قهرمانی یا پایان همکاری؛
اوج بی‌رحمی پرسپولیس با سرمربی!
به گزارش ورزش سه، مصاحبه چند روز قبل مهدی تارتار جنجال‌های فراوانی را به همراه داشت و با واکنش‌های متفاوتی مواجه شد. این سرمربی ۵۳ ساله بعد از دیدار مقابل نساجی مدعی شد تیمش برای کسب قهرمانی به سه سال زمان نیاز دارد و البته او ۲۴ ساعت بعد تأکید کرد که از صحبت او برداشت اشتباهی شده و پرسپولیس در همین فصل با تمام توان به دنبال کسب عنوان قهرمانی خواهد بود.
اما فارغ از مصاحبه مهدی تارتار، مرور تاریخ بیانگر آن است که پرسپولیس به‌ندرت با مربیان خود بعد از ناکامی در کسب عنوان قهرمانی ادامه همکاری داشته است. البته این فرضیه در مورد مربیانی صدق می‌کند که از ابتدای فصل هدایت پرسپولیس را بر عهده داشتند و در طول تاریخ لیگ برتر، تنها سه نفر بعد از ناکامی در کسب عنوان قهرمانی، موفق به حفظ صندلی خود شده‌اند.
در واقع، در طول ۲۵ دوره برگزاری لیگ برتر، تنها در سه فصل پرسپولیس تصمیم به حفظ سرمربی خود در شرایطی گرفته که آن‌ها موفق به کسب عنوان قهرمانی نشده‌اند. اولین بار این اتفاق برای علی دایی و در لیگ سیزدهم رخ داد. پرسپولیس با شهریار در آن فصل و بعد از فولاد به مقام نایب‌قهرمانی بسنده کرد و آن‌ها سال بعدی را نیز با علی دایی آغاز کردند. اما نتایج پرسپولیس در هفته‌های ابتدایی خوب نبود و او در نهایت در هفته هفتم جای خود را به حمید درخشان داد.
اما دومین بار، این برانکو بود که در پایان فصل پانزدهم توانست جایگاه خود را در پرسپولیس حفظ کند. گرچه این سرمربی کروات در اواخر لیگ چهاردهم به رختکن پرسپولیس اضافه شد، اما او از ابتدای لیگ پانزدهم هدایت تیمش را بر عهده داشته و هواداران پرسپولیس نمایش آن فصل این تیم را یکی از بهترین عملکردهای تاریخ پرسپولیس توصیف می‌کنند. تیم تحت هدایت برانکو در آن فصل نمایشی چشم‌نواز و تماشایی داشت و تا هفته پایانی از بخت قابل توجهی برای کسب عنوان قهرمانی برخوردار بود.
اما آن‌ها در نهایت رقابت برای فتح جام را به استقلال خوزستان واگذار کرده و به علت تفاضل گل کمتر، در رتبه دوم قرار گرفتند. اما عملکرد تیم برانکو آن‌قدر خوب بود که حتی شایعه‌ای در خصوص تغییر کادر فنی در آن فصل مطرح نشد و در نهایت این سرمربی کروات در سه فصل بعدی توانست تیمش را به عنوان قهرمانی در لیگ برتر برساند.
اما این اتفاق در مورد یحیی گل‌محمدی و در پایان لیگ بیست‌ویکم نیز رخ داد. بعد از کسب دو عنوان قهرمانی در لیگ برتر، یحیی در لیگ بیست‌ویکم به عنوان دومی بسنده کرد و استقلال با فرهاد مجیدی در فصل بدون شکست، موفق به کسب عنوان قهرمانی شد. باشگاه پرسپولیس در آن مقطع تصمیم به تغییر کادر فنی نگرفت و البته مرور نتایج نشان می‌دهد که آن‌ها در آن دوره زمانی، تصمیمی معقولانه و منطقی را اتخاذ کردند.
تیم یحیی در فصل بعدی موفق به فتح سه‌گانه شد و قهرمانی لیگ برتر، جام حذفی و سوپرجام را از آن خود کرد. به غیر از این سه سرمربی، هیچ‌کس دیگری در تاریخ پرسپولیس و در مسابقات لیگ برتر، در سالی که از ابتدای فصل هدایت تیمش را بر عهده داشته و در پایان به عنوان قهرمانی نرسیده، کارش در این باشگاه ادامه نداده است. حتی سرمربی بزرگی مانند مصطفی دنیزلی نیز مغلوب این سیاست باشگاه پرسپولیس شده و علی پروین پرافتخار و بی‌رقیب نیز بعد از کسب عنوان سومی در لیگ دوم، جای خود را برای یک فصل به وینگو بگوویچ داد.
اما تیم تحت هدایت مهدی تارتار تا پایان هفته یازدهم موفق به قرار گرفتن در رتبه اول و تصاحب صدرنشینی شده است. بی‌تردید پرسپولیس یکی از مدعیان اصلی کسب عنوان قهرمانی محسوب می‌شود و آن‌ها تا هفته پایانی برای رسیدن به این هدف مبارزه خواهند کرد.
البته تیم تحت هدایت مهدی تارتار نیز در فصل جدید نمایشی چشم‌نواز و هجومی ارائه داده و از این نظر رضایت هواداران خود را جلب کرده است. به همین علت و در صورت ادامه این روند، ممکن است فارغ از نتیجه، شاهد استمرار حضور این سرمربی ۵۳ ساله روی نیمکت پرسپولیس در فصول بعد نیز باشیم؛ شبیه آنچه در لیگ پانزدهم برای برانکو رخ داد و پرسپولیس تحت هدایت این سرمربی کروات، علیرغم کسب رتبه نایب‌قهرمانی، ایستاده از سوی هواداران تشویق شد و در ادامه، روزگار درخشانی را در تاریخ این باشگاه رقم زد.
