خط و نشان لوئیس انریکه برای رئال مادرید!

به گزارش "ورزش سه"، بوداپست پاری سن ژرمن را به عنوان پادشاه اروپا تاج‌گذاری کرد. برای دومین سال متوالی، جام باشکوه و دوست‌داشتنی لیگ قهرمانان اروپا به ویترین افتخارات ورزشگاه پارک د پرنس منتقل می‌شود تا سلطه قاره‌ای «سرخ و آبی‌ها» تثبیت شود.

پاری سن ژرمن تیمی با امضای سرمربی‌اش است؛ مجموعه‌ای که کاملاً شبیه و هماهنگ با لوییس انریکه ساخته شده است؛ رهبر واقعی رختکنی که افسانه سیاه و ناکامی‌های اروپایی خود را از ریشه کنده تا به حاکم مطلق دو دوره اخیر لیگ قهرمانان تبدیل شود.

لوچو در ژوئیه ۲۰۲۳ دقیقاً برای همین هدف به پاریس آمد و این مربی اسپانیایی با نتایج خود، پاسخ اعتماد به شخصیتش را به بهترین شکل ممکن می‌دهد. انتخاب او یک شرط‌بندی ریسک‌پذیر در تمام جنبه‌ها بود، اما زمان نشان داد که حق با قطر و ناصر الخلیفی بوده است؛ کسی که تمام قدرت و کلید پاری سن ژرمن را به این مربی اسپانیایی واگذار کرد. نتیجه این اعتماد، کسب دوازده جام در سه فصل بوده است.

جام‌های لوییس انریکه در پاری سن ژرمن (۲۰۲۳-۲۰۲۶)

۳ سوپرکاپ فرانسه

۳ لیگ ۱ فرانسه

۲ جام حذفی فرانسه

۲ لیگ قهرمانان اروپا

۱ جام بین‌قاره‌ای

۱ سوپرکاپ اروپا

پیروزی پاری سن ژرمن بر آرسنال در ورزشگاه پوشکاش آرنای پایتخت مجارستان، لوییس انریکه را به عنوان یکی از بهترین مربیان تاریخ معرفی می‌کند. این مربی اهل خیخون، سومین لیگ قهرمانان را به کارنامه خود اضافه کرد (دو بار با پاری سن ژرمن و یک بار با بارسلونا) تا با اسطوره‌های نیمکت مربیگری از جمله باب پیزلی (سه قهرمانی با لیورپول)، زین‌الدین زیدان (با رئال مادرید) و پپ گواردیولا (دو قهرمانی با بارسا و یک قهرمانی با منچستر سیتی) برابری کند. اکنون تنها کارلو آنچلوتی با پنج قهرمانی قاره‌ای (دو بار با میلان و سه بار با رئال مادرید)، کارنامه‌ای پربارتر از این سرمربی سابق بارسلونا دارد.

پاری سن ژرمن در مسیر رکوردشکنی

برای دومین بار در فرمت نوین لیگ قهرمانان اروپا، تیمی که از عنوان قهرمانی خود دفاع می‌کرد، مجدداً قهرمان شد. رئال مادرید پیش از این در سه دوره متوالی (۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸) این کار را انجام داده بود و اکنون پاری سن ژرمن (۲۰۲۵، ۲۰۲۶) موفق به تکرار آن شده است. لوییس انریکه و تیمش می‌توانند فصل آینده با این دستاورد تاریخی مادریدی‌ها برابری کنند. 

به نظر می‌رسد این ترکیب جوان و حریص پاریسی سقفی برای بلندپروازی‌های خود ندارد و لوچو برای حفظ این پادشاهی، فشار را بر تیمش حفظ خواهد کرد. او هیچ‌گونه بی‌خیالی و سستی را برنمی‌تابد و هیچ‌کس بیشتر از او انگیزه ندارد تا روی دست مادریدی‌ها بلند شود و سایه خود را بر آن‌ها بیندازد.

پی اس جی واقعاً تیمی پرستاره و قدرتمند دارد، اما در نیمه نخست این آرسنال آرتتا بود که یک نمایش دفاعی تمام عیار ارائه داد. هر بازیکن لندنی دقیقاً همان طور بازی را تفسیر کرد که سرمربی اش طراحی کرده بود؛ فشار تهاجمی، پوشش های دائمی و انضباط تاکتیکی تحسین برانگیز برای اینکه مطلقاً هیچ فضایی ندهند. هاورتس هم علاوه بر این، همان کاری را انجام داد که تیم های رقابتی انجام می دهند؛ استفاده از یکی از معدود موقعیت های واضحی که به دست آورد.

اما این پی اس جی چیزی دارد که آن را از دیگر تیم های بزرگ اروپا متمایز می کند؛ شخصیت رقابتی. و بخش بزرگی از این شخصیت، امضای لوئیس انریکه را بر خود دارد. مربی آستوریایی دست از اصرار برنداشت، چون باور داشت دیر یا زود فرصتی برای تغییر سناریو به وجود می آید. این فرصت هم در قالب پنالتی موسکرا ظاهر شد؛ ضربه ای که مهاجم سابق بارسلونا با اقتدار تبدیل به گل کرد.

آن گل از نظر روحی و روانی جریان بازی را عوض کرد. پاریسی ها شروع کردند به اینکه خودشان را تیم مسلط میدان بدانند. با این حال، لندنی ها با شرافت و مقاومت فراوان ایستادگی کردند تا بازی را به وقت اضافه بکشانند؛ جایی که هر دو تیم از نظر بدنی و ذهنی کاملاً فرسوده بودند.

در نهایت، فینال به شکلی باشکوه و دراماتیک به پایان رسید. آرسنال رویای فتح نخستین لیگ قهرمانان تاریخش را در سر داشت و پی اس جی به دنبال دومین قهرمانی پیاپی بود؛ دستاوردی که فقط تعداد بسیار کمی از تیم ها در تاریخ معاصر فوتبال اروپا به آن رسیده اند.

هر دو تیم مقابل فرصتی تکرارنشدنی قرار داشتند. اما بار دیگر این پی اس جی لوئیس انریکه بود که برتری اش را تحمیل کرد؛ تیمی که هرگز دست از باور کردن نمی کشد. تیمی که دقیقاً بازتاب شخصیت سرمربی اش است. و بله، بهترین مربی فوتبال امروز.