یووه 3-0 ناپولی | شاهکار اسپالتی در تورین

به گزارش ورزش سه، یوونتوس در شبی که ناپولی چشم به نزدیک‌تر شدن به اینتر داشت، با نمایشی حساب‌شده و بی‌رحم، رؤیای میزبان را نقش بر آب کرد. بیانکونری با پیروزی 3-0 در یک بازی بزرگ، هم قدرت خودش را یادآوری کرد و هم جایگاهش را در جدول ترمیم کرد؛ حالا تیم تورینی با 42 امتیاز در رتبه پنجم ایستاده و ناپولی، با حسرتی تازه، در جایگاه سوم و با فاصله 9 امتیازی از صدر باقی مانده است.

مسابقه‌ با تعادل شروع شد، اما هرچه جلوتر رفت، مهمان نشان داد تیم بالغی است و ناپولی کم کم تحلیل رفت و آخر سر دستهایش را بالا برد.

نیمه‌ اول با احتیاط شروع شد ولی یووه ناپل را شوکه کرد

بازی با ضرباهنگی کنترل‌شده آغاز شد. ناپولی توپ را بیشتر در اختیار داشت، اما مالکیتی که بیشتر گردش بی‌ثمر بود تا تهدید واقعی.

یوونتوس عقب نشست، فشرده دفاع کرد و منتظر لحظه مناسب ماند. تیم اسپالتی دقیقاً همان کاری را انجام می‌داد که از یک تیم باتجربه انتظار می‌رود: صبر، تمرکز و بستن فضاها.

بازی هنوز در حال شکل گرفتن بود که یوونتوس اولین زخم را زد. دقیقه 22، روی یک حرکت سریع از سمت راست، توپ به جاناتان داوید رسید. مهاجم کانادایی با جای‌گیری دقیق و ضربه‌ای حساب‌شده، توپ را از کنار دستان مرت عبور داد تا بیانکونری برخلاف جریان مالکیت، پیش بیفتد. از همان لحظه، بازی شکل دیگری گرفت. ناپولی مجبور شد جلو بیاید، ریسک کند و فضا بدهد؛ دقیقاً همان چیزی که یوونتوس برای ادامه شب به آن احتیاج داشت.

ناپولی تلاش می‌کرد از جناحین نفوذ کند، اما هر بار دی‌گرگوریو و خط دفاع یووه، آرام و بی‌هیجان، توپ را دور می‌کردند.

شروع نیمه دوم؛ فشار ناپولی، صبوری یوونتوس

با شروع نیمه دوم، ناپولی تهاجمی‌تر شد. دی‌لورنتزو از سمت راست بالا آمد، گوتیرز شانس خود را روی ضربه ایستگاهی امتحان کرد و هوایلوند چند بار در محوطه فعال شد، اما هیچ‌کدام به خطر جدی ختم نشد.

در مقابل، یوونتوس بدون عجله بازی می‌کرد. لوکاتلی در میانه میدان همه‌چیز را آرام می‌کرد، توپ را نگه می‌داشت، خطا می‌گرفت و ریتم ناپولی را می‌شکست. بازی در این دقایق شاید زیبا نبود، اما کاملاً تحت کنترل بیانکونری قرار داشت.

تعویض طلایی؛ میرتی و شروع فروپاشی

دقیقه 77، نقطه عطف بازی فرا رسید. فابیو میرتی تازه وارد زمین شده بود و هنوز ناپولی فرصت تنظیم دوباره نداشت که ضربه را خورد. خط دفاع میزبان غافلگیر شد، میرتی با پاس دقیق، کنان ییلدیز را در سمت چپ آزاد کرد و ستاره جوان یوونتوس با ضربه‌ای نرم و هوشمندانه توپ را از کنار دستان مِرِت عبور داد.

ضربه نهایی؛ شلیک کاستیچ

وقتی ناپولی جلو کشید تا شاید نجات پیدا کند، یوونتوس ضربه آخر را زد. دقیقه 86، فیلیپ کوستیچ توپ را در یک‌سوم آخر گرفت، سرش را بالا آورد و با شوتی سهمگین و زمینی، توپ را به گوشه پایین دروازه دوخت. ضربه‌ای که هم زیبا بود و هم مرگبار. سکوها آرام‌آرام ساکت شدند. لوکاکو در واپسین لحظات یک موقعیت نصفه‌نیمه را از دست داد، و میرتی یک بار دیگر در محوطه فعال بود، اما نتیجه تغییر نکرد.

این بازی برای ناپولی فرصتی بود که می‌توانست فاصله با اینتر را کم کند، اما از دست رفت. تیم کونته حالا با همان فاصله 9 امتیازی در رتبه سوم ایستاده است. برای یوونتوس اما این برد، معنایی فراتر از سه امتیاز داشت. با 42 امتیاز، جایگاه پنجم جدول، بازگشت اعتمادبه‌نفس و پیامی روشن به رقبا: این تیم هنوز بلد است در بازی‌های بزرگ، بی‌صدا و بی‌رحم، کار را تمام کند.

ناپولی توپ داشت، اما تیغ برنده نداشت. یوونتوس فضا داشت، صبر داشت و لحظه‌شناسی. فوتبال همین است؛ گاهی برنده کسی است که کمتر می‌دود اما دقیق‌تر ضربه می‌زند.