آنها با گل و پاس گل تغذیه میکنند؛
نامزدهای بازیکن سال فوتسال ایران و البته آسیا!
به گزارش ورزش سه، اغراق نکردهایم اگر بگوییم مرد سال فوتسال آسیا از بین فهرست نامزدهای ورزش سه برای عنوان بهترین فوتسالیست ایران مشخص میشود. اگرچه که ممکن است اختلاف سلیقه و نظر بین داوران توپا و AFC، در انتخاب برنده تفاوتهایی را به همراه داشته باشد. یک سال باشکوه برای فوتسال ایران پشت سر گذاشته شد و معرفی تیم ملی فوتسال به عنوان محبوبترین تیم ورزشی سال، گواه این موضوع خواهد بود. قهرمانی در مسابقات کشورهای اسلامی با به زانو آوردن مراکش، قدرت نوظهور جهان و دفاع از تاج و تخت آسیایی در اندونزی، با خلاقیت و عملکرد فوق العاده این پنج نامزد برجسته به ارمغان آمده است.
در عرصه باشگاهی، گیتی پسند برای سومین فصل متوالی به عنوان قهرمانی دست یافت. آنها یک گلزن قهار به اسم سعید احمدعباسی در جلوی زمین داشتند که هر توپی را به تور میچسباند و از یک مدافع هنرمند همچون محمدحسین درخشانی بهره میبردند که با کنترل کردن نبض بازی، تاکتیک تیم را طراحی و شبیه به یک ارکستر عمل میکرد.
در بخش جوایز فردی، حسین طیبی پای ثابت گلزنان در رقابتهای ملی و باشگاهی بوده و تمامی کفشهای طلا را به خود اختصاص داده است. او با آمار خیره کننده ۲۸ گل در ۲۲ مسابقه باشگاهی و ۱۸ گل در ۱۹ بازی ملی، به عنوان بهترین گلزن سال فوتسال ایران شناخته شد.
سعید احمدعباسی، ماشین گلزنی توقف نشدنی، برای دومین دوره پیاپی، MVP جام ملتهای آسیا را کلکسیون افتخارات خود اضافه کرد تا یک صندلی دیگر را در مراسم سالانه بهترینهای سال AFC برای ایران رزرو کرده باشد.
ایران در جوایز سالانه AFC یک برنده بزرگ داشت. جایزه مرد سال آسیا ۲۰۲۵ را سالار آقاپور چنگ زد تا علاوه بر بهترین بازیکن جوان جهان در سال ۲۰۲۲، در ۲۶ سالگی دومین جایزه مهم و طلایی دوران حرفهای خود را تصاحب کند. کسب این دو جایزه در چنین سنی، باورکردنی نیست، هست؟
اگر اهل فوتسال باشید و متون و اخبار را دنبال کنید، همواره با یک اسم تکراری برخورد کردهاید. بهروز عظیمی، ستاره جوان و شکوفا شده فوتسال ایران، در تمامی بازیهای ملی در سال گذشته به میدان رفت و با قریحه فردی و استعداد ذاتیاش، نقش تعیین کنندهای را در نایب قهرمانی مس سونگون در لیگ و قهرمانی تیم ملی در آسیا ارائه داد. به آمارهای او نگاهی بیاندازید و با ستاره جدید بیشتر آشنا شوید؛ به ثمر رساندن ۲۰ گل در ۲۳ مسابقه!
در ادامه، به عملکرد نامزدهای مرد سال فوتسال ایران بیشتر پرداختهایم؛ با قابی از آمار و ارقام و چندین جمله که دلایل انتخابشان را شرح میدهد:
حسین طیبی
هیچ فوتسالیستی در سال گذشته به اندازه حسین طیبی موفق به گلزنی نشده است. همانطور که هیچ ورزشکار ایرانی در اروپا افتخارات او را ندارد. طیبی یک فصل باشگاهی دیگر را بدون قهرمانی سپری کرد، اما با عملکرد جادوییاش به تاریکترین روزهای کهکشانیها رنگ و لعاب بخشید. در برههای از تاریخ بازی که سیستم و تاکتیکها، درخشش فردی را خفه میکنند، نبوغ منحصر به فرد و تأثیرگذار او، به تیم ملی کمک کرد تا یک سال رویایی را با دو قهرمانی در عربستان و اندونزی رقم بزند. سالنیبازان خیلی کمی در تاریخ وجود داشتهاند که با استعداد خاصی در دریبلینگ، گلزنی، سرعت، شوتزنی و خلاقیت، لحظاتی از نبوغ را خلق کنند؛ طیبی هم جزو همین دسته از بازیکنان بوده است. میگویند مربیان همچنان کشف نکردهاند که او چگونه مهارت جادو با توپ را آموخته است.
سعید احمدعباسی
ماشین گلزنی فوتسال، فصل گذشته را پس از رهایی از بند مصدومیت آغاز کرد که با اُفتهایی همراه بود. اما سعید به سرعت اوج گرفت و همزمان یک گلساز ماهر و یک مهاجم مرگبار شد. او تنها بازیکن ایرانیای به شمار میرود که روی هوا و زمین خطرناک است و تمامی گلهایش شایستگی دریافت جایزه بهترین گل را دارند. به خصوص که گل آکروباتیک مقابل ازبکستان به شکلی به ثمر رسید که تنها سعید توانایی خلق چنین اثر هنری را داشت. به رغم اینکه فیزیک سنگینی دارد، چابک و سریع است و ظاهراً از بتن ساخته شده است. مهاجمی که لرزه بر اندام هر مدافعی میاندازد و اکثریت توپهای زیرپای خود را به گل تبدیل میکند.
سالار آقاپور
جوانترین برنده توپ طلای فوتسال آسیا و تنها ایرانیای که جایزه پسر طلایی فوتسال جهان را بدست آورده. ظرافت فنی، حرکات برازنده، تخیل و خونسردی، سالار را «نور» نسل جدید کرده و به نظر میرسد در پایان دوران حرفهای خود از تمامی آمار و رکوردها عبور کرده باشد. ستارهای که از معمولیترین لحظات بازی، موقعیت خطرناک و گلزنی میسازد و بازی را به کلی متحول میکند. او با ترفند دریبلینگ که فوتسالیها آن را «لِی» مینامند، هر مدافعی را غرق تکنیک و شوکهای خود میکند. تماشای پیشرفت سالار در این سن شگفتانگیز بوده است. کمتر بازیکنی به اندازه این بازیکن ۲۶ ساله میتواند در گلها تاثیرگذار باشد و در تاریخ فوتسال ایران اسمی برای خود دست و پا کند.
محمدحسین درخشانی
عقبگیر ثابت تیم ملی مانند سایر گزینهها که از گلزنان بالفطره هستند، در صدر اخبار قرار ندارد اما مهمترین بازیکن تیم باشگاهی و ملی است. او به عنوان قلب تپنده سیستمها شناخته میشود و وظیفه پخش و تصاحب توپ را برعهده دارد که به مربیان کمک میکند تا در تاکتیک انعطاف پذیری بیشتری داشته باشند. او یک اتاق کنترل است که در دفاع با صلابت و در حملات زهردار نشان داده است. با این حال، همه تواناییهای او در پشت صحنه نیست و در آمار عینی نیز عالی بوده است. او با ارسال ۱۸ پاس گل، خلاقترین بازیکن قهرمان لیگ هم لقب گرفته است. زمانی که درخشانی در زمین مسابقه حضور ندارد، اهمیتش بیشتر از زمان بازی جلب نظر میکند. بدون شک، درخشانی از بهترین عقبگیر های تاریخ فوتسال ایران به شمار میرود.
بهروز عظیمی
او به عنوان یک فوتسالیست دهه هشتادی، استانداردهایی را تعیین کرده که هیچکدام از بازیکنان این نسل نمیتوانند به آنها نزدیک شوند. وقتی بازی او را تماشا میکنید، گویا از هر اسطورهای در پست رأس، توانایی و قدرتی را به ارث برده. انگار یک محصول نهایی توسعهیافته ترکیب شده است. بهروز با وجود یک فصل پرحاشیه در تیم باشگاهی، آمار کلی شگفت انگیزی ارائه داد و انتظار میرود بیش از یک دهه دیگر در صحنه بزرگ به خودنمایی و درخشش ادامه بدهد. یک حملکننده توپ قوی با ضربات دقیق در چارچوب که او را زهرآلودترین مهاجم عصر فعلی تبدیل کرده است. از همان جرقههایی خواهد بود که وقتی بازی در لبه تیغ است به آن نیاز دارید و در لحظهای تفاوتها را رقم میزند.
