بررسی پُرستاره‌ترین دیدار لیگ: پات مثل شطرنج

به گزارش ورزش سه، جدال خبرساز، تماشایی و جنجالی هفته دوم لیگ برتر بین گیتی پسند اصفهان و گهر زمین سیرجان که پانزده ملی‌پوش مطرح در زمین به میدان رفتند، با تساوی سه بر سه پایان رسید تا تمامی این هیاهوها در یک هفته گذشته، تنها یک امتیاز برای دو باشگاه مدعی قهرمانی به همراه داشته باشد. گیتی پسند با سوپرگل سعید احمدعباسی بازی را پیش افتاد، اما در پایان تیمی بود که از شکست گریخت و روند شکست ناپذیری در خانه و مقابل گهر زمین سیرجان را حفظ کرد. در نقطه مقابل، گهر زمین که به دنبال شکست طلسم گیتی پسند بود، در لحظات پایانی با یک پنالتی اشتباه، برتری خود را از دست داد.

این مسابقه، علاوه بر نکات تاریک از جمله درگیری و تنش در پایان مسابقه، نقاط عطفی را هم داشت. جدال جذابی که طرفداران حاضر در سالن و بینندگان تلویزیونی را از وقتی که برای تماشای بازی گذاشته بودند، ناامید نکرد.

با این حال، این مسابقه از دریچه آمار و ارقام و تحلیل، پرده‌های دیگری هم داشته است که چهار مربی بزرگ و برجسته فوتسال ایران به عنوان کارشناس ورزش سه، به نکات تاکتیکی و حواشی آن پرداخته‌اند.

در ادامه نظرات کارشناسان ورزش سه در خصوص بازی گیتی پسند و گهر زمین سیرجان خواهید خواند:

* سیدمحمد ناظم الشریعه
در ابتدا توقع داشتم که وضعیت و شکل بازی بسیار بهتر باشد. دلایل مشخصی هم دارد؛ از لحاظ حساسیت و سوای آنچه که بین خودشان (بازیکنان و کادرفنی) است، این مسابقه چندان هم حساس نبود. چراکه هفته دوم لیگ بود و بازی های زیادی باقی مانده و تیم‌ها امتیازات زیادی از دست می‌دهند. پس این مسابقه، در قهرمانی تعیین کننده نخواهد بود و همانند همه بازی‌های لیگ امتیازات مشخصی دارد. اما یک طرف زمین، قهرمان سه دوره گذشته حضور داشت و شرایط مطلوبی هم دارد. گیتی پسند به خصوص در نیمه اول که به واسطه بازیکنان جوان و با کیفیتی که در اختیار داشت، سرعت انتقال این تیم بسیار بهتر بود و شرایط برای گلزنی محیا تر شده بود. اما در نیمه دوم، افت کردند و شیرازه کار از دست گیتی پسند دررفت. به نظر بنده، تنها نقطه عطف گیتی پسند، انتقال سریع بود. در کل نیمه اول به هیچ عنوان، تماشایی نبود بسیار راکت و معمولی دنبال شد و دو تیم شرایط خوبی را نداشتند. خیلی بازی را بزرگ تصور می‌کردند و استرس و تنش کاملا مشخص بود. در نیمه دوم، اگر تغییری در روند بازی به وجود آمد، به دلیل گل‌های ناگهانی بود و به رغم تمامی شایستگی که مربیان دو تیم دارند، اما موفق نشدند کارهای تاکتیکی خود را به اجرا بگذارند و بدون شک، خواسته‌های آن‌ها در زمین انجام نشد. متاسفانه تمامی بازی بر اساس خلاقیت‌های فردی بازیکنان به جلو می رفت و ایجاد برتری در حملات با دریبل‌های پیاپی بود. 

شاید به این دلیل بود که در تیم ملی هم چون بازیکنان بیشتر با خلاقیت فردی بازی می‌کنند تا تاکتیک، در این بازی هم بازیکنان به این سمت رفتند. اگرچه بازیکنان همدیگر را بسته بودند و همین موضوع باعث شد که اشتباهات زیادی در زمین تکرار شود و تعداد پاس‌ها نیز کاهش پیدا کند. به نظر من، تنها نکته مثبت این مسابقه، از شش گل بازی، سه گل از کارهای ایستگاهی زده شد. ضمن اینکه از ۲۸ ضربه اوت و کرنر، این تعداد گل به ثمر رسیده. در کل به هر دو تیم خسته نباشید می‌گویم، اما آن‌ها می‌توانستند بازی بهتری را ارائه بدهند تا الهام بخش مربیان و بازیکنان جوان باشند.

* جواد اصغری مقدم 
در شروع بازی هر دو تیم بسیار محتاط بودند و آنچه که انتظار می‌رفت، خوب بازی نکردند. تعداد پاس‌ها در حفظ توپ به چهار نمی رسید و این یک ایراد بسیار بزرگ خواهد بود. آنچه بدیهی بود، اولویت هر دو تیم بسته نگه داشتن دروازه بود و تلاش می‌کردند گلی را دریافت نکنند‌. بعد از گلی که توسط سعید احمدعباسی به ثمر رسید، هیجان بازی بالا رفت و کمی به تعداد موقعیت‌ها اضافه شد. در مجموع هر چه از زمان بازی که گذشت، عملکرد دو تیم در بخش هجومی بهتر شد و روند بهتری به خود گرفت. مسابقه سنگینی بود و هر دو تیم که از مدعیان قهرمانی به شمار می‌روند، سعی داشتند که بازی را بدون باخت پشت سر بگذارند. این دیدار دو ایراد بزرگ داشت. یک؛ تعداد پاس‌ها پایین بود و در مالکیت توپ ضعیف بودند. انتظار می‌رفت وقتی دو تیم پرستاره، هر روز به صورت مداوم در حال تمرین هستند و از تجربه زیادی برخوردارند، باید در پاس‌ها و مالکیت توپ بهتر می‌کردند. دو تیم بیشتر با پاس‌های بلند، توپ را از دروازه خودی دور می‌کردند تا اشتباه کمتری داشته باشند.

این موضوع باعث می‌شد که ترس به ریسک غلبه کند و برای حمله چندان شناور بازی نکنند. در فوتبال، تیم‌ها از دروازه‌بان شروع می‌کنند و از دفاع بازیسازی را انجام می‌دهند. اما متاسفانه در فوتسال ایران، این اتفاق بسیار کمتر رخ می‌دهد و سعی می‌شود توپ را از دروازه دور نگه دارند. معمولا با بازیکنان رأس بازی می‌کنند و در نهایت تمرکز روی اوت و کرنر دارند. ایراد دوم، وقتی با گلر بازی می‌کردند، دروازه‌بان هم به صورت مشابه به پاس های بلند روی می‌آورد. در حالی که بازی با گلر یک آپشن برای حمله و فرار از پرس است و باید روی زمین بازی کند، اما گلر هم در اکثر مواقع زیر توپ می‌زد و در ساده ترین شکل، حتی به رأس هم توپ نمی‌رساند. در مجموع بازی خوبی بود و گل‌هایی که به ثمر رسید، به خصوص در نیمه دوم، روند بازی را بهتر کرد و بنده فکر می‌کنم نتیجه تساوی عادلانه بود. امیدوارم که بازی‌های بهتری را در لیگ شاهد باشیم و کیفیت مسابقات بیشتر شود.

* مجید مرتضایی 
هماهنگی بین حسین طیبی و مسلم اولاد قباد در تیم گهر زمین سیرجان و در بخش حمله بسیار تأثیرگذار بود. در بازی گذشته و خیلی از بازی‌های لیگ و ملی، بین این دو بازیکن تله‌پاتی خاصی وجود دارد و زمینه گلزنی را فراهم می‌کنند. اما در بخش دیگر، امیرحسین غلامی که از پدیده‌های فوتسال ایران است و در این بازی بسیار موثر ظاهر شد، در فاز تدافعی بسیار مطلوب بازی کرد و همچنین یکی از گل‌ها را با ضربه‌ای زیبا به ثمر رساند و این نشان دهنده این است که یک عقب‌گیر باهوش به تیم ملی اضافه شده است. از طرفی دیگر باقر محمدی با توجه به اینکه سه سال برای تیم گیتی پسند به میدان رفته بود و حالا مقابل تیم سابقش قرار گرفته بود، یک مقدار در حواشی بازی تاثیرگذار بود. سبک گلری‌‌ای که از او در تیم ملی و باشگاهی دیده بودیم، با عملکردش در این مسابقه متفاوت بود. او گلری شوت‌گیر است و کم گل می‌خورد اما در این بازی خیلی معمولی بود و عکس‌العمل‌های خوبی نداشت. البته هر دو گلر روز خوبی را سپری نکردند. محمدجواد صفری در تیم ملی افغانستان بازی با پای فوق العاده ای دارد، اما در گیتی پسند یا خودش نتوانسته از قابلیت‌هایش استفاده کند، برای پاس‌های کناری بیشتر یا اینکه توسط مربیان محدود شده است. البته او چندین مرتبه پا به توپ شد و خلق موقعیت کرد، اما در بازی با گهر زمین از توانایی‌های خود بهره چندانی نبرد. 

در تیم گیتی پسند، سوای تجربه بازیکنان بسیار خوبی چون سعید احمدعباسی و محمدحسین درخشانی، غیبت مهدی کریمی به دلیل محرومیت خیلی مشهود بود. هرچند که مسعود یوسف هم عملکرد بدی نداشت اما حضور کریمی می‌توانست به گیتی پسند خیلی کمک کند.‌ بنده فکر می‌کنم گیتی پسند در پست عقب‌گیر دچار مشکل شده است. به نظرم به غیر از محمدحسین درخشانی، گیتی پسند در فاز تدافعی و دفاع از رأس‌های حریف در بازی با گهر زمین مشکل داشت و بازیکنان تهاجمی حریف به راحتی بازی خود را انجام دادند و با مانعی مواجه نشدند. در مجموع بازی بسیار زیبایی بود. انگار یک مسابقه درون تیمی در تیم ملی برای انتخاب بازیکنان بود. مسابقه فشار بالایی و بازیکنان با حداکثر توان بازی کردند. این مسابقه یکی از هیجان انگیزترین بازی‌هایی بود که بنده در چند فصل اخیر دیده بودم.

* علی صانعی
در نیمه اول در فاز دفاع هر دو تیم پرس از یک سوم دفاعی تیم حریف را در دستور کار داشتند و بازی بسیار نزدیکی را شاهد بودیم که در نهایت گیتی پسند با یک ضربه اوت و شوت از راه دور احمد عباسی به گل رسیدند. در کل دو تیم بیشتر سعی می‌کردند با کمترین پاس به گل برسند و در اکثر مواقع عجولانه عمل کردند. در نیمه دوم با حملات گهر زمین شروع شد و بازیکنان آن‌ها با توجه به اینکه چندین سال است در کنار یکدیگر در رده باشگاهی و ملی بازی کرده‌اند، به خوبی با جابه‌جایی و چرخش‌های سریع همدیگر را پیدا می‌کردند و این نکته روی گل‌ها مشخص بود. این بازی نشان داد در بازی های بزرگ که کارهای دفاعی به خوبی انجام می شود نقش بازیکنان بزرگ و‌خلاق بسیار پر رنگ است و بازیکنان خلاق می توانند در لحظه نتایج بازی ها را مشخص کنند. ۲ پاس گل مسلم اولاد قباد، گل زیبای حسین طیبی، ۲ گل احمد عباسی و پاس گل زیبای اکرمی، از این نمونه بازیکنان هستند. با این حال، هر دو تیم با توجه به بازیکنان با کیفیت و ملی پوشی که دارند از شانس های اصلی قهرمانی هستند و با توجه به بازی های زیادی که باقی مانده، فرصت جبران امتیاز های از دست رفته را دارند و کادر فنی و‌ مدیریتی باشگاه‌ها باید آرامش را به تیم برگردانند تا با تمرکز روی بازی های آینده بتوانند بهترین نتایج را برای باشگاه رقم بزنند.