
به گزارش ورزش سه، امروز دوشنبه، ۱۸ مه، روز سرنوشتسازی برای فوتبال برزیل است. کارلو آنچلوتی، سرمربی ایتالیایی سلسائو، در همان روزی که لیست نهایی و ۲۶ نفره برزیل برای جام جهانی را نهایی میکرد، با نیمار تماس گرفت تا این خبر بزرگ را به او بدهد: نیمار، در جام جهانی خواهی بود.
سرمربی برزیل تاکید کرده که این تصمیم پس از ارزیابی دقیق وضعیت بدنی و عملکرد این بازیکن در زمین مسابقه اتخاذ شده است. نام نیمار پیش از این در لیست اولیه ۵۵ نفره ارسالی به فیفا قرار داشت، اما حضور او در لیست نهایی، بحثهای داغی را بین هواداران و کارشناسان که کارزارهای بزرگی برای حمایت از او راه انداخته بودند، ایجاد کرده بود.
برزیلیها ماجرای دعوت نیمار به جام جهانی 2026 را خاطرهانگیزترین و بحثبرانگیزترین دعوت تاریخ فوتبال کشورشان از جام جهانی ۲۰۰۲ به این سو میدانند. ۲۴ سال پیش، شرایط مشابهی برای روماریو رخ داد. آن روزها کل کشور و رسانهها برای دعوت از روماریو فشار میآوردند، اما فلیپائو (لوئیز فلیپه اسکولاری) به دلیل پرتنش شدن رابطهاش با بازیکن و مسائل تاکتیکی به این فشارها تن نداد و لوئیزائو را ترجیح داد. امسال نوبت نیمار بود که رسانهها و شبکههای اجتماعی را تسخیر کند و همه درصدد خواندن ذهن آنچلوتی بودند. فشارها بر کارلتو بالا گرفته بود. بحث اصلی آمادگی بدنی شماره ۱۰ سانتوس بود، اما تجربه و وزن نام او در یک تورنمنت کوتاه، در نهایت کار خودش را کرد.

حضور کارلو آنچلوتی روی نیمکت هم این دوره از جام جهانی را برای برزیلیها خاص کرده است؛ چرا که برای نخستین بار در تاریخ، برزیل که تنها تیم حاضر در تمام ادوار جام جهانی است، پس از دوران تیته و حضور موقت فرناندو دینیز و دوریوال جونیور، به سراغ یک مربی بزرگ خارجی رفت. پیرمرد ایتالیایی که تنها یک سال از حضورش در برزیل، پس از ترک رئال مادرید میگذرد، پس از سه دهه به جام جهانی بازمیگردد. چرا که او در جام جهانی ۱۹۹۴ به عنوان دستیار آریگو ساکی روی نیمکت ایتالیا حضور داشت و شکست در فینال مقابل برزیل را تماشا کرد.
تلاش برزیل برای کسب ششمین ستاره ( به قول خودشان Hexa) دقیقاً ۲۴ ساله شده است؛ از روز جشنی که در سال ۲۰۰۲ بدون روماریو و با درخشش رونالدو نازاریو گرفته شد. این طولانیترین دوره زمانی بیجامی برزیل است که پیش از این هم بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۴ تکرار شده بود. در آن دوره هم برزیل ناکامیهای زیادی را تجربه کرد تا اینکه در نهایت دونگا در خاک آمریکا جام را بالای سر برد. حالا باید دید آیا تاریخ پس از حذفهای تلخ مقابل فرانسه، هلند، بلژیک، کرواسی و آن ۷-۱ معروف مقابل آلمان، دوباره در آمریکا برای برزیل تکرار خواهد شد؟
