زجر سه ساله بارسلونا بالاخره تمام شد

به گزارش "ورزش سه"، چشم‌انداز چقدر سریع تغییر می‌کند. ۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، بارسلونا از اقدام خوان لاپورتا برای جذب اوریول رومئو، محصول آکادمی باشگاه که به خیرونا رفته و درخشان ظاهر شده بود، به وجد آمد. 

جدایی تلخ بوسکتس، مخالفت ویارئال با انتقال پارخو که گزینه اصلی جانشینی این اسطوره بود و مشکلات مالی، ژاوی را مجبور کرد تا روی هافبک متولد تاراگونا دست بگذارد. او با ۳٫۴ میلیون یورو گزینه‌ای ارزان و کارآمد بود؛ نخستین قدم از هشت اقدامی که برای پر کردن خلائی بزرگ برداشته شد؛ خلائی که سه سال بعد، حتی بدون نیاز به بازی، تنها با آمدن رودری بسته شده است.

یافتن گزینه مناسب در این پست، یکی از دغدغه‌های اصلی باشگاه در این مدت بود؛ پستی که نماد سبک لاماسیا و ریتم‌دهنده بازی تیم است. بوسکتس نه به خاطر افت، بلکه برای پیوستن به مسی راهی میامی شد. 

بوسکتس در آخرین فصلش ششمین بازیکن از حیث دقایق بازی تیم بود. باشگاه برای یافتن جانشین او گزینه‌های مختلفی را بررسی کرد؛ از تلاش با بودجه محدود برای جذب زوبیمندی، کیمیش یا لوسلسو گرفته تا گزینه‌های پرریسکی مثل آلیکس گارسیا یا فرسنِدا.

اما ژاوی که در فصل ۱۱-۲۰۱۰ با اوریول رومئو هم‌بازی بود، پیشنهادهای جذاب‌تری مثل ادرسون از آتالانتا را رد کرد و به سراغ محصول آکادمی رفت؛ حتی با اینکه خود بازیکن هم تصوری از این نقش نداشت. او دو سال قبل گفته بود: «نمی‌توانم در بارسای ژاوی بازی کنم. اگر در آن سطح بودم، تا الان دعوت شده بودم.» او پس از پیوستن نیز گفت: «پر کردن جای خالی بوسکتس یک چالش است.»

انتقال اوریول رومئو با امضای قرارداد سه ساله انجام شد، اما او در فصل ۲۴-۲۰۲۳ کمتر از حد انتظار بازی کرد: ۱۴۳۵ دقیقه در ۳۷ مسابقه. او با وجود شروع فیکس، پس از سه ماه زیر سوال رفت و در نهایت نوزدهمین بازیکن پرکاربرد تیم شد.

این عملکرد برخی از نقاط ضعف او را نشان داد؛ نقاط ضعفی که خودش سال‌ها قبل در پادکست «لا سوتانا» به آن‌ها اشاره کرده بود: «وقتی بازی‌هایم را تحلیل می‌کردم، متوجه شدم از دقیقه ۶۰ به بعد دو یا سه توپ بی‌دلیل از دست می‌دهم. یاد سبک بازی ژاوی افتادم و به او پیام دادم تا راهنمایی‌ام کند. او پاسخ داد هنگام بازی از از دست دادن توپ متنفر بود و همین حس به او کمک می‌کرد.»

پس از آن فصل پرفشار، اوریول به خیرونا بازگشت، اما شرایط مثل قبل نشد. او سپس به ساوتهمپتون رفت و در حال حاضر در اویسپا فوکوئوکا در ژاپن، دور از سطح اول فوتبال بازی می‌کند.

حفره بزرگ

سایه بوسکتس همچنان بر فراز بارسلونا سنگینی می‌کرد؛ مشکلی که تیم ملی اسپانیا با اعتماد دلافوئنته به رودری از لیگ ملت‌های ۲۰۲۳ تا یورو ۲۰۲۴ و جام جهانی آن را حل کرده بود. ژاوی بدون رومئو، به هوش گوندوغان متوسل شد. در برخی مسابقات نیز مجبور شد دی یونگ را به عقب ببرد، هرچند شعاع حرکتی بالای او باعث می‌شد از نقش یک هافبک دفاعی تخصصی فاصله بگیرد.

سرمربی که از عدم ثبات در نتایج و نداشتن قدرت رقابت در لیگ قهرمانان کلافه شده بود، دست به آزمایش‌های بیشتری زد؛ چند روز از سرجی روبرتو استفاده کرد و روزهای دیگر، هر زمان که نیاز به اقتدار، بازی محکم و یک سد دفاعی بود، به سراغ کریستنسن رفت که یک مدافع وسط ذاتی است.

 یافتن راه حل برای ژاوی آن‌قدر دشوار بود که سیستم 3-3-4 را که نماد و اصالت بارسلونا محسوب می‌شد تغییر داد تا ترکیب‌های دیگری را با دو هافبک دفاعی امتحان کند بلکه اوضاع را نجات دهد. اما بی‌فایده بود. شانسی در کار نبود و ثبات به دست نیامد. در میان شایعات استعفا، تمدیدهای بی‌ارزش روی کاغذ و حاشیه‌های فراوان، ژاوی در نهایت از در پشتی رفت تا دوباره به سایه برگردد؛ سایه‌ای که اکنون برای پذیرش پروژه تیم ملی هلند از آن خارج شده است.

آمدن هانسی فلیک در سال ۲۰۲۴ با آزمون و خطاهای بیشتری در خط هافبک همراه شد؛ آن هم در حالی که بوسکتس، که بسیار جایش خالی بود، همچنان با پیراهنی دیگر، هم‌تیمی‌هایی دیگر و ریتمی متفاوت در آمریکا کلاس درس برگزار می‌کرد. سرمربی آلمانی چراغ سبز انتقال قرضی اوریول رومئو به خیرونا را نشان داد و اعتماد خود را به دی یونگ تجدید کرد؛ بازیکنی که بار دیگر یک گام به جلو برداشت تا خود را به عنوان گزینه اصلی پیش روی مدافعان مطرح کند. 

البته او در این راه از کمک ارزشمند پدری برای بازیسازی از عقب و پوشش فضاهایی بهره می‌برد که زمانی بوسکتس با دو برابر تفکر و نصف جابجایی آن‌ها را پر می‌کرد. با این حال، این هم کافی نبود و طرح تیم به دلیل مصدومیت‌های زیاد فروپاشید. بنابراین، از روی اعتقاد و البته نیاز، دو محصول جدید آکادمی یعنی کاسادو (که با ژاوی اولین بازی خود را انجام داد) و برنال وارد میدان شدند. حتی با این وجود، فلیک در برخی روزها اریک را که پس از دوران سربازی‌اش در ژیرونا به اوج رسیده و بازگشته بود، فدا کرد تا به خط هافبک استحکام ببخشد.

و این وضعیت تا همین تابستان جدید ادامه داشت؛ تابستانی که بارسلونا تصمیم گرفت دیگر هرگز در پست هافبک دفاعی زجر نکشد. آن‌ها رودری 30 ساله را به خدمت گرفته‌اند، برنال را (فعلاً) تا سال ۲۰۲۹ در اختیار دارند، همواره روی دی یونگ حساب باز می‌کنند، پشتیبانی اریک را برای شرایط اضطراری دارند و اصیل‌ترین نسخه بوسکتس را دوباره به دست آورده‌اند تا در آکادمی با دقت و ظرافت از نحوه ساخت آینده‌دارترین نسخه‌ها مراقبت کند.