گلزن سه امتیازی آرنا تا شیراز دوید!

به گزارش "ورزش سه"، بعد از درخششی ویژه در فصل گذشته، نام احسان محروقی شاید به عنوان یکی از گمنام‌ترین ستاره‌های حاضر در اردوگاه تیم ملی در آستانه جام جهانی قرار گرفت. در نگاه اول هم اینطور تصور می‌شد که قلعه نویی قصد دارد این دیدگاه را شکل دهد که نگاهی کامل به لیگ و اتفاقات آن دارد. اما نزدیکان او گواهی می‌دهند که این بازیکن به واسطه نیاز تاکتیکی و شرایط فنی که به نمایش گذاشت، جزو نفرات قطعی اعزامی به جام جهانی 2026 محسوب می‌شد.

اما دنیا همانطور که برای احسان محرومی سرنوشتی ویژه، جذاب و کوتاه نوشته بود، به همان شکل هم به سمت تاریکی رفت. مصدومیت نابهنگام و از دست دادن اردوی پایانی و در نهایت خط خوردن از لیست جام جهانی. 

محروقی شیرازی الاصل که از شهر راز سقوط کرده و در ادامه منحل شده، به عنوان کشف جدید شمس آذر راهی قزوین شد، خیلی زود توانایی خود را به اثبات رساند تا حضور و خروجش به کمتر از چند ماه در این باشگاه بکشد. در کنار گل‌های حساس و نمایش فنی تحسین برانگیز، عملکرد او به شکلی بود که خیلی زود باشگاه شمس آذر را مجاب به جدایی‌اش کرد تا پیراهن فولاد را بر تن کند. این همان مسیری بود که شاید او در حد یک دونده سرعت آن را طی کرد تا به اوج برسد و در ادامه پیراهن تیم ملی را تصاحب کند. 

بخش تلخ ماجرا هم همان مصدومیت بدموقع پیش از جام جهانی بود؛ اما محروقی خیلی زود برخاست و توانست در فصل جدید هم مهره تاثیرگذار فولاد تحت هدایت حمید مطهری لقب گیرد. گل ثانیه پایانی او برابر فجرسپاسی در شیراز و جایی که خاطرات جان کندن برای رسیدن به قله را پشت سر گذاشته بود، نشان از یک هدف جدید می‌دهد. محروقی اینبار هم تیم ملی را نشانه رفته است، اینبار البته با وعده حضور در جام ملت‌ها!

برای بازیکنی که فولاد حاضر نشد رضایت‌نامه‌اش را به مقصد هیچ باشگاهی از جمله پرسپولیس بدهد، دستیابی دوباره به پیراهن تیم ملی یک هدف بزرگ محسوب می‌شود و شاید از این جهت خوش شانس باشد که هنوز پرونده او پیش امیر قلعه نویی باز است و تنها نیاز به تکرار موفقیت و درخشش دارد. 

برای فولاد، این برد می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای در جدول باشد. برای محروقی، گل فجرسپاسی یادآوری ساده‌ای بود از اینکه هنوز می‌تواند در لحظه‌های مهم تعیین‌کننده باشد. بازیکنی که فوتبال او را دیر کشف کرد، حالا دوباره دارد خودش را به بازی تحمیل می‌کند، این بار نه با وعده و هیاهو، بلکه با گل‌هایی که امتیاز می‌سازند.