
به گزارش "ورزش سه"، لواندوفسکی در گفتگویی با پادکست High Performance که توسط بنیادی با همین نام و با تمرکز بر آمادگی ذهنی ورزشکاران نخبه، چه در دوران حرفهای و چه پس از بازنشستگی، تولید میشود، اظهارات جالبی را مطرح کرد. او گفت «از پایان دوران حرفهای فوتبالم نمیترسم چون دارم برای آن آماده میشوم. برای کارهایی که میتوانم بعد از فوتبال انجام بدهم برنامهریزی میکنم.»
یادآوری این نکته ضروری است که قرارداد این مهاجم ۳۷ ساله لهستانی با بارسلونا در تاریخ ۳۰ ژوئن به پایان میرسد. او ماندن برای یک فصل دیگر را منتفی ندانسته و پیشنهادهایی برای ادامه دوران حرفهای فوتبالش در مقاصدی دیگر، حتی برخی مقاصد نسبتاً خاص، دریافت کرده اما همچنان در حال بررسی آیندهاش است.
او اعتراف کرد: «میدانستم فوتبال بخش بسیار مهمی از زندگی من است اما فوتبال تمام زندگی من نیست، به خصوص در مقطع فعلی. وقتی جوانتر بودم به این موضوع فکر نمیکردم چون تمام ذهنم فوتبال بود، فوتبال و فوتبال. اما حالا میدانم که بسیار به پایان دوران حرفهای فوتبالم نزدیک شدهام. نمیدانم، یک، دو، سه سال، شاید چهار سال، نمیدانم. اما هیچ فشاری روی خودم احساس نمیکنم. اگر روزی به بدنم گوش بدهم و حس کنم چیزی تغییر کرده است، آن وقت آماده خواهم بود که به دوران حرفهای فوتبالم پایان بدهم.»

لواندوفسکی فاش کرد زمانی که بارسلونا او را به خدمت گرفت، از او خواسته شد با استفاده از تجربهاش، نوعی انضباط را به بازیکنان جوانتر منتقل کند اما خیلی زود متوجه شد که رویکردش باید متفاوت باشد: «در بایرن مونیخ ذهنیت متفاوت بود چون بازیکنان باتجربهتر و سرسختتری داشتیم. وقتی به بارسلونا آمدم، بازیکنان جوان زیادی دیدم که لازم بود نسبت به خودشان سختگیرتر باشند.
باشگاه به من گفت به کسی مثل من نیاز دارند که بتواند به آنها یاد بدهد در بالاترین سطح بودن فقط مربوط به یک، دو یا سه هفته نیست، بلکه آنچه خارج از زمین انجام میدهی هم اهمیت زیادی دارد، این که در باشگاه بدنسازی چه میکنی و این که هر روز سخت کار کردن چقدر مهم است. اما بعد، وقتی آدمها را بهتر شناختم و دیدم فرهنگ اینجا با آلمان متفاوت است، من هم شروع کردم از آنها یاد گرفتن. همدلی و تمام چیزهایی که پیرامون فوتبال وجود دارد. این موضوع به من هم کمک زیادی کرد.
کم کم متوجه شدم که آنها این نوع رفتار را دوست ندارند. فکر میکنم در دنیایی متفاوت و متعلق به نسلی دیگر بودم. من از پدران این بازیکنان هم بزرگترم. برای مثال، از پدر لامین یامال هم بزرگترم. به خودم گفتم: خب، باید من هم از آنها یاد بگیرم. دیدم که آنها فوتبال را بسیار خوب میفهمند. به نظرم سالها پیش، در سنی که بازیکنان بارسلونا الان در آن هستند، ما بازیکنان فوتبال را به این اندازه که آنها امروز میفهمند، درک نمیکردیم.»