نیازمند انتخاب سریع و ورود به آمادهسازی؛
رهایی ملیپوشان آینده ایران: تعطیلی مطلق!
به گزارش "ورزش سه"، در روزهایی که نگاهها در فوتبال ایران به برگزاری یا عدم برگزاری لیگ برتر و مهمتر از آن، برنامههای تیم ملی بزرگسالان برای حضور شایسته در جام جهانی 2026 معطوف شده، تیمی که قرار بود با برنامهریزی بلندمدت طلسم صعود به المپیک را بشکند، اکنون در سکوت و بلاتکلیفی رها شده است.
تیمی که باید مهمترین پل میان تیم ملی امید و تیم ملی بزرگسالان باشد، این روزها نه سرمربی مشخصی دارد، نه اردوی منظمی برای آن برگزار شده و نه حتی خبر روشنی از برنامههای آیندهاش منتشر میشود و این اتفاق در حالی رخ داده که نسل فعلی تیم امید، یکی از مستعدترین نسلهای فوتبال ایران در سالهای اخیر به شمار میرود.
همین حالا 5 بازیکن از این نسل که در تیم فوتبال امید حضور داشتند، در اردوی تیم ملی بزرگسالان هستند؛ محمد خلیفه، دانیال ایری، مسعود محبی، امیرمحمد رزاقینیا و کسری طاهری؛ اینها بازیکنانی هستند که مسیر تیمهای پایه تا امید را طی کردهاند و حالا در جمع بزرگسالان دیده میشوند و البته به آنها، محمدمهدی زارع (اخمت گروزنی روسیه) و محمدجواد حسیننژاد (دینامو ماخاچ قلعه) را هم باید اضافه کرد.
علاوه بر این، امیرحسین محمودی و پوریا شهرآبادی نیز که سنشان به تیم امید میخورد و سابقه حضور در تیمهای ملی پایه را دارند، از چهرههای مطرح لیگ برتر هستند و میتوانند به این تیم کمک کنند.
دروازهبان، دو مدافع میانی، هافبک دفاعی و مهاجم تیم المپیک ایران همین حالا در تیم ملی بزرگسالان هستند، اما در دیگر پستها هم به دلیل ترافیک سنگین، امیر قلعهنویی از دعوت مهرههای مستعد تیم المپیک منصرف شده و در غیر اینصورت، شاید تعدادِ مهرههای امید تیمش را بالاتر هم میبرد.
در میان بازیکنان تیم امید، سید مهدی مهدوی یکی از استعدادهای قابل توجه در پست دفاع راست به شمار میرود. او مدافع ثابت تیم امید بوده و از جمله بازیکنانی است که میتواند در آینده به گزینهای برای تیم ملی بزرگسالان تبدیل شود، اما در حال حاضر رقابت در این پست در تیم ملی بزرگسالان بسیار فشرده است؛ چراکه همین حالا در اردوی لیگ برتریها، رامین رضائیان، دانیال اسماعیلیفر، صالح حردانی و آریا یوسفی حضور دارند و عملا چهار رقیب جدی در پست دفاع راست محسوب میشوند که همین موضوع نشان میدهد که برای رشد و آمادهسازی بازیکنانی مثل مهدوی، وجود یک تیم امید فعال و برنامهدار تا چه اندازه اهمیت دارد.
در سمت چپ خط دفاعی نیز تیم فوتبال امید دو استعداد جدی و آیندهدار در اختیار دارد؛ ارشیا وثوقیفر و فرزین معاملهگری. هر دو بازیکن سابقه حضور ثابت در تیم امید را دارند و در سطح بالای لیگ برتر نیز به شکل مستمر بازی میکنند. این دو مدافع جوان از نظر هوش دفاعی، قدرت بدنی و قابلیتهای هجومی، ظرفیت تبدیل شدن به گزینههای آینده تیم ملی بزرگسالان را دارند، اما با این حال، در مسیر رسیدن به بزرگسالان با رقبای بسیار باتجربه و تثبیتشدهای مانند احسان حاجصفی و میلاد محمدی مواجه هستند؛ رقابتی که کار هر بازیکن جوانی را سخت میکند. با این وجود، اگر مسیر رشد و پیشرفتشان ادامه پیدا کند، وثوقیفر و معاملهگری میتوانند در سالهای آینده از مهمترین گزینههای دفاع چپ تیم ملی بزرگسالان باشند.
در کنار این نفرات، تیم امید چند لژیونر مستعد نیز در اختیار دارد که برخی از آنها مثل محمدجواد حسیننژاد نیز پیشبینی میشود با عملکرد درخشان خود دوباره به تیم ملی بزرگسالان دعوت شوند.
مهرههایی مثل سعید سحرخیزان نیز ازجمله بازیکنان شاخص تیم المپیک هستند که علیرغم عملکرد موفق در بین همسن و سالهای خود، غیبت غیرمنتظره در اردوی فعلی تیم ملی ایران داشتند و البته یادگار رستمی که مثل خلیفه و مهدوی در رقابتهای مرحله گروهی جام ملتهای آسیا بهطور کامل در ترکیب قرار گرفت.
از سوی دیگر بازیکنانی مثل محمد عسگری و آریا شفیعدوست اگر با بدشانسی مصدومیت مواجه نمیشدند، حتی شانس حضور در اردوی تیم ملی بزرگسالان را هم داشتند و همچنان میتوانند مهرههای مهمی برای تیم امید باشند و البته یعقوب براجعه نیز که سابقه دعوت به تیم ملی بزرگسالان را دارد، میتواند همانند دوران حضورش در تیم جوانان نقش مؤثری در تیم امید ایفا کند ولی در حال حاضر با مصدومیت مواجه شده است.
در کنار اینها، لیگ برتر و لیگ یک نیز پر از استعدادهای جوانی است که میتوانند آیندههای فوتبال ایران باشند؛ بازیکنانی مانند آرشا شکوری، حمیدرضا ضرونی، پوریا لطیفیفر، محمدحسین صادقی (که سابقه دعوت به تیم ملی را دارد)، فرهان جعفری، عباس حبیبی، افشین صادقی، سهیل صحرایی، یوسف مزرعه، ابوالفضل زادهعطار و ... که همگی از چهرههای آیندهدار فوتبال ایران هستند و بسیاری از آنها سابقه حضور در تیم ملی جوانان و امید را دارند، اما باید در تیم المپیک فرصت خودنمایی بیشتری پیدا کنند که این بستر فعلا برای آنها فراهم نشده است.
با وجود چنین ظرفیت بزرگی از استعداد، سؤال اصلی اینجاست؛ چرا تیم ملی امید هنوز بدون سرمربی، بدون اردو و بدون برنامه مشخص رها شده است؟! اگر قرار است حسرت چند دههای صعود به المپیک روزی پایان پیدا کند، رسیدگی به تیم امید باید از همین امروز در اولویت قرار بگیرد. فوتبال ایران نسلی از بازیکنان مستعد در اختیار دارد؛ نسلی که اگر برای آن برنامهریزی نشود، ممکن است مانند بسیاری از نسلهای گذشته، فرصت درخشش در بزرگترین صحنهها را از دست بدهد؛ آن هم در شرایطی که تیم فوتبال امید ایران در شهریورماه سال جاری باید در رقابتهای آسیایی ناگویا 2026 شرکت کند.
