با ستاره تکواندو بعد از بازگشت به تیم ملی؛
به رقابت با آرین افتخار می کنم، او اعجوبه است!
به گزارش "ورزش سه"، عملکرد درخشان تیم ملی تکواندوی مردان در تورنمنت معتبر کره جنوبی که خیلی از عنوانداران جهان و المپیک در آن حضور داشتند، یک اتفاق ویژه را در دل خود جای داده بود. علی نجفی، ملی پوش سنگین وزن تکواندوی ایران که با آرین سلیمی، قهرمان المپیک پاریس در یک وزن حضور دارد، بعد از کسب مدال برنز این رقابت ها، اعلام کرد مدال خود را به ماکان نصیری، شهید مظلوم مدرسه میناب تقدیم می کند.
بعد از پایان رقابت های آزاد کره جنوبی با علی نجفی در خصوص این رقابت ها، آسیب دیدگی اش و تقدیم مدالش به ماکان نصیری به گفتگو پرداختیم. در ادامه مشروح صحبت های تکواندوکار وزن 87+ کیلوگرم ایران در گفتگو با "ورزش سه" را از نظر می گذرانید:
* بعد از یکی، دو سال دوری با مدال برگشتم
خدا را شکر تورنمنت خوبی را پشت سر گذاشتیم. سطح فنی مسابقات اوپن کره مشخص است و همیشه یکی از سخت ترین تورنمنت های سال بوده که قهرمانان جهان و المپیک در آن حضور دارند. من بعد از یکی، دو سال دوری از تیم ملی برگشتن برای کمی سخت بود، اما خدا را شکر می کنم که عملکرد خوبی داشتم و توانستم مدال بگیرم.
* این تیم حرف های زیادی برای گفتن دارد
تورنمنت اوپن کره از نظر من در میان تمامی تورنمنت های تکواندو رنک یک است و سطح بالایی دارد. تیم ملی ایران نتیجه بسیار خوبی گرفت و همه بچه ها عالی بودند. 5 طلا و 2 برنز گرفتیم و نشان دادیم که در دنیا حرف های زیادی برای گفتن داریم. تیم ملی تکواندو نسلی را رو به جلو می برد که در آینده خیلی حرف ها برای گفتن خواهد داشت؛ اگرچه تا همین حالا هم نتایج خوبی کسب شده است.
* به خاطر مصدومیت روبروی آرین بازی نکردم
روی پایم یک آسیب قدیمی داشت و در بازی پای سکو با کره جنوبی این آسیب تشدید شد. با همان مصدومیت توانستم بازی با کره را دربیاورم و به نیمه نهایی رسیدم، اما در بازی پای فینال دیگر نتوانستم حاضر شوم. البته آن بازی را با آرین سلیمی داشتم و خدا را شکر که یک ایرانی توانست به فینال برسد و طلا بگیرد. من هم خدا را شکر که به مدال برنز رسیدم.
* با افتخار مدالم را تقدیم ماکان کردم
با افتخار مدالم را به شهید ماکان نصیری تقدیم کردم. در واقع سر من منت گذاشته شد که اجازه چنین کاری را داشتم و توانستم مدالم را به یکی از مظلوم ترین شهیدهای تاریخ ایران تقدیم کنم. دوست داشتم طلا بگیرم و آن را تقدیم روح ماکان نصیری کنم، اما بازهم چون پرچم ایران در این وزن بالا رفت و طلا هم برای ایران بود، خدا را شکر می کنم. به هر حال امیدوارم خانواده اش این مدال را از من قبول کنند.
* برای مسابقات بعدی آماده ام
من آماده ام و مصدومیتم جدی نیست. برای مسابقات پیش رو هر تصمیمی که کادرفنی بگیرد، تابع آن هستم. سعی می کنم به هر حال مسابقه ای که رفتم، بهترین نتیجه را بگیرم و پرچم ایران را بالا ببرم.
* آرین یک اعجوبه است
اینکه من با آرین سلیمی، قهرمان المپیک در یک وزن هستم، واقعا کارم را دشوار کرده است. آرین یکی از اعجوبه های تکواندو و در تلاش و کوشش نمونه است. طلای المپیک او هم این حرف مرا تایید می کند. من و آرین هم رفیق هستیم و هم رقیب. حتی وسط زمین هم عین رفیق با هم مبارزه می کنیم. این رقابت برای من باعث افتخار است. هر دوی ما برای بالا بردن پرچم ایران تلاش می کنیم و می خواهیم هر مسابقه ای که اعزام می شویم، پرچم ایران به اهتزاز دربیاید، حالا فرقی نمی کند من باشم یا آرین.
