
به گزارش "ورزش سه"، لواندوفسکی در این فصل از ۳۲ مسابقهای که در دسترس بوده، در ۱۶ بازی به عنوان بازیکن ذخیره وارد میدان شده است. هرچند کارنامهاش نشان میدهد که در ۳۸ سالگی هنوز زمان در اختیار دارد اما نیمکت نشین کردن بازیکنی مانند لواندوفسکی با نزدیک به ۸۰۰ گل در دوران حرفهای و جایگاهی افسانهای، ساده نیست.
این مسئولیت بر عهده هانسی فلیک است و برای او نیز کار آسانی محسوب نمیشود. پیوند ویژه میان آنها فراتر از اشتراک در یک مدیر برنامه است. آنها دوران درخشانی را در بایرن مونیخ تجربه کردند و این روند را در بارسلونا نیز ادامه دادند. رابطهشان از ابتدا بر پایه صراحت شکل گرفت. در تابستان ۲۰۲۴، فلیک تصمیم گرفت با دو بازیکنی که احتمالاً بهتر از هر کس دیگری در رختکن بارسلونا میشناخت، گفتگویی مستقیم داشته باشد.
به اولی که ایلکای گوندوگان بود گفت که او را در تیمی که قصد دارد با سرعتی سرسامآور بازی کند، در ترکیب نمیبیند و در سلسله مراتب پیش رو، بازیکنانی چون فرمین لوپز، دنی اولمو و گاوی قرار دارند. او روی لواندوفسکی حساب میکرد اما با او نیز صادق بود. از او تعهد و تلاش در پرسینگ خواست تا برای دیگران الگو باشد و سپس با ابزارهای تاکتیکی مناسب، شرایطی فراهم کرد تا فشار کمتری متحمل شود.
لواندوفسکی که با ژاوی هرناندز دچار اختلاف شده بود و دیگر از نگاه او مهاجم اصلی یک تیم بزرگ محسوب نمیشد، فصل پیش را به چالشی شخصی تبدیل کرد و با اقتدار از آن بیرون آمد: ۴۲ گل در ۵۲ بازی، آماری فوقالعاده. فلیک در مسیری باریک حرکت میکند. فران تورس مهاجم اصلی او در این فصل است اما او نیز بازیکنی تعیینکننده محسوب میشود.

در روز بازگشت به نوکمپ از ابتدا بازی کرد و اولین گل خانگی را به ثمر رساند، در پنج بازی از هشت دیدار مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا که رقابتی با جذابیتی ویژه است، در ترکیب اصلی حضور داشت و فلیک او را برای فینال سوپرجام حفظ کرد که در آن برابر رئال مادرید گلی تماشایی به ثمر رساند. علاوه بر این، رفتار او نمونه بوده است. هیچ نشانهای از نارضایتی بروز نداده و فلیک در نوامبر گذشته، پیش از دیدار لیگ قهرمانان در بروژ، در تمجید از او گفت: «حرفهایتر از او ندیدهام.»
همه نشانهها حاکی از جدایی لواندوفسکی در تابستان پیش رو است. باشگاه عنوان میکند زمان اعلام این خبر به خود این بازیکن بستگی دارد اما ماههاست به شکل غیرمستقیم از قطعی بودن این تصمیم گفته میشود. تنها تغییر منفی در مذاکرات تمدید قرارداد فران تورس میتواند این معادله را تغییر دهد، هرچند شاید حتی آن هم کافی نباشد. لواندوفسکی ماههاست گزینههایی را در عربستان سعودی، آمریکا و حتی سناریویی مشابه لوکا مودریچ بررسی میکند: ادامه بازی در بالاترین سطح فوتبال اروپا به عنوان مهاجم ثابت. نام باشگاههایی مانند اتلتیکو مادرید، میلان و فنرباغچه نیز مطرح شده است.
در حال حاضر، او موفق شده است خواسته اصلی فلیک را برآورده کند: لذت بردن از این ماهها و تبدیل شدن به بازیکنی قابل اعتماد که همچنان میتواند در زمین مسابقه سرنوشت بازیها را رقم بزند و در رختکن نقش یک پدر معنوی را ایفا کند. لواندوفسکی همیشه میتواند بگوید که فراتر از انتظارات ظاهر شده است. زمانی که اندکی مانده به ۳۳ سالگی به بارسا پیوست، کمتر کسی تصور میکرد بتواند چهار فصل در بالاترین سطح باقی بماند. او همه تردیدها را از بین برده است.
او دیگر آن مهاجم پویای دورتموند با چرخشها و تحرک خیرهکنندهاش نیست که مسیرش را به بایرن هموار کرد و نه ماشین کامل دوران مونیخ با ۳۴۴ گل در ۳۷۵ بازی. اما بیش از هر اندازه، ۴۰ میلیون یورویی را که بارسا برایش پرداخت کرد توجیه کرده است. او ۱۱۴ گل در ۱۷۶ بازی برای بارسلونا به ثمر رسانده و در آستانه ورود به جمع ۱۰ گلزن برتر تاریخ این باشگاه قرار دارد. به همین دلیل است که مدیریت او دشوارترین مأموریت برای فلیک محسوب میشود.