فریاد امری؛ این دیوانه کننده است
وحشیانهترین خطای سال اخراج نداشت
به گزارش "ورزش سه"، یک نیمه نهایی دیگر در اروپا، یک تصمیم جنجالی دیگر برای اعلام پنالتی و یک تصمیم دیگر از سوی کمک داور ویدیویی که یک تیم را شوکه و تیم دیگر را خوشحال کرد. پس از پاریس و مادرید، این بار ناتینگهام صحنه پنالتیای بود که در روزگاری که برایان کلاف در اینجا هدایت این تیم را بر عهده داشت، هرگز اعلام نمیشد.
اما کریس وود اهمیتی به این موضوع نداد و با ضربهاش فارست را تا فاصله ۹۰ دقیقهای از حضور در فینال لیگ اروپا در استانبول رساند و ۴۲ سال پس از آخرین شب بزرگ، یک شب پرافتخار دیگر را برای ورزشگاه سیتیگراند رقم زد. این که لوکاس دینیه توپ را لمس کرده بود، زمانی که اوماری هاچینسون در میانه نیمه دوم توپ را دوباره به داخل محوطه فرستاد، تردیدی نداشت، این مدافع فرانسوی هر دو دستش را بالای سر برده بود و توپ را دور کرد.
با این حال به نظر میرسید هاچینسون کسری از ثانیه دیر به توپ رسیده و کمک داور پرچم را برای اعلام ضربه دروازه بالا برده بود، پیش از آن که در نهایت کمک داور ویدیویی پرتغالی به هموطنش اطلاع دهد که توپ به طور کامل از خط عرضی عبور نکرده است.
ضربه محکم وود به گوشه بالای دروازه باعث شد شبی که قرار بود تحت تأثیر صحبتها درباره مهار شگفتانگیز نیمه اول امیلیانو مارتینز مقابل ضربه ایگور ژسوس و خوششانسی الیوت اندرسون برای فرار از کارت قرمز پس از تکل با استوکهای بالا در نیمه اول قرار بگیرد، در نهایت با هواداران فارست در اوج رؤیا به پایان برسد.
اونای امری، سرمربی استون ویلا، همچنان باور دارد که تیمش میتواند هفته آینده در ویلا پارک اوضاع را برگرداند و شاید پنجمین قهرمانی خود در لیگ اروپا را به دست آورد. اما آنها باید این کار را به سختی انجام دهند، چرا که ویتور پریرا و مردان سرخپوشش با نمایش فراوانی از شجاعت و انگیزه توانستند به لطف دویستمین گل دوران حرفهای وود، برتری ارزشمند اما حداقلی به دست آورند.
آنها تقریباً سزاوار این پیروزی هم بودند، با تلاش فراوان راهی برای برد پیدا کردند و اندرسون نیروی مسلط تیم در زمین بود. شاید هم کمی خشم در کار بود، وقتی دیدند ویلا با لباسهای سنتی سفید و بنفش اندرلخت که در آن نیمه نهایی سال ۱۹۸۴ فارست را حذف کرد، به میدان آمده است. فارست بازی رفت آن تقابل را ۰-۲ برده بود، پیش از آنکه آن تبانی در بروکسل رقم بخورد.
در ابتدا نشانههای کمی وجود داشت که تیم میزبان بتواند چنین داستانی را تکرار کند. ویلا تیمی کنترلشدهتر و بااعتماد به نفستر به نظر میرسید و با رضایت به ضدحملات تکیه داشت. در نیم ساعت اول دو بار استفان اورتگا مجبور شد با واکنشی تماشایی تیمش را در بازی نگه دارد. اولین بار در دقیقه نهم بود که یوری تیلمانس از فاصله ۲۵ متری فرصت شوتزنی پیدا کرد و اورتگا با کشیدن دست به سمت گوشه بالایی دروازه، توپ را راهی کرنر کرد.
سپس، پس از یک پاس اشتباه فاجعهبار از هاچینسون که به واتکینز اجازه داد به سمت دروازه حرکت کند و مورگان راجرز را پیدا کند، اورتگا با واکنشی به سمت راستش توپ را دفع کرد، مهاری که آنقدر قدرت داشت که توپ را از امی بوئندیا که در کمین بود دور کند. با این حال بهتدریج، با تسلط اندرسون در نبرد میانه میدان، فارست به تعادل رسید.
با این وجود، هافبک انگلیسی فوقالعاده خوششانس بود که نه داور پرتغالی و نه کمک داور ویدیویی او در جریان هیچ مشکلی در صحنه ندیدند، جایی که او توپ را ربود اما با استوکهای بالا مستقیماً به مچ پای واتکینز در نیمه زمین خودی کوبید. به طرز عجیبی و به ویژه با توجه به سختگیری داوران یوفا، این صحنه بلافاصله رد شد. اگر چنین اتفاقی در جام جهانی رخ میداد، او قطعاً اخراج میشد.
با این حال اندرسون، که در دو سوی آن صحنه فرار از اخراج انرژی و دید بازی خود را نشان میداد، پایهای ساخت که فارست بتواند توپ را به هاچینسون برساند که مقابل دینیه اعتماد به نفس داشت، در حالی که مورگان گیبس وایت از سمت چپ به داخل میآمد تا بازیسازی کند و خطر ایجاد کند.
چند موقعیت نصفه و نیمه ایجاد شد: گیبس وایت در تیرک دوم در محاصره قرار گرفت، وود در تیرک دیگر تنها اندکی در نبرد هوایی شکست خورد و شوت اندرسون از بالای دروازه به بیرون رفت. تا این که ۱۲ دقیقه پیش از پایان نیمه اول لحظه برجسته مسابقه فرا رسید.
اندرسون توپ را به نکو ویلیامز در سمت چپ فرستاد و برای دریافت پاس برگشتی به مرکز زمین هجوم برد. با درک موقعیت، او پاس چیپ زیبایی برای گیبس وایت فرستاد، سانتر او نیز توسط ایگور ژسوس در فاصله هشت متری با ضربه والی کامل زده شد، اما مارتینز به شکلی موفق شد توپ را از پشت سرش با شیرجه بیرون بکشد. باورنکردنی و فوقالعاده، مهاری از آن نوع که اغلب سرنوشت بازیها را تعیین میکند و یادآور واکنش دیوید سیمن مقابل شفیلد یونایتد در نیمهنهایی جام حذفی ۲۰۰۳ بود. این مهار هنوز هم ممکن است در سرنوشت این تقابل تعیینکننده باشد، اگر نه در نتیجه همین بازی.
واتکینز که راجرز نیز از او حمایت میکرد، در آغاز نیمه دوم همچنان بیفایده تلاش میکرد داور را قانع کند که اندرسون باید اخراج میشد. با این حال، این مهاجم انگلیسی میتوانست در دقیقه ۵۷ بهترین انتقام را بگیرد، زمانی که راجرز به قلب دفاع نفوذ کرد و او از فاصله نزدیک توپ را به سمت دروازه نوک زد. اگر توپ به جایی غیر از مستقیم به سمت اورتگا میرفت، قطعاً گل میشد. خود واتکینز هم این را میدانست. یک لحظه کلیدی دیگر.
سپس با ۲۲ دقیقه باقیمانده به پایان بازی، برتری به فارست رسید. پس از بررسی کمک داور ویدیویی که انگار برای همیشه طول کشید، در حالی که دینیه با چهره مردی که منتظر بازگشت هیئت منصفه برای اعلام حکم است ایستاده بود.
ویلا فشار آورد، بدون آن که واقعاً شبیه تیمی باشد که قرار است گل بزند. یوری تیلمانس در دقایق پایانی شوتی را به ردیفهای بالای سکوها فرستاد و سپس جیدون سانچو ضربهای ضعیف زد. این شب، شب فارست بود.
در نشست خبری، شاهد حضور نسخهای از امری بودیم که بیش از همیشه برآشفته بود: «این یک اشتباه عظیم است، یک اشتباه عظیم. اولی واتکینز نزدیک بود مچ پایش بشکند. آنها باید برایمان توضیح بدهند چون این دیوانهکننده است. وقتی صحنه را دوباره میبینید، دیوانهکننده است. البته داور نمیتواند مثل من ببیند، اما حرکتی مثل این… معنایی ندارد.
آنقدر، آنقدر واضح است. هیچ شکی نیست. وقتی صحنه را میبینید، تردید کجاست؟ تردید کجاست؟ کمک داور ویدیویی؟ کمک داور ویدیویی کجاست؟ کمک داور ویدیویی کجاست؟ وای، این دیوانهکننده است. بسیار خب، ادامه میدهیم.»
دامیان ویداگانی، مدیر ورزشی استون ویلا، گفت: «این تمام نشده است. و یک سؤال مهم: اگر کمک داور ویدیویی آمده است تا به فوتبال کمک کند و عدالت را برقرار کند… اگر کمک داور ویدیویی درباره پنالتی داور را فراخواند، چرا حداقل صحنه کارت قرمز اندرسون را بازبینی نکرد؟ یک اشتباه عظیم از سوی کمک داور ویدیویی امشب... او به داور در زمین کمکی نکرد. مطمئنم مسئولان داوری یوفا در این وضعیت ناعادلانه با ما موافق خواهند بود.»
