
به گزارش "ورزش سه"، حالا که تکلیف مایکل کریک مشخص شده است، منچستریونایتد میتواند برنامههای خود برای فصل آینده را تسریع بخشد. تصمیم یونایتد برای حفظ کریک کاملاً قابل درک است و او به خاطر عملکردش در چهار ماه گذشته، شایسته یک فرصت عادلانه برای اثبات خود است. همچنین قابل درک است که یونایتد قراردادی دو ساله با کریک امضا کرده است، در حالی که هیچیک از مربیان آنها پس از فرگوسن، نتوانستهاند به مرز سه سال برسند.
این موضوع به یونایتد فضای مانور میدهد تا در صورتی که کریک در میان افزایش حجم کاری و انتظارات بیشتر در فصل آینده با مشکل مواجه شد، اقدام کند. حداقل انتظار این است که یونایتد دوباره سهمیه لیگ قهرمانان را کسب کند و در رقابتهای جامهای حذفی فصل ۲۷-۲۰۲۶ به رقابت بپردازد. آنها نسبت به ۴۰ بازی این فصل، حداقل هشت بازی بیشتر خواهند داشت. هرچند کریک پیش از این میدلزبورو را در ۴۶ بازی هدایت کرده است.
در این مطلب پنج اولویت برای سرمربی دائم یونایتد بررسی شده است.
بازسازی خط میانی
ناحیه آشکار برای بهبود در ترکیب یونایتد، همان پستی است که کریک در آن بازی میکرد. یونایتد میخواهد حداقل دو هافبک جذب کند و در صورت فروش مانوئل اوگارته، آماده جذب نفر سوم نیز هست. ممکن است کاسمیرو پس از خداحافظیاش در اولدترافورد، آخرین بازی خود را برای یونایتد انجام داده باشد اما آینده کوبی ماینو پس از تمدید قرارداد پنج سالهاش تضمین شده است.

یونایتد تور خود را برای جستجو در ابعادی گسترده پهن کرده است. الیوت اندرسون، ساندرو تونالی، کارلوس بالبا، آدام وارتون، الکس اسکات، اورلین شوامنی، ژوائو گومز و ماتئوس فرناندز هافبکهایی هستند که یونایتد آنها را زیر نظر گرفته است. یک خرید شاخص در خط میانی وجود خواهد داشت که هزینهای در حدود ۱۰۰ میلیون پوند خواهد داشت. فراتر از این خرید پر سروصدا، یونایتد باید با قیمتهای هوشمندانه دست به جذب بازیکن بزند. منابع موثق میگویند گمانهزنیها درباره جزئیات هزینههای هافبکها دور از واقعیت است و بازار تأثیر قابل توجهی بر میزان هزینهکرد یونایتد خواهد داشت.
یونایتد نمیخواهد اوگارته را به هر تیمی عرضه کند چون آنها قبول دارند که فروش او سخت است و احتمال زیادی وجود دارد که او در این باشگاه بماند. کریک نسبتاً مثبت درباره اوگارته صحبت کرده اما عمل مهمتر از حرف است. از زمانی که اوگارته یک ماه پیش در جریان شکست ۰-۱ مقابل لیدز در ترکیب این تیم فیکس بود، در پنج بازی بعدی یونایتد حتی یک ضربه هم به توپ نزده است.
بازسازی قوای جسمانی بازیکنان
یونایتد در فصلی که فاصلههای ۱۶، ۱۳، ۱۱ و ۲۴ روزه بین مسابقات را تجربه کرد، از انجام تنها یک بازی در هفته نهایت استفاده را برد. با این حال، دو مورد از بدترین عملکردهای یونایتد تحت هدایت کریک مقابل وستهم و نیوکسل، تنها سه روز پس از بازی قبلیشان رقم خورد. این موضوع تأیید کرد که هرگاه فاصله بازیها کوتاه بود، یونایتد در فصلی که بازیکنانش برای بازیهای میان هفته آماده نشده بودند، شروع به از هم پاشیدن میکرد.

اکثریت قریب به اتفاق بازیکنان یونایتد به دو بازی در هفته عادت دارند اما استثناهایی هم وجود دارد. برایان امبوئمو که در شش ماه اول عالی بود، در یک سوم پایانی فصل افت کرد و چهرههای نزدیک به برنتفورد احساس میکردند که او هرگاه فاصله بین بازیها کوتاه میشد، تمایل به افت داشت. ماتئوس کنیا و بنجامین ششکو شدت رقابت به عنوان نماینده یکی از پنج تیم برتر لیگ برتر در لیگ قهرمانان را تجربه نکردهاند. این فضا همچنین برای مدافعان میانی بیتجربهای مثل لنی یورو و آیدن هیون و همچنین سنه لامنس جدید خواهد بود.
نشان دادن قاطعیت و بیرحمی
انگیزه اصلی برای اعلام انتصاب کریک پیش از پایان فصل این است که او اکنون میتواند گفتگوهای صریحی با بازیکنانی داشته باشد که نیاز به تغییر فضا دارند. اوگارته، آلتای باییندیر و یوشوا زیرکزی در حد بازیکنان ذخیره یونایتد نیستند و این سه نفر باید حداکثر تا پایان این هفته، با بیانی محترمانه، از این موضوع مطلع میشدند. عمق ترکیب در فصل آینده مهمتر خواهد بود، چرا که قطعی است که یونایتد حداقل هشت بازی بیشتر داشته باشد. به دلیل افزایش حجم کاری، مصدومیتهای بیشتری نیز رخ خواهد داد. آنها از هماکنون تخلیه لیست را شروع کردهاند. کاسمیرو، جیدون سانچو و تایرل مالاسیا آزاد خواهند شد. این یعنی حدود ۶۴۰ هزار پوند از لیست دستمزدهای هفتگی کاسته میشود.

اصلاح وضعیت جناح چپ
سمت چپ یونایتد یک معماست. کریک، کنیا، پاتریک دورگو و لوک شاو را در اختیار دارد، بنابراین یونایتد یک بازیکن بزرگسال کم دارد. شاو که در جولای ۳۱ ساله میشود، عمدتاً به دلیل غیبت در رقابتهای اروپایی، در تمامی بازیهای این فصل لیگ برتر فیکس بوده است. قرارداد او سال آینده به پایان میرسد، بنابراین یونایتد مشخصاً به یک مدافع چپ بلندمدت نیاز دارد. دورگو به عنوان مدافع چپ خریداری شد اما به نظر میرسد در پست وینگر راحتتر عمل میکند.
با این حال، حضور کونیا و دورگو به عنوان گزینههای وینگر چپ یونایتد نقص دارد. یکی ذاتا بازیساز و راستپا است و دیگری ذاتا مدافع چپ و چپپا است. بسته به این که کدامیک بازی کنند، پویایی این تیم به طرز چشمگیری تغییر میکند. یونایتد دقیقاً با کمبود مدافع چپ هم روبرو نیست. آنها شاو، دورگو، هری آماس و دیهگو لئون را در لیست دارند. نصیر مزراوی و دیوگو دالوت نیز میتوانند آنجا بازی کنند. ناگهان، نیاز به یک وینگر چپ تخصصی مبرمتر به نظر میرسد.

یونایتد یکی از آنها را دارد. مشکل اینجاست که او مارکوس رشفورد است. رشفورد میخواهد یونایتد را برای همیشه ترک کند و یونایتد هم میخواهد او را بفروشد. هفته به هفته، میتوان فهمید که چرا یونایتد آماده بود در پنجره نقل و انتقالات زمستانی برای آنتوان سمنیو اقدام کند. پس از خروج رشفورد، سانچو، آلخاندرو گارناچو و آنتونی الانگا طی سه پنجره تابستانی، یونایتد در این تابستان یا تابستان آینده به یک متخصص جناح چپ نیاز خواهد داشت.
بازگرداندن کنترل
کریک روز یکشنبه در سخنرانی داخل زمین برای هواداران یونایتد گفت: «چه بازیای بود! ما اینطوری دوست داریم. ما باید کار را برای خودمان سخت کنیم، باید آن را هیجانانگیز کنیم.» این یک برد کلاسیک یونایتدی بود: مجذوبکننده، نزدیک، به شکلی غیرضروری دراماتیک و با پایانی پر استرس.
بزرگترین نقطه قوت یونایتد میتواند بزرگترین نقطه ضعف آنها نیز باشد: آنها آشکارا متکی به ضدحمله بودند. یونایتد دهههاست که به گلهای ضدحملهای شهرت دارد، اما تکیه بر این تاکتیک بعید است آنها را به مدعی قهرمانی ارتقا دهد، چه برسد به این که منجر به قهرمانی شود. کریک باید این را بداند چون زمانی که دستیار اولهگونار سولشر بود، این تنها تاکتیک مرد نروژی بود.
یونایتد هرگز با سبک بازی مبتنی بر مالکیت توپ عجین نبوده است. لوییس فنخال در فصل ۱۶-۲۰۱۵ آن را معرفی کرد و فوتبال به قدری خستهکننده بود که باعث شورش گستردهای شد. هزاران هوادار تهدید کردند که بلیطهای فصلی خود را تمدید نمیکنند. کریک بخشی از آن تیم بود و در دوران خوشتر، زمانی که سر الکس فرگوسن خط میانی یونایتد را در اواسط دهه ۲۰۰۰ بازسازی کرد، زوج پل اسکولز بود. یونایتد در یک سبک کنشگرایانه و مسلط به درجه استادی رسید. بیست سال بعد، چالش کریک این است که از روی نیمکت بر آن نظارت کند.