دست از سر رایان شرکی بردار، تو صلاحیت نداری!

به گزارش ورزش سه، کلودیو رانیری در سال ۲۰۱۷ درباره ریموند دومنک، سرمربی سابق تیم ملی فرانسه، جمله معروفی داشت: «اگر او درباره تئاتر حرف بزند، به حرف‌هایش گوش می‌دهم؛ اما اگر درباره فوتبال بگوید، هرگز!» این کلمات امروز بار دیگر مورد توجه قرار گرفته چرا که این سرمربی سابق و کارشناس فعلی، به انتقاد از رایان شرکی پرداخته است. با وجود ریشه‌های مشترک هر دو در لیون، به نظر می‌رسد دومنک هیچ علاقه‌ای به فوتبالِ شرکی ندارد.

دومنک با ادبیاتی تند درباره او می‌گوید: «چیزی که مرا عصبی می‌کند، مدل دست بلند کردن‌های اوست؛ او همیشه توپ را می‌خواهد. ما مدام روی این ایده مانده‌ایم که شرکی بااستعداد است و روی یک دستمال کاغذی بازی را برمی‌گرداند... اما این برای من ترسناک است. تحمل کسی مثل شرکی به مدت یک ماه و نیم (در اردوی تیم ملی) واقعاً خسته‌کننده است.»

این استدلال‌های نه چندان قوی از سوی نایب‌قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶، پیش از این هم مطرح شده بود. او در ماه نوامبر مدعی شده بود که شرکی «هیچ شانسی» برای قرار گرفتن در لیست نهایی دشان برای جام جهانی پیش رو ندارد. دومنک در دوران کارشناسی هم زبان تند و صریح دوران مربیگری‌اش را حفظ کرده است؛ درست مثل روزهایی که در نشستهای خبری جنجال به پا می‌کرد. اما هدف قرار دادن پیاپی یک بازیکن جوان، آن هم از سوی کسی که سابقه هدایت تیم امید فرانسه را داشته، چندان هوشمندانه به نظر نمی‌رسد.

واقعیت این است که در کارنامه دومنک، نه فقط کلمات، بلکه رفتارهای او هم چالش‌برانگیز بوده‌اند. کیست که پایان تلخ جام جهانی ۲۰۱۰ و فاجعه «نایزنا» را فراموش کرده باشد؟ روزی که دومنک در پایان بازی مقابل آفریقای جنوبی، از دست دادن با کارلوس آلبرتو پریرا، سرمربی حریف، خودداری کرد. بدون شک آن رفتارِ زننده و غیراخلاقی، بسیار آزاردهنده‌تر از چند دریبلِ فانتزی و نمایشی از سوی رایان شرکی در مستطیل سبز است.

در حالی که دنیای فوتبال از ظهور یک استعداد نایاب لذت می‌برد، شاید بهتر باشد به جای تمرکز بر حرکات بدن یا لبخندهای یک ستاره جوان، به جادویی که او با توپ در منچسترسیتی می‌کند دقت کنیم. شرکی در حال حاضر یکی از خاص‌ترین استعدادهای فوتبال فرانسه است و شاید زمان آن رسیده باشد که منتقدان قدیمی، دست از سر این پسر بردارند و اجازه دهند او به سبک خودش، دنیای فوتبال را به تحسین وادارد.