جواب داده است. در هر سه شکست اخیر، نمایندگان ژاپن در لحظات کلیدی بازی، از نظر تجربه و تواناییهای فردی عقب افتادهاند.
حالا سوال اصلی اینجاست: آیا وقت تغییر رسیده؟ افزایش سهمیه خارجی، تغییر رویکرد تاکتیکی یا حتی بازنگری در ساختار رقابتهای داخلی میتواند بخشی از پاسخ باشد. اگر این روند ادامه پیدا کند، فاصله فوتبال باشگاهی ژاپن با قدرتهای نوظهور آسیا بیشتر هم خواهد شد؛ فاصلهای که جبرانش به این راحتیها ممکن نیست.
البته مسئله این است که فراموش نکنید در دو فصل گذشته عربستان میزبان مراحل نهایی لیگ نخبگان آسیا بوده و طبیعتا امتیاز میزبانی اعم از آشنایی به جغرافیا و استادیوم و حمایت تماشاگران، سبب شده تا عربستانی ها دست بالاتر را داشته باشند.