فوتبال علیه دشمن در غزه جریان دارد
تصاویری تکاندهنده از معجزهای به نام فوتبال
به گزارش ''ورزش سه''، یک نوار باریک کنار دریای مدیترانه، یکی از متراکمترین نقاط جهان در مساحتی کوچک با جمعیت بسیار بالا. مردمی که به محاصره بودن عادت کرده و بیکاری شغل اول آنهاست! جاییکه حالا حتی صیادهایش هم برای ماهیگیری محدودتر شدند و واژهی اقتصاد در آنجا عملا بیمعناست. «غزه»، بخش مهم و قابل توجهی از فلسطین که دهههاست تحت سلطهقرار دارد و انگار مجبورند در محیطی قرنطینه شده به زندگی ادامه دهند، برای مردم غزه، در آن نوار باریک ماندن یک انتخاب نیست، آنها با دیوارهای فرضی که هیچ درزی ندارند، مجبور به ماندند؛ گاه با هدف مبارزه و برای رسیدن به آرمانهایی که مهمتر از حیات آدمهاست، گاه به اجبار چون انتخاب دیگری ندارند، اگر دستهی اول برای رسیدن به این آرمانها برای زندگی کردن امید دارند، اما دستهی دوم زندگی نمی کنند و فقط زندهاند!
اما فوتبال، ورزشی که همیشه در بزنگاهها فراتر از ورزش عمل میکند، دوباره برای عدهای دلیل زندگی شده است؛ آنهم در یکی از پرآشوبترین نقاط جهان. در میان خرابههای غیرقابل تصور غزه، جوانهایی که به واقع ز غوغای جهان فارغاند؛ روی چمن مصنوعی به توپ ضربه میزنند و چه زیبا که همین بازی آماتورگونه آنها با توپ، علت جریان داشتن زندگی در غزه است. مسابقهای که ابتداییترین قانون فوتبال در آن رعایت نشده و هر تیم با پنج بازیکن وارد زمین شده است اما برای این مردم فقیر و البته بیکار، بوسهی همین بازیکنان روی لوگوی یک تیم محلی هم پر از معناست. دلیلی برای دقایقی فراموش کردن خرابههای اطراف، اینکه شهر در ویرانیست و یادآوری اینکه زندگی در جریان است حتی در پرتلاطمترین نقطهی جهان.
این همان دلیلی است که فوتبال را از همهی ورزشهای جهان جدا میکند. با هم مرور کنیم، در طی بیش از یک ماه جنگ دردناک در کشور عزیزمان ایران، علی رغم تمام دغدغههای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ...، علاقمندان به فوتبال پیگیر شروع شدن دوبارهی لیگ بودند، پیگیر اینکه تیم ملی به جام جهانی میرود یا نه. این یعنی فوتبال تحت هر شرایطی در زندگی مردم نقش خودش را دارد. این نقش گاهی پررنگتر و گاهی کمرنگ تر میشود اما هیچوقت از بین نمیرود. اصلا همینکه مردم با هر عقیده و باوری از فوتبالیستها انتظار اظهارنظر و حمایت دارند، از همین باور میآید، که فوتبال مهم است و فوتبالیست آینهای تمام نما از جامعه است، جایی که یک بازیکن مستعد با تلاش فراوان از میلیونها استعداد عبور میکند تا خودش را به نقطهای قابل اهمیت برساند، به نقطهای میرسد که در فاصلهی زمانی کوتاه میتواند محبوب و منفور باشد، هر حرکتش از یک گل تا بوسیدن یک لوگو برای بخش قابل توجهی از جامعه معنا پیدا میکند. این جادوی فوتبال است، جادویی که حتی در دل ویرانی هم خاموش نمیشود...
فاطمه ابراهیمی
