حساب رسمی ورزش‌سه را در اینستاگرام دنبال کنید
کد خبر: 1510451/32 زمان: 14:51   1396/12/18 بازدید: 8,486

گفت و گو با مادرترین ورزشکار تاریخ ایران؛

تجربه عجیب المپیک و بچه شیرخوار

الهه احمدی قهرمان تیراندازی ایران و جهان در گفت و گویی مفصل از تجارب یک مادر ورزشکار در روزهای دوری از فرزند و حضور در رقابت های بزرگی مثل المپیک می گوید.

به گزارش "ورزش سه"، شبکه های اجتماعی و سایر رسانه ها طی دیروز و امروز تبدیل به تریبونی شده بودند تا ورزشکاران و دیگر اقشار مردم از مادران خود برای یک عمر تلاش و مهربانی تشکر کنند. مادرانی که زحماتی بسیاری برای فرزاندان خود کشیده اند و هر کسی به سهم خود می خواد تا سپاسگذار این محبت باشد. اما در این بین مادرانی ورزشکار بسیاری هستند که با شرایط سخت تمرینی و مسابقاتی مجبور به دوری های طولانی مدتی از فرزندان خود هستند و آنها مشکلات و سختی هایی متفاوت با سایر مادران دارند.


الهه احمدی بانوی تیرانداز ایران که مدال های آسیایی و جهانی او افتخارات زیادی را برای ورزش ایران به همراه داشت یکی از به یاد ماندنی ترین مادران تاریخ ورزش ایران است که تصاویر او و فرزندش بارها قلب تمام بیننده ها را تکان داده است. او در گفت و گویی با "ورزش سه" به مشکلات مادران ورزشکار و سختی هایی که آنها متحل می شوند می پردازد.


احمدی 2 المپیک گذشته را با این چالش رو به رو بوده است و در توضیح آن می گوید:« بعد از المپیک لندن من برای گذراندن دوران بارداری مدتی را از ورزش دور بودم و طبیعتا با افت رو به رو شدم. برای کسب سهمیه المپیک ریو مجبور به تلاش خیلی بیشتری بودم تا بتوانم هم افت گذشته را جبران کنم و هم در مسابقات موفق باشم. آن روزها مجبور بودم با بچه شیرخوار به تمرین بروم و تلاش زیادی برای حفظ تمرکز لازم داشته باشم. روزهای سخت تری بود که مجبور می شدم از فرزندم جدا شوم و او را پیش همسر و مادرم بگذارم تا به مسابقات بین المللی بروم. خیلی روزهای سختی برای خودم و خانواده ام بود که با کمک همدیگر از آن گذشتیم.»

 


او در ادامه گفت:« من وقتی برای کسب سهمیه المپیک ریو به مسابقات رفتم فرزندم تنها 4 ماه داشت و جدایی از او کار آسانی نبود. با این حال خوشبختانه موفق به کسب مدال و گرفتن سهمیه المپیک شدم. در ریو هم تمام تلاشم را کردم و با اختلافی کم از آن مقامی که توقع داشتم جا ماندم اما همین که عنوان گذشته ام را تکرار کردم برای من می توانست امیدبخش باشد.» 


او در مورد لقب "مادرترین ورزشکار تاریخ ایران" می گوید:« بسیاری فقط من مرا می بینند که بالاخره سختی هایی را متحمل می شوم که تحمل آن آسان نیست اما خانواده من برای کمک به شرایط زحمت زیادی می کشند. شاید مادر من بودن خودش یکی از سخت ترین مادری ها باشد تا در تمام این روزهای سخت من را حمایت کند. مادر من زحمت خیلی زیادی برای من و فرزندم همیشه کشید و در سخت ترین روزها اجازه نداد تا مشکلات بیش از اندازه برای ما دغدغه ایجاد کنند. همسر من هم همیشه این بار را روی دوش داشته است و خوشبختانه این همکاری و همدلی به ما این اجازه را داد تا در این مسیر سخت همچنان امیدوار باشیم.»

 


با تمام این مشکلات الهه احمدی باز هم برای حضور در المپیک تلاش خواهد کرد ؟ او در پاسخ به این سوال می گوید:«قطعا من تا زمانی که بتوانم رکورد بزنم برای به دست آوردن جسم المپیک که همان مدال است تلاش خواهم کرد. من به روح آن رسیده ام و همچنان تلاش می کنم تا پس از سال ها وقتی به عقب برمی گردم جایی برای ای کاش ها باقی نگذاشته باشم.»


حالا فرزند الهه احمدی پسری 5 ساله به نام "سید باور" است که دیگر به حرف آمده و دغدغه های خود را با مادر در میان می گذارد. احمدی در مورد مکالمات بین خودش و پسرش می گوید:« من حالا باید زمان بیشتر را اختصاص دهم به حرف زدن و قانع کردن پسرم برای زمان هایی که پیش او نیستم. بارها نتوانستم به زمان درست تمرینم برسم و یا مسائلی این چنینی داشته ام اما خدا را شکر پسرم به خوبی من را درک می کند و خانواده ام کمک زیادی می کنند تا بتوانیم این راه را ادامه دهیم.»

از سراسر وب
ديدگاه کاربران
برای ارسال دیدگاه، باید وارد حساب کاربری خود شوید.
برای ورود به حساب کاربری خود اینجا کلیک نمایید.