
به گزارش ورزش سه، امشب آرسنال و اتلتیکو مادرید باید در نبردی سرنوشتساز به مصاف هم بروند تا مسافر بوداپست، فینال لیگ قهرمانان امسال، مشخص شود. چند ساعت مانده به شروع این مسابقه در لندن بازخوانی یک تقابل تاریخی دو تیم خالی از لطف نیست.
باید به چندین سال قبل برگردیم. به روزهایی که آرسنال به جای لیگ قهرمانان در لیگ اروپا دستوپا میزد. در یک شب تاریخی دیگو سیمئونه راه فینال را بر پیرمرد فرانسوی، آرسن ونگر افسانهای، بست تا آخرین فصل حضور ونگر در لندن، بدون جام اروپایی به پایان برسد.
به فصل ۲۰۱۶/۲۰۱۷ برمیگردیم. آرسنال با اختلاف تنها یک امتیاز نسبت به لیورپول، رتبه پنجم لیگ برتر را از دست داد و از رسیدن به لیگ قهرمانان بازماند. توپچیها که قهرمانی جام حذفی را در جیب داشتند، با توپ پر وارد لیگ اروپا شدند. همگروهی با ستاره سرخ بلگراد، کلن و باته بوریسوف، مسیری آسان برای آرسنالِ مدعی بود. تیم ونگر با ۱۳ امتیاز و چهار پیروزی، مقتدرانه به عنوان صدرنشین گروهش صعود کرد و حتی شکست مقابل کلن در آلمان هم نتوانست جایگاه آنها را متزلزل کند.
در مراحل حذفی، آرسنال ابتدا از سد اوسترسوند سوئد گذشت و سپس در یک قرعه جذاب به میلان خورد و روسونری را با نتیجه مجموع ۵-۱ در هم کوبید. حریف بعدی زسکا مسکو بود؛ تیمی که در لندن ۴-۱ شکست خورد اما در مسکو تا آستانه معجزه پیش رفت. روسها تا دقیقه ۷۵ با دو گل پیش بودند و تنها یک گل تا حذف آرسنال فاصله داشتند، اما گلهای دقایق پایانی توپچیها، آرسنال را به نیمهنهایی فرستاد.

در سمت مقابل، اتلتیکو مادریدِ سیمئونه که فصل را در لیگ قهرمانان آغاز کرده بود، در مرحله گروهی، در گروهی که رم و چلسی در آن حضور داشتند، ناکام ماند. آنها حتی نتوانستند قرهباغ را شکست دهند و با تنها یک پیروزی از چمپیونزلیگ حذف و راهی لیگ اروپا شدند. گابی، کاپیتان وقت اتلتیکو، پس از سقوط به لیگ اروپا گفته بود: «بازی در لیگ اروپا مزخرف است، اما حالا که اینجا هستیم برای قهرمانی میجنگیم.» و آنها واقعاً جنگیدند؛ کپنهاگن و لوکوموتیو مسکو را با نتایج پرگل از پیش رو برداشتند و در یک بازی دشوار مقابل اسپورتینگ لیسبون، بلیت نیمهنهایی و تقابل با آرسنال را رزرو کردند.
بازی رفت در لندن، یک جنون محض بود. کلمنت تورپن، داور فرانسوی، تنها بعد از گذشت 75 ثانیه اولین کارت زرد را به شیمه ورسالیکو نشان دهد. مدافع اتلتیکو در دقیقه ۱۰ با دریافت کارت زرد دوم اخراج شد تا سریعترین اخراج آن فصل اتفاق بیفتد. سیمئونه که از خشم نزدیک بود منفجر شود، با توهین به داور در دقیقه ۱۳ از کنار زمین اخراج شد و در حالی که هواداران آرسنال با تمسخر برای او دست تکان میدادند، راهی سکوها شد.

آرسنال ۷۶ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و ۲۸ بار به سمت دروازه یان اوبلاک شلیک کرد. الکساندر لاکازت در دقیقه ۶۱ بالاخره بنبست را شکست، اما در حالی که همه منتظر یک پیروزی پرگل برای آرسنالِ ونگر بودند، آنتوان گریزمن در دقایق پایانی از اشتباه مهلک شکودران مصطفی نهایت استفاده را برد و بازی را ۱-۱ کرد. ونگر بعد از بازی با ناامیدی گفت: «این بدترین نتیجه ممکن برای ما بود. ما به اندازه کافی موقعیت داشتیم، اما روی یک اشتباه بچهگانه گل خوردیم. اتلتیکو میداند چطور دفاع کند و روی اشتباهات جریمهتان کند.»
سیمئونه که چهار جلسه محروم شده بود، بازی برگشت را هم از روی سکوها تماشا کرد. آرسنال در مادرید مالک توپ بود اما اتلتیکو زهردارتر نشان میداد. در وقتهای تلف شده نیمه اول، دیگو کاستا روی پاس گریزمن، دروازه داوید اوسپینا را باز کرد تا دویست و پنجاهمین بازی اروپایی ونگر به یک کابوس تبدیل شود. آرسنال در نیمه دوم هر چه زد به در بسته خورد تا دیگو سیمئونه با لشکری از مدافعان رسوخناپذیر، پیرمرد فرانسوی را در آخرین ایستگاه اروپاییاش متوقف کند.
ونگر بعد از بازی با چهرهای درهمشکسته گفت: «پذیرش این شکست خیلی سخت است. فوتبال گاهی بیرحم میشود. اتلتیکو قبل از گل با ترس بازی میکرد اما بعد از آن همه چیز عوض شد. من واقعاً ناامید و متاسفم.»

چند هفته بعد، اتلتیکو با درخشش گریزمن در فینال مارسی را شکست داد و قهرمان شد. قهرمان لیگ اروپا. امشب تاریخ تکرار میشود؟ دو تیم به هم رسیدهاند، باز هم یک نیمهنهایی، باز هم تساوی ۱-۱ در بازی رفت و باز هم خشم سیمئونه از داوری. آرسنالِ آرتتا امشب میخواهد انتقام آن شب تلخ را بگیرد. آرسن ونگر اگر این اتفاق بیفتد برای همیشه عاشق میکل آرتتا خواهد بود.