گام بزرگ در مادرید: رئال به امباپه نیاز ندارد
به گزارش "ورزش سه"، امباپه هرگز مقصر این نبود که رئال مادرید تا این اندازه به او نیاز داشت. این موضوع، بیش از آنکه یک تعریف باشد، نشانه مشکلی جدی بود. با این حال، پیروزی ۱-۴ برابر رئال سوسیداد یکی از آن بردهایی بود که فراتر از اتفاقات درون زمین معنا پیدا میکند. رئال مادرید مقتدرانه پیروز شد، با تیمی متعهد و بدون این که نیاز داشته باشد یک نفر به تنهایی تمام مشکلات را حل کند.
آلوارو آربلوا یک ماه است مشغول ساختن چیزی است که هنوز نام قطعی ندارد اما به تدریج شکل گرفته است. در این مسیر پرزحمت، او در تلاش است به یکی از ناراحتکنندهترین پرسشهای این فصل پاسخ دهد، حتی برای خود آقای گل تیم. آیا این رئال مادرید توانایی جبران غیبت این ستاره فرانسوی در لحظات حساس را دارد؟
آمار مانند پتک عمل میکند. تا پیش از دیدار با رئال سوسیداد، این مهاجم فرانسوی مسئول ۴۸ درصد از گلهای رئال مادرید بود و پس از آن پیروزی پرگل، این عدد به ۴۵ درصد کاهش یافت. درصدی که در مقاطعی از فصل حتی از ۵۶ درصد هم فراتر رفت، یعنی بیش از نیمی از گلها امضای او را داشت. این وضعیت از تمجید به هشدار تبدیل شد.
مسئله این نبود که امباپه غیرقابل جایگزین است یا نه (که بود، هست و خواهد بود) بلکه پرسش این بود که آیا سایر اعضای این تیم نیز میتوانند در غیبت او انسجام پیدا کنند و به گلزنی نزدیک شوند؟ این سوال بجا بود چون او بیپایان نیست و مشکلات زانویش پیش از این نیز بیش از یک بار نگرانی ایجاد کرده است.
حالا پاسخ از چند جبهه در حال شکلگیری است. کسی که طبیعیتر از همه این مسئولیت را بر عهده گرفته، گونزالو گارسیا است. این محصول آکادمی باشگاه چیزی را حفظ کرده است که بسیاری از مهاجمان پایه در مسیر حرفهای شدن از دست میدهند: عطش اثبات خود در هر فرصتی که نصیبشان میشود. بدون حضور امباپه در زمین، گونزالو با عزم جدی وارد میدان میشود. او در ۳۴۴ دقیقه بازی در غیبت این مهاجم فرانسوی، شش گل به ثمر رسانده است، نسخهای کلاسیک از یک شماره ۹ خالص که پیش از این در جام جهانی باشگاهها نیز درخشیده بود و هر زمان فرصت پیدا میکند، دوباره خودش را نشان میدهد.
اما او تنها نیست. وینیسیوس به انتظارات پاسخ داده است و فده والورده و رودریگو که برابر اتلتیکو مادرید در سوپرجام تعیینکننده بودند و والورده همچنین مقابل رئال سوسیداد، در زمانی که تیم بیش از هر زمان دیگری باید جای خالی گلزن اصلیاش را حس میکرد، به آمار گلها اضافه کردهاند.
نکته جالب این است که خود امباپه ماهها پیش تلاش کرد این بحث را پیش از این که این تیم در زمین راه حلی پیدا کند، فروبنشاند. پس از پیروزی ۳-۴ برابر المپیاکوس که با چهار گل او همراه بود و در میان پرسشهای تکراری درباره وابستگی تیم، کیلیان با احترام به سؤالی که مستقیم او را هدف گرفته بود پاسخ داد: «من اینطور فکر نمیکنم. در هر تیمی بازیکنانی هستند که وظیفهای بر عهده دارند و وظیفه من گل زدن است، چیزی که در نهایت میتوانم برای تیم انجام دهم.»
او درست میگفت، اما لازم بود عملکرد سایر بازیکنان نیز این گفته را تأیید کند تا این صحبتهایش به دفاعیهای شخصی تعبیر نشود. حالا، سرانجام، این تیم در حال همسو شدن واقعی با همان حرف است.
