بزرگ‌ترین جام جهانی تاریخ کتاب رکوردها را از نو نوشت!

به گزارش "ورزش سه"، از قبل قطعی بود که رقابت‌های جام جهانی با ۴۸ تیم تغییرات تاریخی در رکوردها به همراه خواهد داشت. شرکت‌کنندگان بیشتر، بازی‌های بیشتر، گل‌های بیشتر، شهرهای درگیر بیشتر و مسیری طولانی‌تر به سوی عنوان قهرمانی. با این حال، برای هواداران، تجربه دست‌ اول آن حتی بهتر از انتظار برای وقوعش بود.

انتظار می‌رفت که لیونل مسی از آرژانتین، میروسلاو کلوزه آلمانی را در جدول گلزنان جام جهانی پشت سر بگذارد. این بازیکن آرژانتینی تنها چهار گل تا رسیدن به عدد ۱۷ در جام‌های جهانی فاصله داشت. چیزی که پیش‌بینی نشده بود این بود که گلزنان دیگر وارد رقابت شوند و هر بازی را به فرصتی جدید برای صدرنشینی در این آمار تبدیل کنند. در نهایت، کیلیان امباپه از فرانسه موفق شد در جام جهانی‌ای که تیمش در آن چهارم شد، با مجموع ۲۲ گل (۱۰ گل در این دوره) جایگاه اول را کسب کند.

اگرچه او رکورد گل‌های زده در یک جام جهانی را که در اختیار هموطنش ژوست فونتن (۱۳ گل) است نشکست اما همچنین موفق شد با ۱۴ گل (پیش از این هشت گل) به بهترین گلزن در مراحل حذفی تبدیل شود و به خوبی تعداد زیاد فرصت‌هایی را که در تورنمنت از آنها بهره برد، نشان داد. علاوه بر اعداد مطلق ۳۰۸ گل در این دوره در مقایسه با ۱۷۲ گل در سال ۲۰۲۲، این تورنمنت میانگین بالاتری نیز داشت: ۲.۹۶ گل در هر بازی در مقایسه با ۲.۶۹ در دوره قبلی. پیروزی ۴-۶ انگلیس مقابل فرانسه در بازی رده‌بندی، برجسته‌ترین دوئل از این نظر بود. با این وجود، این نتیجه از بالاترین امتیاز در تاریخ جام جهانی، یعنی پیروزی ۵-۷ اتریش برابر سوئیس در سال ۱۹۵۴ فراتر نرفت.

با این حال، این رکورد برای هوادارانی که شاهد هفت بازی پرگل در این تورنمنت بودند، سودمند بود. اما علاوه بر تفاوت‌های فنی بین تیم‌ها، بازگشت‌هایی نیز وجود داشت که هیجان مورد انتظار یک جام جهانی را فراهم کرد. این جام با ۱۵ بازی به پایان رسید که در آنها برنده نتیجه را جبران کرده بود. رکورد قبلی متعلق به دوره ۲۰۰۲ بود که در کره جنوبی و ژاپن برگزار شد و در طول مسابقات ۹ بازگشت داشت.

آنچه کاهش یافت، تعداد تماشاگران بود. اگرچه تعداد کل هواداران در ورزشگاه‌ها تقریباً دو برابر شد و از ۳,۵۸۷,۵۳۸ نفر در سال ۱۹۹۴ به ۶,۸۱۰,۹۶۶ نفر در سال ۲۰۲۶ رسید، اما میانگین حضور در هر بازی کاهش یافت: تقریباً ۶۸,۹۹۱ نفر در گذشته در مقایسه با ۶۵,۴۹۰ نفر در سال ۲۰۲۶. بنابراین، ۲۰۲۶ رکورد مطلق حضور تماشاگران را در اختیار دارد اما ۱۹۹۴ به لحاظ تناسبی همچنان بالاتر باقی می‌ماند.

دوران طولانی فعالیت

در آنچه به احتمال بسیار زیاد خداحافظی او با جام جهانی بود، مسی به مقام نایب‌قهرمانی رسید اما طول دوران فعالیتش به او اجازه داد تا رکوردهای متعددی را ثبت کند. این رکوردها شامل صدرنشینی در پاس گل (۱۲)، بازی‌های انجام‌ شده (۳۹)، گلزنی متوالی در مسابقات (۹ بازی) و تبدیل شدن به مسن‌ترین بازیکنی است که هت‌تریک کرده است، دستاوردی که باعث شد او کریستیانو رونالدو را پشت سر بگذارد (۳۸ در مقابل ۳۳). این بازیکن پرتغالی نیز از دوران حرفه‌ای طولانی خود بهره برد تا به اولین ورزشکاری تبدیل شود که در شش جام جهانی مختلف گلزنی کرده است.

علیرغم شکستن رکوردهای بسیار، پله هنوز به لطف بلوغ زودهنگام استعدادش برخی از رکوردها را در اختیار دارد. این اسطوره برزیلی همچنان جوان‌ترین بازیکنی است که قهرمان جام جهانی شده و در یک تورنمنت گلزنی کرده است. علاوه بر این، او تنها قهرمان سه دوره جام جهانی است.

تعادل یک قهرمان

از یک سو، ستاره‌های بزرگ این دوره موفق شدند از فرصت شکستن رکوردها نهایت استفاده را ببرند. از سوی دیگر، تیم اسپانیا توانایی خود را در تضمین پیروزی‌ها به وضوح نشان داد. علیرغم داشتن برترین گلزن تنها با پنج گل (اویارسابال)، تیم لوئیس دلافوئنته به عنوان فاکتور تمایز خود، دفاعی تقریباً نفوذناپذیر را نشان داد و در طول تورنمنت تنها یک گل دریافت کرد (در پیروزی ۱-۲ مقابل بلژیک در مرحله یک‌ چهارم نهایی). این تیم از عملکرد خود در قهرمانی سال ۲۰۱۰ و همچنین ایتالیا (۲۰۰۶) و فرانسه (۱۹۹۸) که با دو گل خورده برابر بودند، پیشی گرفت.

کسی که با محافظت این دیوار بنا شده در مقابلش از این سیستم بهره برد، اونای سیمون بود که رکورد بیشترین زمان (۶۵۰ دقیقه) و بیشترین بازی (هفت) بدون دریافت گل را شکست. سیمون در این تورنمنت تنها ۱۰ مهار انجام داد. تنها در بازی فینال، دیبو مارتینز آرژانتینی مجبور شد ۱۱ مهار انجام دهد.

همان‌طور که خط دفاعی به ارتقای توانایی‌های این دروازه‌بان کمک کرد، خط میانی نیز برای تشکیل چنین سیستم مستحکمی تلاش کرد. حتی با ورود از روی نیمکت، میکل مرینو ستاره مرحله حذفی بود و این تیم را با گل‌های حیاتی در مرحله یک‌ هشتم و یک‌ چهارم نهایی به پیروزی رساند.

در همین حال، رودری نمادی تمام‌عیار بود. این بازیکن پیش از این بیشترین تعداد پاس را از دوره گذشته (۶۳۸) داشت و در دوره فعلی به ۷۹۹ رسید. این هافبک به عنوان پیش‌بینی‌کننده بازی‌های خطرناک عمل کرد، مردی نامرئی در خط میانی، اما کسی که در نهایت با اولین نفری که جام را بالای سر برد، بیشترین توجه را به خود جلب کرد.