روز چهارم - مانشافت در کمین صیادهای مروارید
لحظه به لحظه با حواشی جام جهانی 2026
به گزارش ورزش سه، به روز چهارم قرار عاشقی هواداران فوتبال دنیا، جام جهانی رسیدیم. جام دستاندازهای اول را رد کرده و حالا دارد جذاب میشود.
دیشب در حالی که دنیا منتظر آتشبازی سلسائو بود، مراکشیها با رهبری اسماعیل صیباری نشان دادند که موفقیتشان در قطر اتفاقی نبوده و برزیل مدعی را با تساوی ۱-۱ متوقف کردند؛ البته که نباید از گل نجاتبخش وینیسیوس جونیور گذشت که نگذاشت شب برزیلیها کاملا سیاه شود. اما قبل از آن هم یک بمب خبری در سانتا کلارا منفجر شده بود، جایی که قطر در دقیقه ۹۴ و با گلبهخودی میرو موهایم، یقه سوئیسِ همیشه چغر و بدبدن را گرفت تا اولین امتیاز تاریخ خود در جامهای جهانی را جشن بگیرد. ولی دمدمهای صبح یک اتفاق عجیبتر افتاد. استرالیا با نبوغ پدیده جدیدش، نستوری ایرانکوندا، ترکیه را در بازگشت به جام پس از ۲۴ سال با دو گل بدرقه کرد تا ثابت کند «ساکروس» برای تفریح به کانادا نیامده است.
امروز غولها وارد میشوند. آلمان که با ۹ برد پیاپی و رکورد ترسناک «تیم اول از نظر گلزنی» در بازیهای اخیرش به تگزاس رسیده، باید مقابل کوراسائویی صفآرایی کند که تحت هدایت دیک ادووکات پیر، در دور مقدماتی حتی یک باخت هم نداشته است. مانشافت با مانوئل نویرِ تمامنشدنی و فلوریان ویرتز که تشنه به رخ کشیدن نبوغش است، به چیزی جز یک شروع طوفانی فکر نمیکند؛ اما حواستان به کوراسائو باشد، تیمی که با میانگین کمترین کارت دریافتی، نشان داده اهل بازی کثیف نیست و میخواهد با فوتبال پاک، یقه یولیان ناگلزمان را بگیرد.
از سوی دیگر، نبرد لاله های نارنجی با ساموراییها در دالاس، بدون شک میتواند زیباترین و جذابترین بازی امشب باشد. هلندِ کومان باید مقابل نظم آهنین ژاپن قرار بگیرد که همیشه برای غولهای اروپا یک کابوس عجیب بوده است. میگویید نه؟ از آلمان بپرسید!
امروز از آن روزها است که حتی ثانیهای پلک زدن هم پشیمانی به بار میآورد. تا دلتان بخواهد حاشیه داریم، از درامهای رختکن رئال که جای زخمش روی صورت والورده ماندگار شده تا تقابلهای غیرمنتظره در هیوستون و دالاس.
ما در باکس زنده ورزش سه، مثل یک رفیقِ پایه و البته کمی فضول، تمام سوراخسمبههای استادیومها را برایتان میجوریم و از آنها خبر میآوریم. از آخرین وضعیت مصدومیتها تا شوخیهای نیمکتنشینها و حتی کیفیت چمن ورزشگاه NRG؛ همه چیز زیر ذرهبین ماست. پس روی صندلی لم بدهید، چای دم کنید و صفحه را نبندید؛ امروز در باکس زنده حواشی جام جهانی خبرهای زیادی در راه است.
پوشش زندهی خبریمصریهای زرنگ میخواستند کلاه سر فیفا بگذارند و با یک ستاره روی پیراهن وارد جام جهانی بشوند. دلیل شان این بود که ستاره آنها متعلق به جام ملتهای آفریقا است. ولی چند روزی قبل از فوتوشوت رسمی مصر، افسران فیفا متوجه شدند و جلوی زرنگبازی مصر را گرفتند: آقایان فراعنه، در جام جهانی تنها تیمهایی ستاره روی پیراهنشان دارند که قهرمان شدهاند. به ستاره سوم روی پیراهن آرژانتین نگاه کنید؟ یادتان هست دیگه که مسی چهار سال پیش این ستاره را برایشان گرفت
نوشته جذابی از جاناتان ویلسون درباره تیم ملی ژاپن:
در دو دهه گذشته بازیکنان ژاپنی و کره جنوبی به شکلی فزاینده در لیگهای اروپایی شناخته شدهاند، اما ژاپن هنوز نتوانسته است از مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی فراتر برود. هاجیمه موریاسو، سرمربی این تیم، اعتراف کرده که این ناتوانی از صعود از یک هشتم به بعد به یک سد ذهنی تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۰، آنها پس از برتری کامل مقابل کامرون و دانمارک در مرحله گروهی، اجازه دادند بازی با پاراگوئه به یک بنبست به شدت خستهکننده کشیده شود و در ضربات پنالتی شکست خوردند. آنها در سال ۲۰۱۸در همین مرحله درحالیکه مقابل بلژیک با دو گل جلو افتاده بودند برتریشان را از دست دادند و در سال ۲۰۲۲، پس از شکست دادن اسپانیا و آلمان در مرحله گروهی، به مصاف کرواسی رفتند و حذف شدند. ژاپن واقعا در مرحله یکهشتم طلسم شده.
اما امسال شاید متفاوت باشد. در حالی که ژاپن کارزار خود در جام جهانی را روز یکشنبه مقابل هلند در آرلینگتون آغاز میکند، واقعا این احساس وجود دارد که آنها نه تنها بهترین تیم تاریخ ژاپن، بلکه بهترین تیم آسیایی هستند که در یک جام جهانی بازی کرده است. موریاسو از سال ۲۰۱۸ در این سمت حضور داشته و باثباتترین سرمربی تاریخ تیم ملی ژاپن است. او این بار به شانس ژاپن بسیار خوشبین است و علنا از قهرمانی در این رقابتها صحبت کرده است.
سه شیرها دیروز در ایالت کانزاس فرود آمدند تا برای نبرد چهارشنبه مقابل کرواسی آماده شوند. استقبال پرشور صدها هوادار آمریکایی، کانزاس سیتی را رسما برای انگلیسیها مثل خانه خودشان کرد. تیم ملی انگلیس در آمریکا واقعا پرطرفدار است. هیچ مانع زبانیای هم وجود ندارد و بازیکنان با هواداران ارتباط برقرار میکنند. در آمریکا آنهایی که فوتبال یا به قول خودشان ساکر را دوست دارند، عملا فقط شیفته لیگ برتر هستند و طبیعتا به سهشیرها علاقهمندند.
دیشب که اسکاتلند با هائیتی بازی داشت. در نیمههای شب هزاران اسکاتلندی در میدان پایتختشان جمع شده بودند تا بازی را کنار هم از صفحه نمایشهای بزرگ تماشا کنند. عجب شوری. جام جهانی هم با این فوتبالدوستان اسکاتلندی مهربان بود و سه امتیاز اول را به عنوان هدیه تقدیمشان کرد.
زنده پیشنهادی
