
به گزارش "ورزش سه"، جود بلینگام، ستاره انگلیسی رئال مادرید، با فصل اول درخشانش (۲۳ گل و ۱۳ پاس گل) خود را بهعنوان یک هافبک کامل و بیهمتا معرفی کرد؛ بازیکنی که نه کاملاً هافبک است و نه کاملاً مهاجم. برای ژابی آلونسو او هم یک نعمت است و هم یک معما: کجا باید بازی کند؟
در ابتدای فصل، ژابی اعلام کرد که بلینگام را بیشتر بهعنوان هافبک میبیند، اما بهتدریج او را به منطقه گلزنی نزدیکتر کرد و پشت سر کیلیان امباپه قرار داد. پس از عمل جراحی شانه، فصل جاری برای او غیرعادی آغاز شد؛ زمان ریکاوری را بهطور چشمگیری کوتاه کرد و از هفته پنجم (۱۶ سپتامبر مقابل مارسی) در فهرست بود، اما تا بازی مقابل اتلتیکو (شکست سنگین ۵-۲) فقط چند دقیقه بازی کرد و ناگهان فیکس شد.

از آن دیدار به بعد، بلینگام تقریباً همیشه فیکس بوده جز دو بازی (غیرت و المپیاکوس). بازی مقابل المپیاکوس اما عجیب بود: ابتدا اعلام شد بهدلیل درد عضله سولئوس روی نیمکت نشسته، اما در حالی که بازی ۴-۲ شده بود و امباپه تازه چهارمین گل را زده بود، او چند دقیقه به زمین آمد؛ ریسکی غیرضروری.
ژابی برای استفاده حداکثری از قدرت گلزنی بلینگام، سیستم را به 1-3-2-4 تغییر داد تا او کمتر بدود و بیشتر در موقعیت گل قرار بگیرد. نتیجه؟ چهار گل در هفت بازی آخر که فیکس بوده (از جمله گل تساوی مقابل الچه، گل پیروزی مقابل یوونتوس و اولین گل رئال در الکلاسیکو).

اما آخرین تغییر تاکتیکی ژابی مقابل المپیاکوس (2-1-3-4 با سه هافبک دفاعی) دوباره همهچیز را به هم ریخت. در این چینش، بلینگام همچنان میتواند در نقش شماره ۱۰ و پشت سر دو مهاجم (امباپه و وینیسیوس) بازی کند، اما این سیستم احتمالاً آردا گولر را از ترکیب خارج میکند مگر اینکه ژابی گولر را در کنار شوامنی و والورده در خط میانی سهنفره قرار دهد؛ در این صورت کاماوینگا قربانی خواهد شد.
سؤال اصلی که از روز اول همراه ژابی بوده دوباره مطرح است: بلینگام دقیقاً کجا باید بازی کند؟ فعلاً جواب «شماره ۱۰ آزاد و نزدیک به محوطه جریمه» است، اما هر تغییر سیستم، حتی کوچک، دوباره این معما را پیش چشم ژابی میآورد. بلینگام نه تنها یک بازیکن است، بلکه یک سؤال دائمی تاکتیکی است.