
به گزارش "ورزش سه"، گارسیا در متروپولیتانو مرتکب دومین اشتباه بزرگ خود در قامت دروازهبان بارسا شد؛ آن هم در حالی که بحث دعوت به تیم ملی در پسزمینه شنیده میشود.
خوآن گارسیا روز پنجشنبه دومین اشتباه فاحش خود را به عنوان دروازهبان بارسا مرتکب شد. اولین اشتباه او در اوویدو رخ داد؛ زمانی که سعی کرد توپی را که تقریباً تا وسط زمین برای قطع کردنش پیش رفته بود بازیسازی کند و همان توپ تبدیل به گل آلبرتو رینا شد. اما آن حرکت پیامدی نداشت و بارسا ۱-۳ پیروز شد.

با این حال، اشتباه او در متروپولیتانو پیامدهای ویرانگری داشت. عدم دریافت توپ پس از پاس رو به عقب اریک گارسیا، زمینهساز گل اول اتلتیکو شد و شعله انگیزه روخیبلانکو را روشن کرد. البته او در ادامه روی سوپرگلهای گریزمان، لوکمن و جولیانو تقصیر چندانی نداشت.
فراتر از این اشتباه موردی، عملکرد خوآن گارسیا پس از نمایش درخشانش مقابل اسپانیول در ۳ ژانویه، در یک دوره افت قرار گرفته است. آن مسابقه نیازمند آمادهسازی دقیق و هفتهها کار ذهنی بود که در آن دروازهبان اعتراف کرد سعی داشته آنچه را در ورزشگاه کورنیا با آن روبرو میشود تجسم کند.
مهارهای او مقابل پره میا یا روبرتو خاطرهانگیز بود. منطقی به نظر میرسد که پس از آن حجم از فشار ذهنی و سپس قهرمانی در سوپرجام (اولین جام او با آبیاناریها)، نوعی سستی و رهاشدگی رخ داده باشد. به طور کلی، خوآن گارسیا در این مدت تسلط کمتری در دروازه داشته است.
علاوه بر این، پیرامون این دروازهبان سر و صدای طاقتفرسایی درباره ضرورت دعوت او به تیم ملی اسپانیا ایجاد شده بود که در برخی موارد قطعی تلقی میشد. اما لوئیس دلافوئنته هرگز تا این حد نسبت به این موضوع اطمینان نداشت.

خوان گارسیا اگر به پیشرفت خود ادامه دهد سرانجام به تیم ملی خواهد رسید، اما سه دروازهبانی که به یورو یا فینال لیگ ملتها رفتند، واحدی منسجم را تشکیل میدهند که سرمربی ارزش زیادی برای آن قائل است. همچنین رمیرو که به نظر میرسید ضعیفترین حلقه این زنجیره باشد، در ماههای اخیر نمایشهای فوقالعادهای داشته است؛ که یکی از آنها دقیقاً مقابل بارسا بود.
در این میان، گارسیا باید تلاش خود را در یکی از معدود بخشهایی که هنگام پیوستن به بارسا در مورد آن تردید وجود داشت، دوچندان کند: بازی با پا. در متروپولیتانو، این ضعف جرقه یک شب سیاه بود. حالا نوبت اوست که دوباره صدا را بالا ببرد.