
به گزارش "ورزش سه"، فینال لیگ قهرمانان اروپا روز شنبه در بوداپست و در تقابلی بزرگ میان غولهای فوتبال اروپا برگزار میشود. آرسنال که به تازگی پس از بیش از دو دهه برای نخستین بار قهرمان لیگ برتر شده، مشتاق است نخستین جام لیگ قهرمانان تاریخ این باشگاه را نیز به ویترین افتخاراتش اضافه کند. اما پاریسنژرمن به عنوان مدافع عنوان قهرمانی این رقابتها و با خط حمله هراسانگیزش، حریفی بسیار قدرتمند برای این نبرد تعیینکننده است.
اصلاً یک سال چه تفاوتی ایجاد میکند؟ آرسنال و پاریسنژرمن کمتر از ۱۳ ماه پیش در نیمهنهایی لیگ قهرمانان به مصاف هم رفتند. پیاسجی هر دو بازی را برد: ۰-۱ در امارات و ۱-۲ در پارک دو پرنس. هر دو مربی (اما به ویژه میکل آرتتا، چون کمالگراها معمولاً بیش از موفقیتها روی شکستها درنگ میکنند) احتمالاً بارها آن بازیها را زیر و رو کردهاند تا برای شنبه برتریای پیدا کنند.
وقتی به عقب نگاه میکنید، چیزی که جلب توجه میکند این است که آن دو بازی چقدر باز بودند و چطور ممکن بود نتیجه به شکل دیگری رقم بخورد. درست است که پیاسجی علاوه بر آن سه گل، یک پنالتی را هم از دست داد و دو بار هم به تیرک دروازه زد اما آرسنال نیز جانلوییجی دوناروما را وادار به شش مهار معجزهآسا کرد (سه مورد از آنها روی ضربات گابریل مارتینلی بود). و شاخص گلهای مورد انتظار یا همان xG حتی با احتساب پنالتی از دست رفته ویتینیا، در نهایت با اختلافی چشمگیر به سود آرسنال بود: ۴.۵۴ در برابر ۲.۹۰.

یک سال بعد، پیاسجی اساساً همان تیم است، با یک استثنای بزرگ: حالا ماتوی سافونوف درون دروازه قرار دارد. این ملیپوش روس از زمانی که در میانه فصل جایگاه دروازهبان اصلی را به دست آورد عملکرد خوبی داشته است اما هنوز دوناروما نیست. مثل فصل گذشته که با موجی از شتاب و اعتماد به نفس به پیروزی ۰-۴ برابر اینتر در فینال رسیدند، پیاسجی حالا هم در اوج آمادگی قرار دارد که در نیمهنهایی حماسیشان مقابل بایرن مونیخ دیدیم.
این آرسنال است که تقریباً در همه بخشها دگرگون شده است. ویلیام سالیبا تنها بازیکنی است که احتمالاً از خط دفاع چهار نفره قبلی در ترکیب میماند: یورین تیمبر غایب است، گابریل بازخواهد گشت و آنها در دفاع چپ مدافعی بهتر (یا پیرو هینکاپیه یا ریکاردو کالافیوری) خواهند داشت. در خط میانی، احتمالاً یک بازیساز عقبنشسته در مارتین زوبیمندی و یک گزینه خلاق به جای مارتین اودگارد در ابرچی ازه خواهند داشت و همچنین گزینهای پرتلاش مثل نونی مادوئکه در کنارهها و البته در خط حمله، دو گزینه قدرتمند به نامهای ویکتور گیوکرش و کای هاورتز را دارند.
بیش از ۳۰۰ میلیون دلار خرید تابستان گذشته فقط این تیم را دگرگون نکرد، بلکه آرتتا را هم به سمت هویتی متفاوت سوق داد. شدیدتر، فیزیکیتر، بستهتر، کم زرق و برقتر اما در عین حال چندمنظورهتر و با برندههای فردی بیشتری در مسابقه. اشتباه نکنید، این نسخه از آرسنال نسبت به تیم فصل گذشته از راههای بسیار بیشتری میتواند شما را شکست دهد.

قهرمانی آرسنال، بزرگترین فصل تاریخ این باشگاه را رقم خواهد زد. آنها هرگز لیگ قهرمانان/جام باشگاههای اروپا را نبردهاند و فقط یک بار به فینال رسیدهاند که ۲۰ سال پیش با نتیجه ۱-۲ به بارسلونا باختند. حالا که نخستین قهرمانی لیگ برترشان از سال ۲۰۰۴ را کسب کردهاند، تیم آرتتا فقط یک بازی تا جاودانگی فاصله دارد. شکستناپذیرهای مشهور آرسنال در فصل ۰۴-۲۰۰۳ تنها تا یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان پیش رفتند، در حالی که فصلهای دبل داخلی ۷۱-۱۹۷۰، ۹۸-۱۹۹۷ و ۰۲-۲۰۰۱ نیز اگر توپچیها در بوداپست پیروز شوند، پشت سر گذاشته خواهند شد.
این قهرمانی همچنین احتمالاً به بحثها درباره سبک محافظهکارانه فوتبال آرسنال در این فصل پایان خواهد داد. آنها تنها شش گل در اروپا دریافت کردهاند و اگر بتوانند پیاسجی را هم مهار کنند، جایگاه آرتتا به عنوان یکی از مربیان واقعاً نخبه امروز فوتبال تثبیت خواهد شد. آرسنال در حالی که مدتی است در لیگ برتر مدعی بوده، به تدریج در لیگ قهرمانان هم پیشرفت کرده است. آنها پس از شش سال غیبت، در سال ۲۰۲۴ بازگشتند و به یک چهارم نهایی رسیدند. سال گذشته یک قدم جلوتر رفتند و به نیمه نهایی رسیدند. حالا در فینال هستند.
در نهایت، قهرمانی میتواند بازیکنان کلیدی این تیم را نیز به سطحی بالاتر ببرد. دکلان رایس و بوکایو ساکا در جام جهانی تابستان امسال برای انگلیس بسیار مهم خواهند بود اما برخی هنوز در توانایی آنها برای تعیینکننده بودن مداوم در بزرگترین صحنهها (آنگونه که از بهترینهای فوتبال انتظار میرود) تردید دارند. شکست دادن مدافع عنوان قهرمانی اروپا، پاسخی قاطع به این تردیدها خواهد بود.

پاریسنژرمن در آستانه ورود به تاریخ ایستاده است و شنبه میتواند روزی باشد که به جمعی بسیار خاص بپیوندد: بزرگترین تیمهای اروپایی تمام دوران. رئال مادرید (۱۹۶۰-۱۹۵۶ و ۲۰۱۸-۲۰۱۶)، بنفیکا (۱۹۶۲-۱۹۶۱)، اینتر (۱۹۶۵-۱۹۶۴)، آژاکس (۱۹۷۳-۱۹۷۱)، بایرن مونیخ (۱۹۷۶-۱۹۷۴)، لیورپول (۱۹۷۸-۱۹۷۷)، ناتینگهام فارست (۱۹۸۰-۱۹۷۹) و میلان (۱۹۹۰-۱۹۸۹) تنها باشگاههایی هستند که از زمان شکلگیری جام باشگاههای اروپا توانستهاند این عنوان را در دو سال پیاپی فتح کنند.
قهرمانی فصل گذشته برابر اینتر در مونیخ ویژه بود. شیوه بازی پاریسیها، آن ادای احترامشان به فوتبال، گلهایی که زدند... همه چیز یک سمفونی کامل بود. این بار اما ماجرا متفاوت خواهد بود چون باید مقابل دیگر بهترین تیم اروپا در این فصل بازی کنند. برابر آرسنال و ماشین منسجم و کارآمدش، لوییس انریکه و بازیکنانش باید راههای تازهای برای تاریخسازی پیدا کنند.

پس از سالها تعقیب جام مقدس، این که پاریسنژرمن دو فصل پیاپی بر فوتبال اروپا سلطه پیدا کند، اتفاقی کاملاً متفاوت و ویژه خواهد بود. این موفقیت همچنین لوییس انریکه، مغز متفکر موفقیت پاریس، را به سطحی دیگر خواهد برد. او پس از سال ۲۰۱۵ با لیونل مسی و بارسلونا و نیز قهرمانی فصل گذشته به سومین عنوان لیگ قهرمانان خود با دو باشگاه متفاوت خواهد رسید. در آن صورت، او به فهرست مربیانی مانند گواردیولا، زینالدین زیدان، باب پیزلی و کارلو آنچلوتی خواهد پیوست که دستکم سه بار این جام را فتح کردهاند.
شما کاربران سایت ورزش سه میتوانید پیشبینی خود از تیم قهرمان لیگ قهرمانان اروپای این فصل را در قسمت نظرات ثبت کنید تا در سریعترین زمان با سایر خوانندگان به اشتراک گذاشته شود.