نبرد رستگاری در مونیخ پس از دو بازی کابوس‌وار
هوی متال روی آلمان نشست: زنده باد کلوپ!
به گزارش ورزش سه، گذر از میان طوفان تردیدها و اعتراض‌های فراوان تا غرش شادی سکوهای آلیانتس آره‌نا؛ این بهترین خلاصه ممکن از دو بازی اول کلوپو روی نیمکت آلمان است. یورگن کلوپ پس از پشت سر گذاشتن روزهای تاریک شروع کارش، زیر فشار خردکننده رسانه‌ها تاب آورد و نخستین پیروزی دوران مربیگری خود در رده ملی دشت کرد. بامداد پنج‌شنبه در چارچوب رقابت‌های سطح اول لیگ ملت‌های اروپا، تیم ملی آلمان در ورزشگاه خانگی بایرن مونیخ به مصاف صربستان رفت و با ارائه یک نمایش حساب‌شده و بسته نگه داشتن دروازه‌اش، حریف را دو بر صفر شکست داد. با گلزنی پدیده‌ها و درخشش نسل نو، مانشافت با روزهای تلخ خداحافظی کرد.
این برد برای کلوپ و فوتبال آلمان فوق‌العاده حیاتی و روحیه‌بخش بود. سرمربی سابق لیورپول که در تابستان با انداختن ردای منجی بر دوش، هدایت تیم ملی را تحویل گرفت، با انتظارات بالایی روبرو شد؛ هواداران از او می‌‌خواستند با شیوه همیشگی یعنی گگن‌پرسینگ دیوانه‌وار و فوتبال سراسر تهاجمی، شکوه از دست رفته آلمان را احیا کند و به ناکامی‌های چند سال اخیر پایان بدهد.
ولی مسیر شروع کار او جهنمی واقعی بود؛ تساوی یک بر یک مقابل هلند و سپس باخت عجیب یک بر صفر مقابل یونان در دو هفته ابتدایی، ژرمن‌ها را بدون برد در قعر جدول قرار داده بود.
بلافاصله صدای اعتراض‌ها به اوج رسید: «آیا تاکتیک‌های کلوپ به درد بازی‌های ملی می‌خورد؟»، «مرد موفق لیگ برتر در فوتبال ملی سردرگم شده است؟» و «آیا فوتبال آلمان دیگر درمانی ندارد؟». زیر بار این تردیدها، نبرد خانگی مقابل صربستان که سه شکست پیاپی در کارنامه داشت، به یک بازی مرگ و زندگی تبدیل شد؛ مسابقه‌ای که پیروزی در آن راه فرار از بحران بود و شکست می‌توانست پروژه نوپای او را از هم بپاشاند.
در بحبوحه این فشار سنگین، ستاره‌های جوان آلمان دست به کار شدند و با کیفیتی مثال‌زدنی استعداد خود را نشان دادند تا تیم و سرمربی‌‌شان را از زیر آوار فشار بیرون بکشند. آلمان در طول نود دقیقه کاملاً طبق افکار فوتبالی کلوپ بازی کرد؛ پرس از بالا با تمام قوا، ضرباهنگ تند در حمله و دفاع، فشار بی‌امان روی حریف و در دست گرفتن نبض مسابقه که تصویر کسل‌کننده و سنگین دو بازی قبل را کاملاً پاک کرد.
در نیمه اول موج حملات آلمان پی‌درپی از راه رسید؛ ضربه سر خطرناک نیک وولتماده در آستانه باز کردن دروازه مهار شد و کمی بعد فلوریان ویرتز با یک دریبل تماشایی خط دفاعی حریف را به هم ریخت، اما ضربه نهایی‌اش به تیر عمودی دروازه اصابت کرد.
فرصت‌ها نصیب بازیکنانی می‌شود که تا آخرین نفس دست از تلاش برنمی‌دارند. در دقیقه ۳۹ قفل دروازه صربستان سرانجام باز شد؛ توپی که با شوت ویرتز به تیرک خورده بود برگشت داده شد و تام بیشوف با استارت سریع خود را به تیر دوم رساند و شوتی محکم روانه دروازه کرد تا حساب کار یک بر صفر شود. این گل نه فقط گل اول بازی، بلکه نخستین گل ملی بیشوف در ترکیب تیم بزرگسالان آلمان به شمار می‌رفت؛ پدیده جوانی که با همین ضربه نامش را سر زبان‌ها انداخت و مسیر برد را هموار کرد.
با شروع نیمه دوم، آلمان دست از حمله نکشید و به فشار روی دفاع متراکم صرب‌ها ادامه داد. وولتماده یک فرصت دیگر را با ضربه‌ای آرام از دست داد، اما عطش تیم فروکش نکرد. در دقیقه ۶۱ ماکسیمیلیان میتلشتات با یک پاس کات‌بک و زمینی توپ را به محوطه رساند تا ویرتز، ستاره اصلی ژرمن‌ها، با آرامش کامل و بدون توجه به مدافعان حریف توپ را به گوشه دروازه بفرستد و با نتیجه دو بر صفر خیال همه را راحت کند.
کلوپ با این برد طلسم ناکامی ابتدای کارش را باطل کرد. این نخستین پیروزی رسمی او روی نیمکت مانشافت بود که بار سنگین رسانه‌ها را از روی دوشش برداشت تا مسیرش در تیم ملی روی ریل درست بیفتد. سرمربی آلمان پس از بازی با صراحت اعلام کرد تلاش و جنگندگی بازیکنانش نقص نداشت و این همان چهره‌ای است که باید از آلمان در مسابقات آینده دیده شود.
دست‌آورد دوم، شکل‌گیری واقعی طوفانی از جوانان بود که امیدها را زنده کرد. هر دو گل بازی را مهره‌های جوان به ثمر رساندند؛ گل اول ملی برای بیشوف، نمایش مسلط و درخشان ویرتز در دو فاز حمله و دفاع، و شجاعت نسل تازه‌ای که برنامه‌های کلوپ را با تعهد کامل در زمین پیاده کردند. تیمی که پیش از این با بحران کمبود مهره و فاصله بین نسلی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، با خیزش این بازیکنان آینده‌دار صاحب پشتوانه‌ای مطمئن شده است که آمده تا پرچم تیم ملی را به دوش بکشد.
نکته سوم، نشستن سبک بازی موردنظر کلوپو روی چمن و بازگشت روحیه سرسخت سنتی آلمان بود. ژرمن‌ها در طول مسابقه پرسینگ منظمی را به نمایش گذاشتند، چرخش توپ را سرعت بخشیدند و در برابر بازی بسته حریف با حوصله رخنه کردند تا هم دروازه خود را بسته نگه دارند و هم موقعیت‌های گلزنی پرشماری خلق کنند. کسانی که بازی را با دقت و با دید فنی دیدند تایید می‌کنند که شلختگی و سردرگمی قبلی جای خود را به انضباط و سلطه ژرمن‌ها داده بود. این دقیقا همان چیزی بود که مانشافت و دنیای فوتبال از کلوپ انتظار داشت.
