
به گزارش ورزش سه، آبیهای محبوب فوتبال آلمان، غولی که سال تاسیسش به 1904 برمیگردد و 04 مقابل اسم شالکه به همین اشاره دارد، با پیروزی ۱-۰ مقابل دوسلدورف و ثبت رکورد ۱۲ بازی بدون شکست، صعود خود به بوندسلیگا را نهایی کرد. تابستان گذشته حتی خوشبینترین هوادار این تیم هم فکر نمیکرد سه هفته مانده به پایان فصل، صعود آنها قطعی شود. اما معجزه امشب اتفاق افتاد.
از همان دقیقه اول، هواداران و بازیکنان نشان دادند که هیچچیز و هیچکس جلودار بازگشت آنها به سطح اول فوتبال آلمان نیست.

دقیقه ۱۵: استادیوم به مرز انفجار رسید. عادل آئوشیشه با یک پاس عالی، کنان کارامان را صاحب توپ کرد؛ کاپیتان با یک کنترل تکنیکی تماشایی، توپ را مهار کرد و آن را به تور دروازه دوسلدورف دوخت. یک گل رویایی. شروعی از این بهتر نمیشد؛ صدای فریاد شادی هواداران حتی تا فاصله سه و نیم کیلومتری ورزشگاه هم شنیده میشد. ستاره ترکتبار شالکه با این گل، چهاردهمین گل فصل خود را به ثمر رساند و رکورد شخصیاش را شکست. آیا او بعد از این صعود مسافر جام جهانی میشود؟ واقعاً که حقش است.

دقیقه ۱۹: چیزی نمانده بود حساب کار ۲-۰ شود. آئوشیشه روی یک ضربه آزاد از فاصله ۲۰ متری شانس خود را امتحان کرد اما ضربه این بازیکن الجزایری به تیر دروازه برخورد کرد. بدشانسی محض برای شالکه.
دقیقه ۳۶: باز هم آئوشیشه. این هافبک تکنیکی با پیشروی به سمت دروازه، شانسش را با یک شلیک از راه دور امتحان کرد اما توپ با اختلاف کمی از کنار تیر عمودی به بیرون رفت.
پیش از شروع مسابقه، فضای شهر وصفناپذیر بود؛ ۲۰ هزار شالکهای از محله بور به سمت استادیوم راهپیمایی کردند. وقتی اتوبوس تیم در ساعت ۱۹:۰۷ به ورزشگاه رسید، هواداران با تشویقهای کرکننده از بازیکنان استقبال کردند. کنان کارامان و میرون ماسیچ به شدت تشویق شدند و همه برای بازگشت به بوندسلیگا همقسم شده بودند. حتی تانکرهای نوشیدنی بیرون از استادیوم مستقر شده بودند تا تدارکات جشن صعود تکمیل باشد.
در بین دو نیمه، صحنههای زشتی رقم خورد. آشوبطلبان دوسلدورف دو فشفشه به سمت جایگاه هواداران میزبان پرتاب کردند، اما خوشبختانه روی سکوها درگیری جدی رخ نداد.
دقیقه ۵۹: لوریس کاریوس با واکنشی خیرهکننده، منجی شالکه شد. شینتا آپلکمپ در موقعیتی تکبهتک مقابل دروازهبان قرار گرفت اما کاریوس با باز کردن پاهایش، توپ را مهار کرد. یک مهار فوق حیاتی در لحظاتی که شالکه به شدت تحت فشار بود.

دقیقه ۶۲: واکنش آبیهای سلطنتی به فشار حریف؛ کارامان با یک حرکت انفرادی عالی نفوذ کرد اما ضربهاش توسط فلورین کاستنمایر مهار شد.
دقیقه ۶۸: تمام ورزشگاه ایستاده تشویق میکنند؛ ادین ژکو به مستطیل سبز برگشت. مهاجم کهنهکار بوسنیایی به جای دیان لیوبیچیچ وارد زمین شد تا با تجربه خود به تیم ثبات بدهد. در این دقایق دوسلدورف با تمام توان برای زدن گل تساوی فشار میآورد.
دقیقه ۸۹: این توپ باید گل میشد. کارامان در موقعیت تکبهتک با کاستنمایر ناکام ماند تا فرصت تمام کردن کار در وقتهای قانونی از دست برود.
ساعت ۲۲:۲۴: تمام! سوت پایان و آغاز جنون؛ شالکه به بوندسلیگا بازگشت.

رسانههای آلمانی بازگشت شالکه ۰۴ به بوندسلیگا را فراتر از یک صعود ساده و به مثابه بازگشت یکی از ارکان اصلی هویت فوتبال این کشور توصیف کردهاند. این باشگاه که با لقب معدنچیها شناخته میشود، با برخورداری از بیش از ۱۸۰ هزار عضو، یکی از بزرگترین و پرطرفدارترین باشگاههای جهان به شمار میرود که حضورش در سطح اول، جذابیتهای بازاریابی و تماشاگر را در بوندسلیگا به شکل چشمگیری افزایش میدهد.
تحلیلگران ورزشی در آلمان معتقدند صعود دوباره شالکه، آن هم در فصلی که با رکورد خیرهکننده ۱۲ بازی بدون شکست همراه بود، نشاندهنده احیای ثبات در ساختار مدیریتی و فنی این باشگاه ریشهدار است. حضور ستارههای با تجربهای همچون ادین ژکو در کنار کاپیتان کنان کارامان، شالکه را دوباره به غول جذابی تبدیل کرده که جای خالیاش در رقابتهای تراز اول آلمان به شدت حس میشد.

بازگشت شالکه به بوندسلیگا به معنای احیای دوباره دربیهای پرشور منطقه روهر و بازگشت شور و هیجان به ورزشگاه ولتینز آرنا است که همواره نماد وفاداری بینظیر هواداران در سختترین شرایط بوده است. رسانهها تأکید دارند که بوندسلیگا بدون شالکه چیزی از کم داشت و هر فصل به یاد آبیهای خوشنام شهر گلزنکرشن بود. با این صعود مقتدرانه، توازن قدرت و جذابیت دوباره به سطح اول فوتبال آلمان بازگشته است. از این پس بوندسلیگا هر فصل شاهد یکی از جذابترین دربیهای اروپا و دنیا است. دربی منطقه روهر بین دو تیم همسایه: زردهای دورتموند و آبیهای شالکه.