فوتبال محو دلافوئنته: تعظیم به بهترین مربی دنیا!
به گزارش "ورزش سه"، جام جهانی ۲۰۲۶ به طور قطع جایگاه لوئیس دلافوئنته را به عنوان یکی از بهترین مربیان جهان، اگر نگوییم بهترین آنها، تثبیت کرد. اگر تا پیش از این تردیدی وجود داشت، این مربی با عملکردی بینقص در جام جهانی آن را برطرف کرد. مدتها بود که از او به عنوان یک «مدیر گروهی» عالی یاد میشد که قادر است رختکنی متحد بسازد و بهترین بازی را از بازیکنانش بگیرد.
همه این موارد همچنان درست است اما این جام جهانی نشان داد که نفوذ او فراتر از این حرفهاست. دلافوئنته تأثیر مستقیمی بر این مسابقات داشته است، هم از طریق طرح اولیه بازی و هم با تصمیماتی که در جریان بازیها اتخاذ کرده است. کمپین قهرمانی او با شجاعت همراه بود. اولین تصمیم بزرگ حتی پیش از بازی افتتاحیه گرفته شد، زمانی که دو بازیکن بزرگ یعنی آلوارو موراتا و دنی کارواخال را از لیست تیم کنار گذاشت. هر دوی آنها نقشهای مهمی در مسابقات قهرمانی اروپای قبلی داشتند و خود این مربی نیز اذعان کرد که این یکی از دردناکترین تصمیمات دوران حرفهای فوتبالش بوده است.
با این حال، او درک میکرد که این تیم به بازیکنان باتجربهتر نیاز دارد و هزینه تصمیمی را که از نظر شخصی اصلاً آسان نبود، پذیرفت. این تورنمنت پر از چنین حرکتهای جسورانهای بود. در دومین بازی، پس از تساوی مقابل کیپورد، او همه را غافلگیر کرد و پدرو پورو را به جای مارکوس یورنته (که به عنوان مدافع راست اصلی به جام جهانی آمده بود) در ترکیب اصلی قرار داد. او همچنین ساختار خط میانی را تغییر داد، گاوی را نیمکتنشین کرد و دنی اولمو را بین خطوط به بازی گرفت که بازی هجومی اسپانیا را بهبود بخشید.
سختترین تصمیم
دشوارترین تصمیم پس از بازی مرحله یک هشتم مقابل پرتغال گرفته شد. پدری، یکی از بزرگترین ستارههای این تیم، در بهترین فرم خود نبود و دلا فوئنته درک میکرد که او از نظر بدنی نیز در شرایط ایدهآل نیست. از مرحله یکچهارم نهایی به بعد، مقابل بلژیک، او تصمیم گرفت به پدری استراحت دهد و فقط در ۲۵ دقیقه پایانی بازیها از او استفاده کند. این قمار پرخطری بود اما بار دیگر درست از آب درآمد. او در تمام طول این تورنمنت به این رویکرد پایبند ماند، زیرا نتیجهبخش بود.
او همچنین در تمام طول این تورنمنت تعویضهای درستی انجام داد. مقابل پرتغال، گل پیروزی توسط میکل مرینو از روی نیمکت به ثمر رسید. مقابل بلژیک، باز هم میکل مرینو که به عنوان یار تعویضی وارد زمین شده بود، سرنوشت بازی را رقم زد و در فینال، حرکت منجر به گل از سوی دو بازیکن تعویضی، یعنی نیکو ویلیامز و فران تورس آغاز شد که قهرمانان کنش نهایی بودند و در نهایت دومین عنوان قهرمانی جام جهانی را برای اسپانیا به ارمغان آوردند.
احتمالاً این بزرگترین دستاورد این مربی است: او نه تنها یک تیم منسجم ساخته، بلکه توانسته است هر بازی را به خوبی بخواند و در صورت لزوم رویکرد خود را تنظیم کند. تصمیمات او تأثیر مستقیمی بر عملکرد این تیم داشته و در طول تورنمنت نیز تداوم داشته است.
کارنامهای منحصربهفرد
دلافوئنته تازه وارد نیست. او تمام دوران حرفهای خود را در فدراسیون فوتبال اسپانیا گذرانده و عملاً در تمامی سطوح پایه قهرمان شده است: قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا، قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا و مدال نقره المپیک. وقتی او برای جانشینی لوئیس انریکه انتخاب شد، بسیاری انتصاب او را یک راهکار موقت میدانستند. چهار سال بعد، این تصور کاملاً رد شده است.
کارنامه او گویای همه چیز است: یک قهرمانی لیگ ملتهای اروپا، یک فینال دیگر در همین مسابقات، یک قهرمانی اروپا و حالا یک جام جهانی. مسیری که او را در زمره بزرگترین مربیان تاریخ تیم ملی اسپانیا قرار میدهد. علاوه بر این، او امسال تمام شایستگیهای لازم برای نامزدی جایزه بهترین مربی جهان را دارد. او با لوئیس انریکه رقابت خواهد کرد که بار دیگر با پاریسنژرمن قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است اما بردن جام جهانی همچنان بزرگترین دستاورد ممکن برای یک مربی است. و دلافوئنته این کار را انجام داده و نشان داده که هم یک مدیر انسانی عالی است و هم مربیای با شخصیت، بینش تاکتیکی و شهامت لازم برای تصمیمگیری در دشوارترین لحظات.
تأثیر جهانی
همه اینها در کنار تأثیری است که او فراتر از مرزهای اسپانیا داشته است. لوئیس دلافوئنته دنیای فوتبال را با تیمی هجومی و مسلط تحت تأثیر قرار داده است، تیمی که به سبک بازی خود وفادار مانده و حتی در پرتنشترین لحظات نیز آن را تغییر نداده است. در بسیاری از کشورها، او مربی نسبتاً ناشناختهای بود، چرا که دوران حرفهای خود را در باشگاههای بزرگ اروپایی سپری نکرده بود، اما این جام جهانی او را به طور قطع در صحنه بینالمللی مطرح کرد. نام او اکنون در میان مربیان برجسته فوتبال جهان قرار دارد.
چرا که سرمربی تیم ملی اسپانیا یک پیشفرض عمیقاً ریشهدار در فوتبال مدرن را در هم شکست: این که فقط مربیانی با تجربه گسترده در سطح باشگاههای تراز اول میتوانند در بالاترین سطح رقابت کنند. دلا فوئنته دقیقاً عکس آن را ثابت کرد. او پس از یک عمر پرورش بازیکن و کسب عناوین قهرمانی با فدراسیون، با رویکرد تاکتیکی درخشان، رهبری آرام و توانایی تصمیمگیری شجاعانه در لحظات سرنوشتساز، به قله فوتبال رسیده است. جام جهانی او را به یک معیار بینالمللی و مدعی اصلی عنوان بهترین مربی جهان تبدیل کرده است.
