نسل طلایی بلژیک از گور برخاست
همدیگر را بزنید، صعود میکنید!
به گزارش "ورزش سه"، چطور چنین اتفاقی افتاد؟ این موضوع برای همه، به جز فردی که مسئول لیست پخش ورزشگاه بود و قطعهای کاملاً متناسب با این درام پخش کرد، یک معما بود. آهنگ «چشم ببر» (Eye of the Tiger) در وقت استراحت دو نیمه وقتهای اضافه پخش شد و چقدر هم متناسب بود، آن هم درست پس از آن که یوری تیلمانس و لئاندرو تروسار تهدید کردند که صحنهای شبیه به فیلم «راکی» خلق کنند، اما در نهایت هر دو توانستند در درون خود نیرویی برای مقابله با چالش رقبایشان بیابند.
سنگال با پیش افتادن با دو گل تا دقیقه ۵۱ باید بلژیک را حذف میکرد و این حس، درست در زمان وقفه نوشیدن آب در نیمه دوم، وقتی تیلمانس و تروسار با انگشت به یکدیگر اشاره کردند، همدیگر را هل دادند و با کلمات تند به مشاجره پرداختند، قوت گرفت. تماشای چنین لحظاتی برای بسیاری از فوتبالدوستان باورنکردنی و عجیب و برای طرفداران بلژیک بسیار دردناک بود.
در آن مقطع، تیم بلژیک مجموعهای سردرگم، بیهدف و پریشان بود و درگیری درونی دو بازیکنی که باید پختهتر عمل میکردند، میتوانست نقطه پایانی غمانگیز برای «آخرین رقص» نسل طلایی فوتبال بلژیک باشد. حسرت و ناراحتی از این اتفاق به وضوح روی سکوها هم دیده میشد اما شرایط به ناگهان به بهترین شکل ممکن برای آنها تغییر کرد.
اما به نوعی، در دو دقیقه جنونآمیز در پایان وقتهای قانونی، روملو لوکاکو، همان میانجی تنومندی که مانع شد تیلمانس و تروسار وارد عرصهای شوند که بعداً از آن پشیمان میشدند، از هیچ، گلی ساخت و سپس تیلمانس روی سانتر تروسار، گل تساوی را به ثمر رساند. صحنهای که شاید چند دقیقه پیش از آن برای هیچ یک از طرفداران این تیم قابل باور نبود اما فوتبال روی دیگرش را پس از درگیری عجیب این دو ستاره به آنها نشان داد.
همان دو بازیکنی که لحظات تلخی را در زمین رقم زده بودند، توانستند شرایط را به بهترین شکل ممکن برای بلژیک رقم بزنند تا رویای شیاطین سرخ فوتبال اروپا را برای ادامه حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ همچنان زنده نگه دارند و به جمع ۱۶ تیم برتر حاضر در این مسابقات راه پیدا کنند.
این یک چرخش فوقالعاده در نتیجه بود و با این حال، ماجرا هنوز تمام نشده بود. کمک داور ویدیویی حکم کرد که لامین کامارا، بازیکن تعویضی سنگال، در دقیقه ۱۱۹ روی تیلمانس خطا کرده است (تصمیمی که داور مسابقه در ابتدا آن را نادیده گرفته بود) و پس از وقفهای کوتاه، این بازیکن استون ویلا گل پیروزی را به ثمر رساند.
اگر یک فیلمنامه هالیوودی چنین پایانی داشت، به غیرمحتمل بودن محض آن میخندیدید اما این اتفاق واقعی بود. ستارهای که میتوانست عامل ناکامی معرفی شود، به بهترین شکل ممکن به قهرمان تیمش تبدیل شد و حالا بلژیک در مرحله یک هشتم حضور دارد. در حالی که در واقعیت، آنها باید امروز در سالن پروازهای خروجی فرودگاه میبودند.
رودی گارسیا، سرمربی تیم ملی بلژیک، پس از پایان این بازی به درگیری میان تیلمانس و تروسار در جریان وقت استراحتِ نیمه دوم اشاره کرد: «روملو اولین کسی بود که هر دو را آرام کرد. بازیکنان من حق دارند بحث کنند یا مخالف باشند. من این روحیه را دوست دارم. نمیدانم چرا با هم درگیر شدند، اما میخواهم بازیکنانی را ببینم که مایلند همه توانشان را بگذارند، با سرسختی واقعی. وقتی ۱۸ ماه پیش هدایت این تیم را بر عهده گرفتم، احساس کردم تیم بلژیک در نبردها فاقد پرخاشگری لازم است. حالا تیمی داریم که حرفش را میزند. بدترین کار، سکوت کردن است. در غیر این صورت، کارتان تمام است.»
تیلمانس در شبی رویایی که احتمالا تا همیشه آن را به خاطر خواهد داشت، در عرض چند دقیقه از شرور مطلق به فوق ستاره و قهرمان بلژیک تبدیل شد و امیدوار است که بتواند این روند را در روزهای پیش رو و در مسابقات بعدی نیز حفظ کند و این تیم را بار دیگر به جمع تیمهای برتر حاضر در این مسابقات برساند.
