
به گزارش "ورزش سه"، تیم ملی فوتبال ایران در حالی برای سومین بازی خود در دور گروهی آماده میشود که از تقابل با مصر صعودی تاریخی از گروه G را جستوجو میکند. در آستانه این مسابقه، نیویورک تایمز در گزارشی درباره تیم ملی ایران نوشت:
«شش روز پیش در همین ورزشگاه سوفای، در فضایی که بیشتر به قلمرو حریف شباهت داشت و زیر سایه تنشهای فراوان، تیم ملی ایران شروع به مطرح کردن گلایههایی کرد که به نظر میرسید توضیحی برای ناکامی احتمالیاش در جام جهانی ۲۰۲۶ باشد. امیر قلعهنویی، سرمربی ایران، تیمش را «مظلومترین تیم» این جام جهانی توصیف کرد و بازیکنان نیز از تاثیر محدودیتهای سفر آمریکا بر برنامههایشان گفتند.
مهدی طارمی گفته بود: «همه چیز برای ما شبیه یک فاجعه است.»
پس از تساوی ۲-۲ برابر نیوزیلند، این صحبتها بیشتر شبیه بهانههایی پیشگیرانه برای حذف زودهنگام از جام جهانی به نظر میرسید اما یکشنبه، در بازگشت به همان ورزشگاه در حومه لسآنجلس، ایرانیها متحد شدند، مقابل بلژیک به تساوی ارزشمند و سرسختانه ۰-۰ رسیدند و پیامی کاملا متفاوت فرستادند. علیرضا جهانبخش گفت: «به اندازه کافی درباره شرایطی که در آن قرار داریم صحبت کردهایم.»

اکنون زمان اتحاد بود؛ هم بهعنوان یک تیم و هم بهعنوان یک ملت.
ایران بارها بلژیک پرستاره را به دردسر انداخت. آنها ستارههایی مانند کوین دیبروینه و لئاندرو تروسا را مهار کردند. گلی به ثمر رساندند که پس از بازبینی مردود اعلام شد. پس از یک مهار فوقالعاده در نیمه دوم، دور علیرضا بیرانوند حلقه زدند و در دقایق پایانی حتی برای کسب پیروزی فشار آوردند؛ تا جایی که برخی بازیکنان از اینکه سه امتیاز را نگرفتند ناراحت بودند.
با این حال، بازیکنان ایران از تساوی بدون گل مقابل بلژیک رضایت داشتند؛ نتیجهای که دستکم برای چند ساعت آنها را به صدر جدول گروه G رساند.
اما سؤال این بود که تیمی که در روزهای گذشته با چنین مشکلاتی روبهرو بوده، چگونه توانست چنین نمایشی ارائه دهد. علیرضا جهانبخش پاسخ سادهای برای این پرسش داشت: «این بخشی از فرهنگ ماست؛ در شرایط سخت، بهتر عمل میکنیم.»
واقعیت این است که مشکلات ایران حتی تا آستانه مسابقه هم ادامه داشت. دو روز پیش از بازی، بازیکنان هنگام صرف ناهار در کمپ تیم در تیخوانای مکزیک هنوز نمیدانستند دقیقاً چه زمانی قرار است به لسآنجلس سفر کنند. به گفته امیر قلعهنویی، فیفا در آن روز با تیم تماس گرفته و احتمال پرواز عصر جمعه را مطرح کرده بود؛ برنامهای که از ابتدا هم مورد درخواست ایران بود، اما هرگز عملی نشد.

در نهایت، کاروان تیم ملی بعدازظهر شنبه و در شرایطی که به گفته مسئولان تیم به تصمیم مقامات آمریکایی وابسته بود، راهی لسآنجلس شد. قلعهنویی بعد از مسابقه گفت که تیم حتی فرصت برگزاری یک جلسه تمرینی کامل را هم نداشته است و تأکید کرد: «این محدودیتها شرایط را برای ما بسیار دشوار کرده است.»
با این حال، به نظر میرسد همین دشواریها به عامل همبستگی بیشتر در تیم تبدیل شده است. جهانبخش در این باره گفت: «این شرایط ما را بیش از پیش متحد کرد. شخصیت فوقالعادهای از تیم نشان دادهایم و بخشی از آن به همین وضعیت مربوط میشود.» سامان قدوس نیز ارزیابی مشابهی داشت و گفت: «این موضوع شخصیت تیم ما را نشان میدهد.»
در میان همه این حاشیهها، بازیکنان ایران با یک هدف مشترک به میدان رفتند: نزدیک شدن به صعود تاریخی به مرحله حذفی جام جهانی و الهامبخش بودن برای ایرانیان در سراسر جهان. آنها در برابر ۷۰ هزار و ۳۱۷ تماشاگر حاضر در ورزشگاه سوفای، گام مهمی در این مسیر برداشتند.

با این حال، با شروع مسابقه، فوتبال دوباره در مرکز توجه قرار گرفت. حتی برخی از تماشاگرانی که پیش از بازی هنگام پخش سرود ملی ایران واکنش منفی نشان داده بودند، در جریان مسابقه به هیجان آمدند. در لحظه گل مردودشده طارمی و همچنین پس از ۱۰ نفره شدن بلژیک، بسیاری از تماشاگران از جای خود برخاستند. به نظر میرسید میان بازیکنان ایران و بخشی از هواداران حاضر در ورزشگاه، حتی کسانی که نسبت به تیم ملی احساسات متناقضی داشتند، نوعی ارتباط واقعی شکل گرفته است؛ ارتباطی که بازیکنان نیز به دنبال آن بودند.
جهانبخش در این باره گفت: «ما برای همه ایرانیان بازی میکنیم؛ چه داخل ایران و چه خارج از ایران، با هر عقیده و هر سلیقهای. تلاش میکنیم آنها را خوشحال کنیم، چون مطمئنم در نهایت همه از ته دل تیم ملی را دوست دارند.» او همچنین تأکید کرد که بازیکنان میخواهند نشان دهند این علاقه متقابل است: «به همه آنها احترام میگذاریم. مهمترین کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که خوب بازی کنیم، قلبمان را در زمین بگذاریم و هر کاری برای خوشحال کردن مردم انجام دهیم.»
ایران یکشنبه دقیقاً همین کار را انجام داد و حالا در آستانه ثبت یک دستاورد تاریخی قرار گرفته است. تیم ملی ایران در طول تاریخ خود هرگز به مرحله حذفی جام جهانی صعود نکرده، اما حالا تساوی در دیدار پایانی گروه G مقابل مصر که روز جمعه (صبح شنبه به وقت ایران) برگزار میشود میتواند تا حد زیادی صعود این تیم را قطعی کند.
ملیپوشان ایران با روحیهای بالا به کمپ خود در تیخوانا بازمیگردند؛ متمرکز بر بازی بعدی، اما قدردان حمایتی که در روزهای اخیر دریافت کردهاند. جهانبخش در این باره گفت: «شرایط ایدهآل نبوده، اما نمیخواهیم مدام درباره آن صحبت کنیم، چون فکر میکنم همه از آن آگاه هستند.» او در عوض ترجیح داد از مردم تیخوانا تشکر کند؛ شهری که در هفتههای اخیر میزبان تیم ملی بوده است. جهانبخش با لبخند گفت: «موچاس گراسیاس.» به گفته او، محبت مردم مکزیک باعث شده بازیکنان احساس کنند تیخوانا به خانه آن ها تبدیل شده است. حتی جملهای میان مردم شهر رایج شده که جهانبخش با خنده آن را نقل میکند: «ایران، برادر، تو حالا یک مکزیکی هستی.»
تیم ملی ایران حالا با همین روحیه و حمایتها آماده دیدار سرنوشت ساز مقابل مصر میشود. امیر قلعهنویی امیدوار است این بار تیم بتواند زودتر به محل مسابقه بعدی در سیاتل سفر کند تا فرصت آمادهسازی بیشتری داشته باشد.
ایران در دورههای گذشته چند بار تا آستانه صعود پیش رفته اما هر بار ناکام مانده است. این بار اما بازیکنان مصمماند این سد تاریخی را بشکنند. جهانبخش درباره دیدار پیشرو گفت: «مهمترین چیز این است که خوب ریکاوری کنیم و با همان انرژی و همان روحیه برای بازی بعدی آماده شویم. امیدوارم بهترین عملکرد را برای مردم کشورمان ارائه دهیم؛ چه کسانی که در ورزشگاه بودند و چه کسانی که در خانه از ما حمایت میکنند.»
پیش از ترک لسآنجلس، بازیکنان ایران پیامی نیز در رختکن ورزشگاه نوشتند؛ پیامی خطاب به هواداران و میزبان مسابقه. در بخشی از این پیام آمده است: «از ایران باستان هزاران سال پیش تا ایران متمدن امروز، روح ایران همچنان زنده و استوار است. ما با افتخار به لسآنجلس آمدیم، با شرافت رقابت کردیم و با عزت اینجا را ترک میکنیم. از لسآنجلس برای مهماننوازیاش سپاسگزاریم و از همه ایرانیانی که در این ۱۸۰ دقیقه قلب، صدا و روح خود را برای ایران هدیه کردند تشکر میکنیم. باشد که صلح، احترام و دوستی میان همه ملتها حاکم باشد.»