به کدام دلیل و چرا؟
عفو بی قید و شرط رونالدو! یک تبعیض آشکار
به گزارش "ورزش سه، کاترینا پریرا در روزنامه آبولا می‌نویسد، پدرو پروئنسا این بار نتوانست از روبه‌رو شدن با خبرنگاران طفره برود و ناچار شد درباره جنجالی‌ترین پرونده روز اظهارنظر کند. او خواستار آرامش شده است، اما آیا این دعوت به آرامش، ژرژ ژسوس و کریستیانو رونالدو را هم در بر می‌گیرد؟
هنوز میزان محرومیت مشخص نشده، اما پروئنسا موضع خود را علنی کرده است؛ کاپیتانی که اردوی تیم ملی را به دلیل نشنیدن حرف‌های دلخواهش از سرمربی ترک کرد، باید در نوامبر برگردد.
رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال ساعاتی پس از اعلام باز شدن پرونده انضباطی فوری علیه کریستیانو رونالدو، صراحتاً گفت: «این موضوع کل مجموعه شامل فدراسیون، رئیس، سرمربی، کاپیتان و بازیکنان را در بر می‌گیرد. همه، بدون استثنا، می‌خواهیم در نوامبر دوباره کنار یکدیگر باشیم.» این پرونده انضباطی آن‌قدر فوری اعلام شد که گویی پیش از بررسی مختومه شده است.
پرتغال در نوامبر دو مسابقه برابر ولز و دانمارک پیش رو دارد، در حالی که صعود این تیم به مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ ملت‌ها قطعی شده است. این مقطع بهترین فرصت برای میدان دادن به بازیکنانی با دقایق بازی کمتر است که باید توانایی‌های خود را به ژرژ ژسوس ثابت کنند؛ مهره‌هایی نظیر رونالدو. اگر خواسته پروئنسا عملی شود، کل تنبیه رونالدو فقط بازتاب رفتارش در رسانه‌های جهان خواهد بود و بس.
در همین حال، کاپیتان پرتغال جمعه گذشته در ترکیب النصر به میدان رفت و یک گل به ثمر رساند. صفحات رسمی فدراسیون فوتبال پرتغال بلافاصله این گل را جشن گرفتند، گویی هیچ اتفاقی رخ نداده است.
جالب اینجاست که سامو کاستا، دیگر ملی‌پوش پرتغالی حاضر در جام جهانی گذشته که ژرژ ژسوس هنوز او را دعوت نکرده، در همان دیدار گلزنی کرد اما فدراسیون هیچ واکنشی نشان نداد. آیا این قانون تساوی برای همه، بدون استثنا صدق می‌کند؟
از نظر پروئنسا، حفظ آرامش اولویت اصلی است. با این حال، آرامش مد نظر او یک پرسش بزرگ ایجاد می‌کند؛ آیا این آرامش شامل ژرژ ژسوس هم می‌شود که در نوامبر بدون هماهنگی قبلی روبه‌روی خبرنگاران می‌نشیند؟ و آیا شامل رونالدو می‌شود که بیانیه‌ها و حامیانش سرمربی تیم ملی را هدف حملات تند قرار داده‌اند؟ یا اینکه این صلح و آرامش اجباری تنها برای دیگران بدون استثنا اعتبار دارد؟
