فرمول مورینیو: با کابوست روبرو بشو!

به گزارش ورزش سه، ژوزه مورینیو بعد از سالها به عنوان سرمربی رئال مادرید فردا در ورزشگاه نوکمپ مقابل بارسلونا قرار می‌گیرد. کسی نیست که نداند این مسابقه‌ برای مورینیو یادآور یکی از تلخ‌ترین شب‌های دوران مربیگری‌اش است. هر بارسایی‌ای این را می‌داند چرا که بارها و بارها برای کری‌خواندن با رقبای رئالی‌اش به آن مسابقه برگشته است. آن شب ژوزه مورینیوی در اوج، آقای خاصِ کاریزماتیک در اوج دوران حرفه‌ایش برای اولین بار ال‌کلاسیکو را تجربه کرد و بعد از بازی با خودش گفت کاش هرگز تجربه‌اش نکرده بود! خود مورینیو بعدها گفت که شکست ۵-۰ مقابل تیم پپ گواردیولا «بدترین شکست دوران حرفه‌ای» او بوده است.

ژوزه مورینیو فردا برای چهارمین بار درحالیکه تایتل سرمربی رئال مادرید کنار اسمش قرار می‌گیرد مقابل بارسلونا می‌ایستد. هر مربی‌ای که خاطره تلخی از یک دربی (ال‌کلاسیکو با اینکه بین تیم دو شهر نیست ولی واقعا دربی است، حساس‌تر از هر دربی دیگری در دنیا، دربی یک کشور و شاید بتوان با اغماض‌ گفت پرتنش‌ترین و یکی از پربیننده‌ترین و پر کری‌ترین بازیهای دنیای فوتبال)، هر مربی‌ای که خاطره تلخی از یک دربی دارد دوست دارد سالها بعد که فرصت ایستادن کنار خط در همان دربی را پیدا می‌کند انتقام بگیرد. بدون شک آقای خاص به دنبال گرفتن انتقام آن باخت 5-0 است. ولی با توجه به قدرت این روزهای بارسای هانسی فلیک آقای خاص احتمالا انتظار ندارد که آن نتیجه را برعکس تکرار کند. مورینیو هر چقدر که پرشور باشد مربی‌ای واقع‌بین است.

آن شب که مورینیو دوست دارد هرگز در خاطره‌اش نمی‌ماند 29 نوامبر ۲۰۱۰ بود. رئال مادرید در هفته سیزدهم لالیگا راهی نوکمپ شد. تیم مورینیو در آن فصل در ۱۲ هفته ابتدایی شکست نخورده بود و مورینیو از زمان حضور در مادرید در همه رقابتها در هیچ مسابقه‌ای طعم گس شکست را نچشیده بود. اما آن شب همه‌چیز در ۹۰ دقیقه فرو ریخت.

بارسلونا خیلی زود کنترل مسابقه را در دست گرفت. ژاوی هرناندز در دقیقه ۱۰ گل اول را زد و هشت دقیقه بعد، پدرو رودریگز اختلاف را دو برابر کرد. بارسایی‌ها مقابل چشم‌های عصبانی و قرمز شده مورینیو با برتری دو گله به رختکن رفتند.

آقای خاص در رختکن هر چه از نظر تجربه مدیریت بازیکنان در چنته داشت رو کرد تا وضعیت تیمش را در نیمه دوم تغییر دهد. مورینیو از نظر تاکتیکی هم تلاش کرد بارسا را متوقف کند و با ورود لاسانا دیارا به جای مسعود اوزیل شرایط را تغییر دهد، اما این تعویض هم نتوانست جریان بازی را عوض کند.

بارسا دست از حمله نکشید و در نیمه دوم نوبت داوید ویا بود که در فاصله تنها سه دقیقه، دو بار دروازه ایکر کاسیاس را باز کند. ویا در دقیقه ۵۵ و سپس در دقیقه ۵۸ گل زد. و نکته جالب که مسی‌فن‌ها حتما به ذکر آن علاقه زیادی دارند اینکه هر دو بار لیونل مسی در نقش سازنده ظاهر شد. جشنواره گل بارسلونا در دقیقه اول وقت‌های تلف‌شده با گل جفرن سوارز کامل شد و بارسایی‌ها درحالیکه از شادی در پوست خودشان نمی‌گنجیدند روی تابلوی نوکمپ نتیجه باورنکردنی 5-0 را دیدند.

حالا که بازی را مرور کردیم به جا است نگاهی هم به آمار بیندازیم. آمار مسابقه تصویری روشن است از یک بازی کاملاً یک‌طرفه. بارسلونا ۶۶ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و رئال مادرید تنها ۳۴ درصد از زمان بازی صاحب توپ بود. شاگردان پپ ۱۵ شوت زدند، و رئالِ مورینیو تنها پنج بار اقدام به شوتزنی کرد. از این تعداد، شش شوت بارسا در چارچوب بود و سهم رئال فقط دو شوت.

رئالی‌ها همه کلافه بودند. قیافه ژوزه در کنار خط ما ایرانی‌ها را به یاد این ضرب‌المثل می‌انداخت: رنگ رخساره خبر می‌دهد از سر درون!

سرخیو راموس تندخو در این دقایق که تیمش 5-0 عقب افتاده بود کنترلش را از دست داد و به دلیل درگیری با کارلس پویول از زمین اخراج شد. مورینیو اگر آن شب بازیکن بود احتمالا مثل راموس درگیر شده و اخراج شده بود.

مورینیو از مسابقه تلاش نکرد واقعیت را انکار کند. نه خبری از پرینت گرفتن صحنه‌های جنجالی بود و نه آن زمان چیزی به اسم تلویزیون رئال مادرید وجود داشت. او برتری بارسلونا را پذیرفت و عملکرد تیم خودش را بسیار ضعیف دانست. مورینیو هم در آن شب از باخت 5-0 ال‌کلاسیکو به عنوان بدترین شکست دوران مربیگری‌اش یاد کرد و بعدها هم در چندین مصاحبه این را تکرار کرد.

۱۶ سال بعد، مورینیو بار دیگر در آستانه ال‌کلاسیکو قرار گرفته است. فردا نوکمپ میزبان این نبرد بزرگ خواهد بود و آقای خاص امیدوار است این بار داستان، پایان متفاوتی داشته باشد. شاید تا چند هفته قبل رئالی‌ها هم معتقد بودند که مورینیو نخواهد توانست. ولی بارسایی که بزرگ و غول‌پیکر به تصویر کشیده می‌شد مقابل پاری سن ژرمن مثل ورشوی بی‌دفاع بود مقابل ارتش تا بن دندان مسلح هیتلر. آنجا بود که رئالی‌ها و مورینیو برای اولین بار لبخند زدند. نه، این بارسا آنطورها که می‌گفتند غیر قابل بردن نیست. بلافاصله رئال در چمپیونزلیگ مقابل لایپزیش به میدان رفت. بله، رئالی‌ها هم می‌دانند که بایرن چند روز قبل‌تر شش گل به این لایپزیش زده بود ولی تیم مورینیو در بازی ما قبل کلاسیکو یک رئال دیگر نشان داد. تیمی ترسناک و پرعطش که موشک پشت موشک شلیک می‌کند و حریفش را چهار گله می‌کند. آقای خاص قطعا به گرفتن انتقام از بارسا فکر می‌کند، هر چند اگر 5 گله نباشد.