
به گزارش "ورزش سه"، برخی از اعضای خانواده گلیزر پس از ۲۱ سال مالکیت آسیبرسان، در حال بررسی فروش سهام خود در منچستریونایتد هستند. هواداران یونایتد از زمان خرید این باشگاه با اتکا به وامهای سنگین و بدهیآور، جنگی بیامان را علیه این خانواده میلیاردر آمریکایی آغاز کردهاند.

رسانه ساناسپورت مطلع شده است که جناحهای منشعب این خانواده ماههاست که به شکل مخفیانه در حال برنامهریزی برای خروج خود هستند. طبق گزارش روز چهارشنبه بلومبرگ، شش برادر گلیزر که در مجموع ۵۱ درصد سهام را در اختیار دارند، درگیر گفتگوهای داخلی بر سر نقد کردن یا نکردن سهام خود شدهاند. منابع آگاه به بلومبرگ اعلام کردند چندین سهامدار این خانواده که در آمریکا مستقر هستند، به دنبال واگذاری بخشی یا تمام دارایی خود در این باشگاه میباشند. باشگاه یونایتد از اظهارنظر خودداری کرد و دسترسی فوری به خانواده گلیزر نیز میسر نشد.
این اتفاق پس از آن رخ میدهد که گلیزرها در فوریه ۲۰۲۴، ۲۷.۷ درصد از سهام باشگاه را به ارزش ۱.۲ میلیارد پوند به سر جیم راتکلیف فروختند و مدیریت امور فوتبالی را به شرکت اینئوس واگذار کردند. گفته میشود گفتگوهای فعلی توسط گروه خاصی در داخل خانواده هدایت میشود که از مدتی پیش مشتاق خروج بودهاند. ساناسپورت مطلع شده است که به ویژه جوئل گلیزر، رئیس مشترک اجرایی، خواهان ماندن است.
اخبار مربوط به خروج کامل احتمالی، ارزش سهام یونایتد را در معاملات پس از ساعت اداری ۷ درصد افزایش داد و ارزش بازار آن را به ۲.۸ میلیارد پوند رساند. اما این قیمت سهام تنها یک پایه است؛ هرگونه معامله واقعی برای خرید باشگاه، یونایتد را بسیار بالاتر از قیمت بازار عمومی آن ارزشگذاری میکند، بهویژه با توجه به اینکه خانواده گلیزر سه سال پیش خواهان دریافت ۶ میلیارد پوند بودند.
انتظار میرود یک فروش کامل، موجی از پیشنهادهای سنگین را از سوی کنسرسیومهای آمریکایی و خاورمیانه به راه بیندازد که ترسی از هزینههای بالای استقراض و بدهیهای بهجا مانده از دوران گلیزرها ندارند. یونایتد در زمان ورود گلیزرها در سال ۲۰۰۵ بدون بدهی بود، اما آخرین گزارش مالی نشان میدهد بدهی باشگاه به ۱.۳ میلیارد پوند افزایش یافته است.

برادران آورام و جوئل گلیزر پس از درگذشت پدرشان مالکوم در می ۲۰۱۴، به روسای مشترک اجرایی یونایتد تبدیل شدند. کوین گلیزر، برایان گلیزر، دارسی گلیزر کاسویتس و ادوارد گلیزر همگی به عنوان اعضای هیئت مدیره نام برده شدهاند. این خانواده مالک تیم تامپابی بوکانیرز در لیگ فوتبال آمریکایی نیز هست. این خانواده در نوامبر ۲۰۲۲ یونایتد را برای فروش گذاشتند و بارها اعلام کردند که همه گزینهها روی میز است.
در طول فرآیند مناقصه، خواهر و برادرها بر سر اینکه کل باشگاه را به یک کنسرسیوم قطری بفروشند یا با پذیرش سرمایهگذاری اقلیت راتکلیف، کنترل اکثریت را حفظ کنند، دچار اختلاف نظر شدید شدند.
زمانبندی این اقدام به شدت به تعهدات مالی کلان پیرامون ورزشگاه جدید یونایتد موسوم به «ومبلی شمال» مرتبط است. مالکان فعلی با یک صورتحساب ۲ میلیارد پوندی برای بازسازی اولدترافورد و تبدیل آن به یک ورزشگاه جدید ۱۰۰ هزار نفری روبرو هستند، در حالی که بودجه عمومی هزینه بازسازی گستردهتر منطقه ترافورد پارک را تأمین میکند.
راتکلیف از زمان خرید سهام خود در دو سال پیش، کاهش شدید هزینهها را آغاز کرده است که شامل دو مرحله تعدیل نیرو و حذف ۴۵۰ شغل میشود. ایده فروش سهام در زمانی مطرح میشود که باشگاه پس از ثبت بدترین رتبه تاریخ خود در سال ۲۰۲۵، اکنون در زمین مسابقه به اوج برگشته است.
یونایتد جایگاه سوم لیگ برتر را از آن خود کرد و بازگشت پرسودی را به لیگ قهرمانان اروپا رقم زد که جذابیت تجاری فوری باشگاه را به شدت افزایش داد. گلیزرها قرارداد دو ساله مایکل کریک را پس از آن امضا کردند که تیم مدیریتی اینئوس این هافبک سابق باشگاه را به راتکلیف پیشنهاد داد.
بند «فروش کامل تا سال ۲۰۲۷» به گلیزرها تضمین میدهد که در صورت فروش ۱۰۰ درصد یونایتد قبل از فوریه ۲۰۲۷، عایدی مالی مشخصی (حداقل ۳۳ دلار برای هر سهم) دریافت کنند. فروش کامل شامل یک حق حقوقی به نام «همراهی در فروش» است که شرکت اینئوس را به صورت قانونی مجبور میکند سهام اقلیت خود را در کنار سهام اکثریت گلیزرها بفروشد.
سهم رأی این خانواده پیچیده است. گلیزرها دارای سهام دوطبقهای هستند که حق رأی فوقالعادهای به آنها میدهد؛ به این معنی که برای خارج کردن کنترل کامل از دست این خانواده آمریکایی، به پرداخت مبلغی بسیار بالاتر از ارزش واقعی نیاز است. شرکتهای حقوقی سهام قابل توجهی در شرکت مادر، یعنی منچستریونایتد الالسی دارند که از جمله آنها میتوان به گروههای سرمایهگذاری مانند اریل اینوستمینتس (۱۶.۱ درصد) و سرمایهگذاران انفرادی برجسته مانند لئون کوپرمن (۵.۲ درصد) اشاره کرد.

تاریخچه مالکیت گلیزرها
۲۰۰۳ – اولین سهام: مالکوم گلیزر، میلیاردر فقید آمریکایی، شروع به خرید مخفیانه سهام منچستریونایتد کرد و در ابتدا از طریق ابزار سرمایهگذاری خود یک سهم ۲.۹ درصدی ساخت.
می ۲۰۰۵ – خرید اهرمی: گلیزر سهام اکثریت را به دست آورد و ارزش باشگاه را تقریباً ۷۹۰ میلیون پوند تعیین کرد. این واگذاری به عنوان یک خرید اهرمی ساختار یافت؛ به این صورت که بیش از ۵۲۵ میلیون پوند بدهی مستقیماً روی دوش خود باشگاه قرار گرفت که پیش از آن کاملاً بدون بدهی بود.
۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ – سرپوش گذاشتن بر بدهیها با جامها: در زمین مسابقه، یونایتد برنده پنج عنوان قهرمانی لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۸ شد. با این حال، این موفقیت تا حد زیادی به نبوغ سر الکس فرگوسن سرمربی تیم نسبت داده میشد. پشت صحنه، صدها میلیون پوند از باشگاه برای پرداخت سود وامها، کارمزدهای بانکی و سود سهام خارج میشد.
اوت ۲۰۱۲ – ورود به بورس نیویورک: گلیزرها باشگاه را در بورس اوراق بهادار نیویورک لیست کردند تا سرمایه جذب کنند. آنها یک ساختار سهام دوطبقهای را معرفی کردند؛ سهام کلاس B که در اختیار خانواده بود، ۱۰ برابر قدرت رأی بیشتری نسبت به سهام عمومی کلاس A داشت تا حفظ کنترل مطلق آنها تضمین شود.
می ۲۰۱۳ – خلاء عملیاتی: فرگوسن بازنشسته شد و دیوید گیل، مدیر اجرایی، از سمت خود کنار رفت. اد وودوارد امور فوتبالی را بر عهده گرفت.
می ۲۰۱۴ – جانشینی: مالکوم گلیزر درگذشت. سهام کنترلی ۹۰ درصدی او به طور مساوی بین شش فرزندش تقسیم شد. جوئل و آورام روسای مشترک اجرایی و چهرههای اصلی مالکیت شدند.
آوریل ۲۰۲۱ – سوپرلیگ اروپا: مشخص شد جوئل گلیزر یکی از معماران اصلی پروژه جداییطلبانه سوپرلیگ اروپا بوده است. در پی خشم تاریخی و تقریباً اجماعی هواداران، کارشناسان و دولتها، این پروژه به شکلی مفتضحانه فروپاشید.
نوامبر ۲۰۲۲ – بالا بردن پرچم سفید: به دنبال افزایش اعتراضات و عدم پیشرفت در زمین مسابقه، هیئت مدیره منچستریونایتد رسماً اعلام کرد که در حال بررسی «گزینههای استراتژیک» است و صراحتاً بیان کرد فروش کامل باشگاه روی میز است. این امر آغازگر یک جنگ مناقصهای فرسایشی و یکساله بین شیخ جاسم میلیاردر قطری و سر جیم راتکلیف میلیاردر بریتانیایی شد.
فوریه ۲۰۲۴ – واگذاری مرحلهای به اینئوس: شیخ جاسم پس از اینکه پیشنهادهایش برای کنترل ۱۰۰ درصدی بارها توسط گلیزرها به بنبست خورد، انصراف داد. در عوض، گروه اینئوس متعلق به راتکلیف خرید جزئی ۲۷.۷ درصدی را نهایی کرد. گلیزرها در حالی که اکثریت سهام مالی را حفظ کردند، کنترل کامل امور فوتبالی را به راتکلیف واگذار نمودند که او نیز بلافاصله بازسازی ساختار مدیریتی، کاهش هزینههای اداری و برنامهریزی برای نوسازی ورزشگاه را آغاز کرد.
۳ ژوئن ۲۰۲۶ – گفتگوهای داخلی برای فروش: گزارشهای جدید بلومبرگ فاش کرد که چندین عضو خانواده گلیزر فعالانه در حال بحث درباره فروش سهام باقیمانده خود و خروج از منچستریونایتد پس از بیش از دو دهه هستند.

وقتی سر الکس فرگوسن در سال ۲۰۱۳ در کنار دیوید گیل مدیر اجرایی از تیم جدا شد، باشگاه از مسیر رقابت برای جامهای برتر فوتبال فاصله گرفت و رقبایی چون لیورپول، منچسترسیتی، چلسی و اخیراً آرسنال همگی پس از آن زمان قهرمان لیگ شدهاند.
مالکیت گلیزرها پس از نقش پررنگ جوئل گلیزر در تلاش برای تبدیل یونایتد به یکی از بنیانگذاران سوپرلیگ اروپا، به اوج ناخرسندی و محبوبیتزدایی خود رسید. اعتراضات شدیدی از سوی هواداران علیه این اقدام شکل گرفت که باعث شد باشگاه سه روز بعد از این پروژه عقبنشینی کند. نزدیک به ۱۰ هزار هوادار پیش از بازی مقابل لیورپول به سمت اولدترافورد راهپیمایی کردند و برخی حتی وارد زمین مسابقه شدند که این امر موجب به تعویق افتادن بازی شد.